Robine
'Wat was dat?!' Met angstige ogen kijk ik achter me, waar een groep mensen staat met camera's. 'Dat, zijn paparazzi. Je zult er nog wel vaker last van hebben.' Ik knik en kijk naar buiten.
'Hoelang is het rijden?' '5 minuutjes.' Ik knik weer en zie allemaal prachtige huizen aan de kant van de weg.
-
'We zijn er!' Louis rijdt door de poort heen en parkeert de auto op de oprit. Mijn mond zakt open. Het huis is echt reusegroot! Net zoals de tuin. Een lange, mooie groene strook loopt tussen het huis en de buitenmuur.
'Kom je nog?' Ik schrik op en loop achter Louis aan. We lopen een halletje in, waar een trap aan grensd en lopen de trap op. We lopen een lange gang door en komen uiteindelijk bij een kamer, die Louis open maakt. 'Uw kamer, juffrouw Horan.'
Hij maakt een buiging en ik grinnik. 'Dank u wel, meneer Tomlinson.' Ik stap de kamer binnen en kijk rond.
De muren zijn lichtblauw, met baby-roze strepen. Er staat een groot, zalmroze hemelsbed en er zijn 2 deuren, een met een eendje op de deur en de ander met een shirtje op de deur. Ik leg mijn tas op de grond en spring op het bed. Het matras zakt in en even later voel ik het matras nog meer indeuken. Ik draai me om en zie Louis naast me liggen, met een grote glimlach op zijn gezicht.
'Wat zit jij nou weer te lachen?' Louis probeert serieus te kijken, wat echt een ramp is, en bijt op zijn lip. 'Niks hoor.' Ik spring op hem en begin hem te kietelen.
Louis begint te gillen en ik lach, een bulderende lach. 'Please, stop!' Roept Louis. Ik lach nog harder, als dat al kan en roep: 'nee!'
'Alsjeblieft, Robine. Spaar me!' Ik lach en rol van hem af. 'Goed dan, omdat jij het bent.' Louis zucht opgelucht en gaat rechtop zitten.
'Heb je zin om te zwemmen, of wat anders?' 'Ja, lekker. Doe maar cola.' Louis kijkt me raar aan en grinnikt dan, net zoals ik. Louis pakt mijn hand en we lopen weer naar beneden. Ik plof neer op de bank, terwijl Louis drinken op haalt. Ik kijk een beetje rond op twitter en instagram en zie een paar leuke foto's, die ik meteen like.
Louis komt de kamer inlopen met twee glazen cola en een zak chips. Ik kijk hem verbaasd aan. 'Om half 12 al chips?!' Louis kijkt me even raar aan en kijkt dan naar de klok. Hij loopt weer terug naar de keuken, en komt even later terug met een snoeptrommel van Haribo. 'Haribo maakt kinder froh!' Zingt hij lachend en ik begin ook keihard te lachen.
Hij ploft naast me neer en opent de bak. We pakken allebei een snoepje en na een half uur is de bak leeg.
JE LEEST
adopted by Niall Horan *1
Fiksi PenggemarRobine (17) zit al sinds haar elfde in het weeshuis. Samen met Natasha (18) deelt ze een kamer. op een regenachtige dag komt er een jongen met blond haar en blauwe ogen naar het weeshuis. Robine kan haar geluk niet op als de blondharige Niall Horan...
