adopted by Niall Horan *1

23

Robine

De dagen nadat ik ziek ben geweest, gaan erg snel voorbij. Morgen vertrekken we voor de tour.

Ja, we. Niall werd deze week opgebeld door mevrouw Overdijk, die vertelde dat ik mee mocht, maar dat ik wel mijn huiswerk moest maken en moest zorgen voor een docent die me 'thuis-les' kan geven. Gelukkig zit ik met vier volwassen gekken, waarvan één het meest volwassen en slim is van hun allemaal, dus dat moet wel goed komen.

Lynn kwam vandaag na school langs om afscheid van me te nemen, omdat we vroeg in de ochtend vertrekken. We gaan een paar maanden weg, en ik weet zeker dat ik Lynn en Sabine ga missen.

Sabine is een andere vriendin van Lynn. Ze was de eerste week op de universiteit ziek, dus ik ken haar nog maar een paar dagen. Zij is ook een directioner, maar niet zo erg als Lynn. Ook Sabine kwam afscheid nemen.

Beide meiden beloofden dat ze langs zouden komen in de herfst-vakantie, die over 3 weken begint.

Van Diego heb ik niks meer gehoord deze week. Behalve dat hij me berichten blijft sturen dan, maar ik negeer hem zoveel mogelijk. Waarom weet ik eigenlijk niet zo goed meer.

Verder heb ik niet veel vrienden. De meeste meiden willen vriendinnen worden, omdat ik de jongens ken. En de meeste jongens willen verkering met me, omdat ik al een redelijke reputatie heb op school. Iedereen weet van Niall en de jongens, en durven daarom niet zo snel iets tegen me te zeggen. Zelfs de populairste meisjes durven dat niet.

'Robine, ben je bijna klaar met je koffer?' Ik schrik op uit mijn gedachten door Niall die naar binnen loopt en stop snel nog wat spullen in mijn koffer. Ik knik.

'Ja. Bijna.' Ik rits de koffer dicht en zet die naast de andere twee koffers. We gaan maandenlang weg, dus ik heb veel spullen bij me. Ook heb ik mijn boeken bij me, anders kan ik geen huiswerk maken. Mijn laatste koffer zit maar voor de helft vol, want ik ga sowieso souffeniertjes kopen voor Lynn en Sabine.

Niall pakt twee koffers en ik pak de laatste koffer. Ik strompel achter Niall aan, de trappen af. We zetten de koffers in de auto en stappen vervolgens zelf in.

We brengen eerst de spullen naar het vliegveld, en vanacht kunnen we zo instappen, met onze handbagage. We reizen met een privé-vliegtuig.

-

Een paar uur later zijn we weer thuis en kruip ik mijn bed in. Mijn kleding voor vanacht ligt al klaar op mijn bureau, en mijn mobiel ligt nog aan de oplader. Mijn oordopjes en alles wat ik verder nodig ben in het vliegtuig zitten al in mijn tas.

Het is nu half 8. Niall vond het slim om nu al te gaan slapen, omdat we om half 3 op het vliegveld moeten zijn.

Ik sluit mijn ogen en val even later in slaap.

-

'Robine, wakker worden.' Ik kreun en draai me om. 'Robine.' Ik open mijn ogen en kijk geïrriteerd om. 'We moeten zo gaan.'

'Laat me slapen.' Ik draai me weer om en sluit mijn ogen weer.

'Kom op, straks missen we het vliegtuig.' Ik schrik op.

Oh ja, we gaan zo weg.

Meteen sprint ik mijn bed uit, grits mijn kleding van het bureau en ren de badkamer in. Ik kleedt me om en zie dat ik nog rode ogen heb van de slaap.

Ugh, verschrikkelijk.

Ik haal mijn hand onder het water door en smeer het uit over mijn gezicht. Het koude water laat me ontwaken.

Ik loop weer naar mijn slaapkamer en haal mijn mobiel van de oplader, waarna ik mijn oplader en mobiel in mijn handtas doe. Ik strompel naar beneden en open mijn mond om te gapen. Niall zit op zijn mobiel te kijken in de woonkamer en ik plof naast hem neer op de bank.

'Ook goedemorgen.' Ik kijk chagrijnig op. 'Ochtendhumeur?'

Ik schudt mijn hoofd. 'Nachthumeur.' Niall grinnikt en kijkt weer op zijn mobiel. 'Hoelaat haalt Paul ons op?'

'Over een kwartier.' Ik knik en pak mijn mobiel uit mijn handtas. Ik kijk een beetje op Instagram en Twitter, waar niet veel te doen is omdat het vandaag een schooldag is en iedereen ligt te slapen.

Ik besluit even op wattpad te kijken, omdat ik nou eenmaal verslaafd ben aan boeken lezen en schrijven. Ik klik een boek aan en begin te lezen.

-

Na een kwartier schrik ik op van getoeter en sta ik tegelijk met Niall op. We lopen naar de voordeur, checken of alle lichten uit zijn, en doen de deur op slot. We lopen naar de zwarte bus van Paul en stappen in. 6 vermoeide ogen staren ons aan en we stappen grinnikend naar binnen.

-

Om half 3 zitten we in het vliegtuig en krijgen we te horen dat we onze gordels moeten vast doen. Ik ben best nerveus, want dit is mijn eerste keer dat ik in een vliegtuig zit. Niall merkt mijn nerveusiteit en pakt mijn hand.

'Wat is er? Is dit je eerste keer?' Ik knik en Niall kijkt me bemoedigend aan. 'Het komt goed. Voor je het weet, zitten we hoog en droog in de lucht.' Ik knik nogmaals en Niall slaat een arm om me heen. 'Het komt goed.' Zegt hij nogmaals.

Ik voel het vliegtuig bewegen en knijp in Niall's hand. Na een poosje verlaten we de grond en ik kijk naar buiten. Het land wordt steeds kleiner, en op een gegeven moment zie ik het bijna niet meer. Ik laat Niall's hand los en hij wrijft er met een pijnlijk gezicht overheen.

'Sorry voor je hand.' Niall kijkt me aan en schudt zijn hoofd.

'Het geeft niet.' Hij glimlacht en ik glimlach terug.

De jongens liggen inmiddels al te slapen en mijn oogleden worden ook steeds zwaarder.

'Ga maar slapen, we zitten nog wel een poosje in de lucht.' Ik knik en sluit mijn ogen. Ik zak langzaam weg in een droomloze slaap.

Lang geleden dat dit boek is geupdated. Daarom een langer hoofdstuk.

Love you all xxx wondergirl101