22 | Yarı Texting

|45|

06.04.2023

Mihra Akadalı

Sıcak... Bir yuva gibi sıcaktı Asilhan. Şu an yanımda uyumuyor olduğunu bilsem de uyumadan öncesine dair en son hatırladığım buydu. Her ne yaşanırsa yaşansın, en sonunda sıcağını hissediyordum. Beni sarıp sarmalayışını, sıkıca kavrayışını, sıcacık hissettirişini... Gözlerimi keyifle araladım bu sabaha. Kimse beni uyandırmadan, gece uykumu tam ve keyifli bir şekilde alarak uyandım. Açtığım gözlerimin ardından gerindim, esnedim ve çabucak doğruldum.

Tam karşımdaki aynadan yansımama baktım, üstümdeki tişört çoğu izi kapattığından gayet normal görünüyordum. Oysa çıkartınca göğüslerim kızarıklıklarla doluydu. Parmaklarımı gözü kapalı bulacağım o izlerin üstünde gezdirdim. Asilhan'dan bana kalan her şeyi seviyordum. Ona dair ufacık bir şey bile beni mutlu etmeye yeterliydi. Dün gece bir kez daha bunu anlamıştım.

Yataktan çıktım, ayak ucumda bekleyen terliklerimi geçirdim ayağıma. Üzerimdeki sıcağı hemen kaybetmemek için hırkamı giyindim. Garip bir şekilde alışkanlık edinmiştim bunu. Yataktan çıkarken üstüme bir şeyler giyer, vücudum alıştıktan sonra da çıkarırdım. Başucumda daima uzun bir şeylerin olmasının sebebi buydu.

"Günoş annem," dedim koridorda karşılaştığım annemle. O da henüz yeni çıkıyordu odasından.

"Günaydın bebeğim," saçlarımı okşadı, öptü. "İftara istediğin bir şey var mı?" Başımı sağa sola doğru salladım, canım şu anlık yemek çekmiyordu. İlerleyen saatlerde belki istediğim bir şeyler olabilirdi ama şu an yoktu.

Yaklaşık on altı gündür Ramazan ayının içindeydik. İlk haftasını regl olarak atlatmıştım. Sonraki hafta da Asilhan'ı pek görmediğim için kolay geçmişti fakat asıl sınav bu haftadaydı. Dün gece ilk mağlubiyeti vermiştim. Pişman değildim, belki tek başıma olsaydım olabilirdim ama Asilhan'ın dahil olduğu hiçbir eylem beni rahatsız etmiyordu. Aksine daha da bağlıyordu, ilgi çekici kılıyordu. Zihnime dün geceye dair anıları düşürmekten sakındım, tuttuğum orucun boşa gitmesini istemiyordum.

Lavabodaki işimi bitirip çıktım. Adımlarım yeniden odamı bulduğunda komodindeki telefonumu aldım. Yatağa attığım bedenimle Mina'yı aradım. Çaldı, çaldı fakat açmadı. Ardından Asena'yı aradım, o da aynısını yaptı. İkisi de aramalarımı reddetmiyordu fakat açmıyorlardı da. O yüzden beni reddetmeyeceğini düşündüğüm o ismi aradım, çalarken de açması için sabırsızlanıyordum. Her zamankinden biraz daha fazla çalmıştı, onun da açmayacağını düşünüyordum artık.

"Yavrum," erkeksi sesi kulaklarıma dolarken sırıttım, kapandı sandığım anda gelen sesi beni kendime getirmişti. "Günaydın."

"Günaydın bebişim!"

"Yeni mi uyandın?" Muhtemelen mesajlarına cevap vermediğimden hâlâ uyuduğumu düşünmüştü ve aramamıştı.

"Evet," dedim olduğum yerde yuvarlanıp. "Mesaj mı atmıştın? Bakmadım henüz." Mesajları her daim ekranıma düşmüyordu. Çoğu zaman arşivdeydi, herkes gibi.

"Ee, napıyorsun?"

"Henüz hiçbir şey," güldüm, o da güldü. "Sen ne yapıyorsun? Ya da ne yapacaksın? Çok yoğun musun bugün? Ne kadar işin var? Ya da işin var mı?" Tek solukta sorduklarımın ardından Asilhan derince soluklanmıştı.