Part 4(Zawgyi)

63 1 0
                                    

ညွို႔အားျပင္းမ်က္လုံးေတြရဲ႕ေထာက္ကူမႈေၾကာင့္
အၿပဳံးဟာ ပိုေတာက္ပေနသည္။ နဖူးမွာဝဲေနတဲ့ အညိုေရာင္ဆံႏြယ္ေတြက ခပ္အုပ္အုပ္။ ရႈပ္ေထြးမေနခဲ့ေသာ္လည္း သပ္သပ္ရပ္ရပ္ရွိသည္ဟုလည္း မဆိုနိုင္။ သို႔ေပမယ့္ အဝါႏွင့္အညိုေရာမ်က္လုံးေတြနဲ႕ ျမင့္မားတဲ့အရပ္ ေပါင္းစပ္လိုက္တဲ့အခါ ​ၾကည့္ေပ်ာ္ရႉေပ်ာ္ ျဖစ္တာထက္ပိုတဲ့ ခံ့ညားေခ်ာေမာေသာ ႐ုပ္ရည္ပိုင္ရွင္မ်ိဳး​ျဖစ္သည္ကို ေတြ႕ခဲ့ရသည္။ အျပာရင့္ရင့္ဝတ္စုံေၾကာင့္ ပိုလင္းသြားတဲ့ အသားအရည္ကေတာ့ ဥေရာပတိုက္သားတစ္ဦးမွာ ျမင္ေတြ႕ေနက် ေကာင္းမြန္ျခင္းမ်ိဳးႏွင့္။ 

အနားေရာက္လာေတာ့မွ ရင္ဘတ္မွာတပ္ထားတဲ့ နာမည္ကတ္ကို လင္းေနညိုၾကည့္လို႔ရသည္။
"Dr.Elmo Pan" အယ္လ္မိုပန္...အယ္လ္မိုပန္...
စိတ္ထဲမွာပင္ ႏွစ္ေခါက္သုံးေခါက္ေရ႐ြတ္လိုက္ၿပီးမွ အၿပဳံးေတြမေလွ်ာ့ေသးသူက္ို ခပ္ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ျပန္ၿပဳံးျပလိုက္သည္။ ေၾကာင္ငယ္ေလးရဲ႕ပထမဆုံးဆရာဝန္ Dr.Scottက ငါးဆယ္ေက်ာ္ေျခာက္ဆယ္နီးနီးရွိၿပီး ဒီဆရာဝန္ကေတာ့ လင္းေနညိုထက္ ငယ္ဦးမည့္ပုံပင္။

"ေလွာင္အိမ္ေလးေပးလို႔ရ...."

"အာ...ဟုတ္ကဲ့ ေဆာရီးပါဗ် ေဆာရီးပါ"

ပထမဆုံးအႀကိမ္ေတြ႕ဆုံမႈမွာ ေရွ႕ကပုဂၢိုလ္ကိုအကဲခတ္ရင္း အေတြးမ်ားသြားခဲ့ရသည္မို႔ သူ႕ဆီလက္လွမ္းေနသည္ကို လင္းေနညို သတိမထားမိလိုက္။ ေလွာင္အိမ္ကမ္းေပးရင္း လွမ္းယူတဲ့လက္ကို ငုံ႕ၾကည့္မိခ်ိန္မွာေတာ့ ပါးစပ္အေဟာင္းသားပင္ ျဖစ္သြားခဲ့ရသည္။
အေဝးကၾကည့္ေနတုန္းက ဘာျပစ္ခ်က္မွမရွိ ျဖဴဥေနတဲ့ ေကာင္းမြန္ေသာအသားအရည္မွာ ကုတ္ရာ၊ျခစ္ရာေတြ ပရပြ။ တခ်ိဳ႕ဒဏ္ရာေတြဆို လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ေသြးစို႔တုန္းပင္ ရွိေနေသးသည္။

Dr.Elmo Panက ေလွာင္အိမ္ကိုလက္လႊဲယူရင္း လင္းေနညိုမ်က္ႏွာကိုလည္း သတိထားမိပုံရသည္။ ေလွာင္အိမ္ကို ခါးတစ္ဝက္ထိျမင့္တဲ့စားပြဲခုံေပၚ တင္လိုက္ၿပီးတာနဲ႕ ေလွာင္အိမ္ထဲရွိေနတဲ့ ေၾကာင္ငယ္ေလးကို အျပင္ဘက္ကေန လက္ညွိုးေလးျဖင့္ ရင္းႏွီးမႈယူရင္း ေျပာလာတာက...."တိရစ္ဆာန္ေဆးကုဆရာဝန္ဆိုေတာ့လည္း ဒဏ္ရာေတြမ်ားတာေပါ့"တဲ့။ လင္းေနညို ဘာေျပာရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ထိုသူကပဲ ဆက္ေျပာလာသည္။

LIFE (U/Z)Where stories live. Discover now