ချစ်ခြင်းသွင်ပြင်

၂၉

( Recommend song : Soft spot - keshi )

" အဲဒီတော့ လူကြီးမပါဘူးပေါ့ "

မိုချိက ကျွန်မတို့ သုံးယောက်ကို ခြုံကြည့်ပြီး လေးလေးပင်ပင်ပြောလာတယ် ။ ဆိုင်ခန်းငှားမယ့်လူက အိတ်ကို ကိုင်ထားရင်း ခပ်လှမ်းလှမ်းမှာ ရပ်နေတယ် ။

" ရပါတယ်ဟာ ၊ ငါပါတာပဲ ကြည့်ပြောပေးတာပေါ့ "

" မဟုတ်ဘူး သူငယ်ချင်းတို့ ၊ လူကြီးက ပါတယ် ။ ခဏလေး "

မိုချိရဲ့ အကြည့်က ကျွန်မဆီ ဒိုင်းခနဲရောက်လာတယ် ။ ဘာမွှေပြန်ပြီလဲဆိုတဲ့ အကြည့်ပဲ ။ မှန်တံခါးအပြင်ကနေ ဖြတ်သွားတော့မယ့် သွင့်ကို မြင်လိုက်လို့ ဆိုင်အပြင်ကို အမြန်ထွက်လိုက်တယ် ။

" သွင် ဒီမှာ "

သွင်က ကျွန်မရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကို ဖော်ဖော်ရွေရွေပြုံးပြပေမယ့် သူတို့က ... အယ် ... ။

" ဟဲ့ မိုချိ "

မိုချိက ပါးစပ်အဟောင်းသားလေးနဲ့ သွင့်ကို ငေးနေလိုက်တာဆိုတာ ။

" ဟမ် ... ဪ အေး ၊ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ ငါတို့ ပြောနေတာ "

" ဘယ်မှ မရောက်သေးဘူး "

" နေ နေ ၊ အစ်မ စကားသွားပြောကြည့်ဦးမယ် "

သွင်က ကျွန်မရဲ့ ပုခုံးကို ကိုင်လို့ ခပ်လှမ်းလှမ်းက လူဆီ ရောက်သွားတယ် ။ မိုချိရဲ့ လည်ပြန်အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရတော့ မတတ်နိုင်တော့ဘဲ ခေါင်းကို နောက်ကနေ ရိုက်ချလိုက်တယ် ။

" နာတယ်ဟ "

" နာအောင် ရိုက်တာ "

" ခွန်းအာရုံသွေး "

" ဘာတုန်း "

မိုချိက ကျွန်မကို ကြည့်ရင်း ပြောရမယ့်စကားကို ချိန်ဆနေတဲ့ပုံပါပဲ ။

" နင့် ရည်းစားက ဘာလို့ အဲ့လောက်တောင် လှရတာလဲဟင် "

မိုချိကို မျက်စောင်းနဲ့ ကြည့်မိတော့ မင်းထင်ဆီက ခွိခနဲ ရယ်သံတစ်ချက်ထွက်လာတယ် ။

" နင့်ကို တကယ် ကြိုက်တာရော ဟုတ်ပါ့မလား ၊ အဲ့လောက်လှတဲ့ မိန်းမကလေ "

ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်မ ဘယ်လိုမှ မထိန်းနိုင်တော့တာကြောင့် မိုချိကို အသံတိတ်ဆဲရေးလိုက်မိတယ် ။ သွင့်ကို လှမ်းကြည့်တော့ ဆိုင်ခန်းကို နေရာလိုက်ကြည့်ပြီး သေချာစစ်ဆေးနေတာကို တွေ့ရတယ် ။ အပြာနုရောင် ရှပ်အင်္ကျီလက်ရှည်ကို တံတောင်နားအထိ ခေါက်တင်ထားပြီး စတိုင်ပန့်အဖြူ‌ပေါ်မှာ ခါးပတ်အနက်ကလေးတစ်ခုကလည်း ရှိနေသေးတယ် ။ ဘယ်လိုပဲ ကြည့်ကြည့် သွင်က လူတိုင်းအမြင်မှာ ပြည့်စုံလွန်းနေမယ်ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်မလည်း သိပါရဲ့ ။