mira
ada ile yalnız kalmaktansa almila'nın yanımda olmasını tercih etmeye başlamıştım, kafa ütülüyordu ama ada kadar rahatsız edici değildi kesinlikle. almila yanımızda olduğunda ada benimle konuşmaya çalışmıyordu. durmadan kaçamak bakışlar atıp durduğunu hissediyordum, üstümde her zaman bir çift göz bulunuyordu.
ada dışında hayatımın en güzel dönemini yaşıyordum, o bile bunu bozamayacaktı. ege ile sevgili olduğumuz günden beri her şey çok güzeldi. onunla tanıştığım andan beri hayatım gerçekten çok daha yaşanılabilir olmuştu hatta onunla yaşamayı hissetmiştim. sevgili olduktan sonra her şey daha da güzelleşmişti çünkü artık bir de öpüşüyorduk. dokunuşlarını seviyordum, onunla temas içinde olmayı. onunla bir ilişki içinde bulunmak çok özeldi, ege dünyanın en iyi sevgilisi.
bugün yine ders vardı ama dersten sonra depoya kaçacaktım, annemle babamın bugün mesaiye kalacakları gündü tam olarak kaçmak için ideal bir gün. genelde geç geldiklerinde direkt uyurlardı evde olup olmadığımı fark etmezlerdi bile. bir kaç kez onlar geldiğinde ses etmeyerek bunu denemiştim.
ders boyunca üçümüzde çok sessizdik, dersten sonra eşyalarımızı toparlarken almila yanıma gelmişti.
"mira," dedi gülümseyerek. "şimdi nereye gideceksin?"
sizden çok uzağa.
"eve döneceğim, ders çalışmam lazım."
"hep ders ders olmaz ki, eğlenmen lazım!"
"vaktim yok."
"almila haklı," demişti ada. sen sus. "sen de gelsene bizimle."
"kızlar gerçekten eve dönmeliyim, şu sıra dersleri çok aksattım."
"hep böyle yapıyorsun," dedi almila, biraz sinirli bir ses tonu vardı. "hiç gelmedin ki?"
"söz veriyorum, başka bir zaman geleceğim."
ege'yi gerçekten çok özledim, sadece bir an önce onu görmek istiyorum.
"inanmadım."
"sonra geleceğim," dedim gülümseyerek. "söz."
"bir dahakine ben evinden alacağım artık," dedi ada gülerek. "yoksa sevgilin mi var? her zaman ders çalışıyor olamazsın mira."
"sevgilin mi var?" dedi almila. "kim, kim?"
"sevgilim falan yok."
var, adı da ege.
"neden hep gizlice mesajlaşıyorsun?"
"sana ne ada?"
"arkadaş değil miyiz mira? bize anlatabilirsin."
"ya mira," dedi almila. "söylesene!"
ada yüzünden köşeye sıkışmıştım, almila'nın aklına bu fikri sokduysa eğer biraz zor bundan vazgeçerdi. hoşlandığım kızı bulmaya çalışıyordu, neden bunu amaçladığını bilmiyorum.
"birisi olsa söylerim almila."
"ben harika sır tutarım mira, gerçekten."
ŞİMDİ OKUDUĞUN
orkide, gxg
ChickLitYürek! Onu unutacağız! Bu gece - sen ve ben! Sen verdiğin sıcaklığı unutabilirsin - Işığı unutacağım ben! İşini bitirdiğinde, ne olur söyle Ki hemen başlayayım! Çabuk ol! Yoksa sen oyalanırken Ben onu hatırlarım! - Emily Dickinson [13.12.23-?]
