ချစ်ခြင်းသွင်ပြင်

၂၃

( Recommend song for this part: Honeybee - The Head and The Heart )

ချစ်နေရတဲ့ ခံစားချက်ကို သေသေချာချာသိခဲ့ဖူးတဲ့အချိန်တွေ ရှိနေပေမယ့် အတိတ်မှာတော့ အဲဒီအချိန်တွေကို ပြည်ဖုံးကားချလိုက်နိုင်တဲ့အထိ ကျွန်မရခဲ့သမျှက နက်ရှိုင်းလွန်းပါတယ် ။

မေ့ဖျောက်ထားတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေနေရာမှာ အစားထိုးဝင်ရောက်လာသမျှက တူညီတဲ့နာကျင်စရာတွေပဲလို့ သတ်မှတ်ထားခဲ့တာကြောင့် အချစ်နဲ့ပတ်သက်လာရင် မာန်ကိုတင်းလို့ မျက်စိမှိတ် နားပိတ်ပြီး နေခဲ့တဲ့ ကျွန်မက အခုများတော့ တဖြေးဖြေးအားနည်းလာလိုက်တာ မှီခိုစရာဟာ ခွန်းပဲ ရှိပါတော့တယ်လို့ ထင်မြင်မိတဲ့အထိပဲ ။

" သွင် ဖိနပ်စီးလေ "

ကတ္တီပါဖိနပ်ကို ရှေ့ချလို့ ကျွန်မရဲ့ ခြေထောက်တွေ လှမ်းလာတာကို စောင့်နေတဲ့ ခွန်းကို ကြည့်ရင်း ကျွန်မရဲ့ အချိန်တွေက ခဏတာ ရပ်တန့်သွားခဲ့တယ် ထင်ပါရဲ့ ။

" ဖယ် မင်းလက် "

" စီးပါ ၊ ကြိုးလိမ်သွားမှာစိုးလို့ ကိုင်ထားတာ "

ကတ္တီပါဖိနပ်ပေါ် ကျွန်မရဲ့ ခြေထောက်တွေ အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်သွားတဲ့အချိန်မှ ခွန်းက မတ်တပ်ရပ်လာတယ် ။ ကျွန်မရဲ့ လက်တွေကို ဆုပ်ကိုင်လာတဲ့ ခွန်းကို ငေးလို့ အတွေးတစ်ချို့က ကပ်ငြိလာပြန်တယ် ။

ကျွန်မက ဒီလောက်အထိ တန်ဖိုးထားခံရဖို့ ထိုက်တန်တဲ့ မိန်းမတစ်ယောက် ဟုတ်ပါ့မလားလေ ။

" ရေသောက်ဦးမလား ၊ မောင်သွားဝယ်ပေးမယ်လေ "

ကားပေါ်ကို ရောက်တော့ အစ်မကို ဂရုတစိုက်ရှိလွန်းတဲ့ ကိုကိုက သူ့အမျိုးသမီး ဘာလိုအပ်သလဲဆိုတာကို သိနေသည့်တိုင် မေးခွန်းထုတ်လို့ ဆန္ဒတောင်းခံလာပြန်တယ် ။

" ရေတစ်ဘူးလောက် သွားဝယ်မလား မောင် ၊ ကလေးတွေအတွက်ရော "

" မောင်က မောင့်မိန်းမကို မေးတာ ၊ လမ်းဘေးက ကလေးတွေ မပါဘူး "

" အောင်မာ နေ မသောက်ဘူး ကိုကို့ရေ "

ကိုကိုက ကျွန်မတို့ကို စလို့ ကားပေါ်က ဆင်းသွားတယ် ။