Becoming a Non-existing Character

Chapter 41

NON-EXISTING XLI

"If that's true then... Can I go with you?"

Hindi ako nakaimik dahil sa naging tanong niya. Wala din naman akong isasagot

"Please Aila say something... Can I go with you?" Nakikiusap ang mga matang nakatitig sakin.

Umiling ako kaya naman ay napakuyom ang mga kamao niya at naging matalim ang tingin niya sa baba. Parang may pinipigilan.

"H-hindi pwede R-rhuss kase... Magkaiba tayo... Tao kase ako at---

"And I'm just a mere character? I can act like a normal human Aila... I can easily adjust to your world and to your new--

"Hindi madali ang gusto mong mangyari..." Natahimik siya dahil sa sinabi ko at di nakapagsalita

"I-isinulat ko lang kayo lahat sa nobela... Sa libro. Hindi totoo ang mundo niyo... Hindi kagaya sakin na totoong totoo at hindi kathang isip lang ng kung sino" Nakikinig kang siya sakin at parang handang pakinggan ang lahat ng sinasabi ko

"H-how does it feel to be a real human Aila?" Biglang tanong niya dahilan para kumirot ang dibdib ko. Natulala siya habang nakatingin sa kawalan. Ngayon ko lang napagtantong nakahawak pala siya sa mga kamay ko.

"M-mahirap... Masaya, masakit... M-maraming challenges sa buhay, maraming kang lessons na matututunan sa lahat ng pagkakamali mo..."

"Why does it feels like, I am a real human?" Tumitig siya sa mga mata ko

"In my whole life existence... Lahat ng binanggit mo naranasan ko... Except for being happy" Naging mapait ang boses niya.

"Tell me Aila... Why did you do this to me?" Naging malungkot siya

"Why did you make my life miserable in your own imagination? Why did you make me an evil villian? Am I not worth to be a protagonist in the story? Does being an antagonist to someone's life is my role forever? Hindi na ba pwedeng magbago?" Hindi ako nakapagsalita

"I can't believe it... I love the author who created me and made me like this" Nasaktan ako dahil tama naman siya. Ako ang dahilan kung bakit naging miserable ang buhay niya. Kung bakit siya naging kontrabida.

"I-i'm sorry..." Tanging nasabi ko nalang sakanya. Napatitig naman siya sakin bago ako tinitigan ng diretso sa mga mata.

"Your sorry is not enough..." Napayuko ako at nasaktan. Alam ko naman. Alam ko naman na hindi niya ko mapapatawad. Expected ko naman na hindi talaga pero bakit masakit?

"H-hindi ko hinihingi ang kapatawaran mo" Tumingin ako sakanya bago Ngumiti.

"Sapat na sakin Rhuss na makilala kayong lahat. Masakit man o hindi ang pinagdadaanan ko sa mga kamay niyo pero... Gusto ko lang sabihin na nagpapasalamat ako dahil tinupad ng langit ang kahilingan ko" Hinawakan ko ang mukha niya

"You can hate me all you want Mr. Asmodeus but... I love you parin kahit na ganun" Ngumiti ako at Nakita ko namang namula ang magkabilang pisngi niya at umiwas ng tingin sakin Saka napayuko

"Ipangako mo lang sakin na magpapatuloy ka" Natulala ako sa itaas. Napatingin ako sa paligid at nalamang, Wala na pala ang mga elders. Parang binigyan kami ng space ni Prinsipe Rhuss para mag usap.

"Hindi ko alam kung saan na ko dadalhin ng hangin ngayon" Dagdag ko

"I decided to give up my throne now" Malamig niyang saad at tumingin sakin

"I'll go with you together at the Wasted island" Tinitigan ko siya at nakitang desidido siyang sumama sakin. Nang walang pag alinlangan, nang walang pag dadalawang isip

"You ungrateful w*tch! Anong ginawa mo sa anak ko para mapasunod mo siya?!" Napayuko ako at hindi ko alam ang sasabihin.

"Mother. Stop shouting at my wife" Nangangalaiting tiningnan ng nanay niya si Prinsipe Rhuss

"And you! Anong nakain mo at gusto mong sumama sa babaeng ito?! Sino ito huh?! Tell us Rhuss Clint! Tell us!" Bagot namang napatingin si Prinsipe Rhuss sakanya

"Can you please lower your voice mother. Nakakarindi" Nagulat ito sa sinabi ng anak pero agad ding nakabawi.

"Please Rhuss! Oh my God! Ano bang ginagawa mo?! Wag mong bitawan ang trono dahil lang sa babaeng ipapatapon naman kalaunan! Gumising ka nga!" Sigaw pa ulit ng ina

"Mother I'm awake... Stop being OA" Malamig na Saad nito sa ina habang ang kanyang mga kamay ay nakahawak sa likuran ko.

"I don't want to be a king of this kingdom mother but you forced me. You manipulate and control me and force me to make things I don't want to do for what? So that people in our town will be scared at me?" Umiling ang ina nito

"No son... It's because iyon ang dapat. Dapat ka nilang katakutan dahil--

"Stop it! If you can't accept Aila as my wife and my queen then it's better for us to leave. Hindi namin ipagsisiksikan ang sarili namin dito" Bumulong ito sa tenga ko

"Shall we go?" Masuyo nitong tanong sa akin. Pasimple naman akong napangiti bago tumamgo.

"My goodness! You can marry it's either Rhayla or Fahara than this girl! She's not even a royalty and don't have a royal blood nor a rich cla---

"We don't need your opinion mother... Sorry to say this but, if you can't accept her then you better forget me as your son. After all you're not doing your responsibility as a mother to me" Natulala ang ina nito. Habang ako ay inalalayan niyang maglakad papaalis.

Desidido na talaga ang mga elders na ipatapon ako sa Wasted island. Tuluyang binitawan ni Prinsipe Rhuss ang trono niya at sumama sakin. Wala akong lakas para kontrahin siya

"P-pwede ba nating puntahan si Prinsesa Rhayla? at si Prinsipe Arkanghel?" Biglang tanong ko sakanya. Tinitigan niya muna ako

"Yes we can go to Princess Rhayla but... I won't allow you to see Prince Arkanghel " Seryoso niyang saad. Palihim naman akong napangiti

"I'm jealous and insecure whenever the two of us are together. I don't know why" Nagkibit balikat naman siya Kaya Wala akong nagawa.

Gusto kong kamustahin si Prinsesa Rhayla dahil nag aalala ako sakanya. Gusto ko siya makita at siguraduhing ayos lang siya.

Nakonsensya ako na iniwan ko siya doon. Nakonsensya akong sumama kay Prinsipe Arkanghel dahilan para maiwan ko siya.

"Rhuss..." Tinitigan ko siya at hinawakan sa mga kamay niya. Napatingin naman siya sakin at hinawakan din ang kamay kong nakahawak sakanya

"W-wag ka nalang sumama sakin... Gusto ko munang tulungan mo silang mabawi ang trono na para sakanila... Rhuss nakikiusap ako. Kahit ito lang..."

Nag alinlangan ang mukha niyang tiningnan ako na para bang ayaw niya sa gusto ko. Pero kalaunan, tumango at sumang ayon din siya