LOVE CURSE

CHAPTER 35

Maaga pa lang ay gumising na kami. Ako na mismo ang nagluto ng umagahan para sa lahat. Pagbaba namin ay nakita na naming gising na si lola.

Not to mention na he, does, really sleep in my room. 

She asked to hang outside the house para magpa-araw.

Habang nagluluto ako ay hinahanda naman ni John ang mga tapos ko ng lutuin. He went beside me and lean on the refrigerator. Pinapanood niya akong magluto. Siya na rin ang naghanda ng lamesa para mamaya. Ngayong tapos na siya, may oras na siya para istorbohin ako.

Tahimik kaming pareho habang pinapanood ang niluluto ko.

"When we live together, I'll do the cooking for us." sabi niya habang ang mata ay na sa niluluto ko.

Nakataas ang kilay ko naman siyang nilingon.

"Paano mo nasabing aabot pa tayo sa pagsasama sa iisang bubong?" Nakangiwi kong tanong sa kaniya.

"I just know. Why? You don't want to live with me until the end?" Nakataas din ang kilay na tanong niya.

Kumurap ako at tinitigan siya.

Seryoso ba siya? Alam kong parte 'to ng epekto ng sumpa. He'll be driven crazy over me. Pero hindi ko inakalang ganito kalala.

Pero kapag nabali naman iyong sumpa, I'll be facing the most cruel consequence.

He'll be mad at me.

All these things we had, it will vanished and will be forgotten.

Huminga ako at ngumiti.

"Syempre, gusto ko. Pero what if?... Sa kalagitnaan ng relasyon natin, may mangyari?" Sabi ko at tinignan siya ng seryoso.

He shifted in his position at nilipat ang tingin sa akin. He advance a step kaya bahagya akong napaatras.

"I did not risk everything to end these all, because of a certain problem, that will occur, in the middle of our relationship." dahan-dahan niyang sabi habang inilalapit ang mukha sa akin.

Sumeryoso ang mukha niya nang umayos siya ng tayo.

"Why? Are you going to leave me once we were tried by our fate?" Seryoso niyang tanong.

"Kung oo, anong gagawin mo?" Balik na tanong ko sa kaniya. Nagkatinginan kami. Tumigas ang ekspresyon ng mukha niya.

Lumapit ulit siya sa 'kin. Nilingon niya saglit ang niluluto ko at pagkatapos ay pinatay ang kalan.

He look at me with calmness now. Hinawakan niya ang panga ko at inangat ang tingin ko. Tinignan niya ako ng malalim sa mata.

"I won't let you. I'll drag you back, here, with me. And if you put a restraint, I'll be on my knees, begging you with all my life." bulong niya at mabilis na dinampian ng halik ang labi ko.

Hindi pa ako nakakapagprotesta ay lumayo na siya kaya tinikom ko na lang ang bibig at pigil ang ngiting umiwas ng tingin.

Umiling ako at matunog na huminga.

Mabuti na lang at na sa labas si lola, nagpapabilad sa araw.

"You're not going to leave me. Whatever it takes. Maghahabol ako, tulad ng ginawa mo. Ako naman ngayon ang magiging desperado, para sa'yo--sa atin." sabi niya pa kaya napakurap ako at nilingon siya.

"Kahit na ayaw ko na sa'yo?" Nanliliit ang matang tanong ko. Sinusubukan ang pasensiya niya.

Hinila niya ako at dinala sa harap niya nang maupo siya sa isa sa mga upuan. Hinawakan niya ang mga kamay ko at nag-angat ng tingin sa akin.