သွင့်ရဲ့ ကုတင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေရင်း ရေချိုးခန်းထဲက ရေကျတဲ့အသံကို နားထောင်ရတာဟာ အခုလောက်အထိ ရင်ခုန်သံတွေ မြန်လာလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ တွေးမထားမိဘူး ။ မဟုတ်တဲ့ အတွေးတွေကို အခုထုတ်ပစ်စမ်း ခွန်းအာရုံသွေး !
ကိုယ့်ပါးကိုယ် ခပ်ဆဆရိုက်လို့ သတိပြန်ပေးနေရတဲ့ အဖြစ်က မလွယ်ပါဘူး ။ ဒါပေမယ့် တစ်ညတလေက ကိစ္စမရှိပေမယ့် လေးရက်လောက် ညတိုင်းအတူအိပ်ရမှာကျတော့ရော ??
" ခွန်း ဖုန်းလာနေတယ်လေ "
သွင့်ကို ဖျက်ခနဲ မော့ကြည့်မိတော့ သွင်က ခုံပေါ်တင်ထားတဲ့ ကျွန်မရဲ့ ဖုန်းကို မေးဆက်ပြတယ် ။ သွင့်ရဲ့ ပါးပြင်ပေါ်ကနေ စီးကျနေတဲ့ ရေစက်တွေကို သတိလက်လွှတ်ငေးနေမိတာနဲ့ ဖုန်းက အသံတိတ်သွားတော့တယ် ။
" ဟော ဖုန်းမကိုင်ဘူးလား "
" ဟင် အာ ... "
အခုမှ သတိဝင်လာတဲ့ လူတစ်ယောက်လို ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်မိမှ ကျွန်မ လွတ်သွားတာက မိုချိရဲ့ အဝင်ကောလ်ဖြစ်နေတာကို သိလိုက်ရတယ် ။
" ဟယ်လို "
" နင် ဘယ်မှလဲ ကွမ်းတံတွေး "
" မင်းထင် ? "
မိုချိရဲ့ ဖုန်းထဲကနေ မင်းထင်ရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရတာကြောင့် နာမည်ကို ပြန်ဖတ်မိတယ် ။ သွင်က မှန်တင်ခုံရှေ့ထိုင်နေရင်း မှန်ထဲကနေ ကျွန်မကို ဖျက်ခနဲ လှမ်းကြည့်တာကို မြင်လိုက်ရတယ် ။
" နင့်ဆီ မိုချိ ဖုန်းက ဘာလို့ရောက်နေတာလဲ ဒီအချိန်ကြီး "
" ငါတို့ night out မလို့ ၊ မိုချိက ဖိနပ်စီးနေလို့ ငါခေါ်လိုက်တာ ။ နင် လိုက်မှာလား "
" အာ "
ကျွန်မရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ စကားလုံးတွေ အများကြီး ဖြတ်ပြေးသွားတယ် ။ ဘယ်တစ်ခုကို ရွေးထုတ်ရပါ့မလဲ ။ ဒါက ဒီနေ့အတွက် အခက်ခဲဆုံးအပိုင်းပဲ ။
" သူငယ်ချင်းတို့ "
" မလိုက်နဲ့ တစ်သက်လုံး "
မိုချိရဲ့ အသံစာစာက အရင်ထွက်လာပြီး ဖုန်းက တီခနဲ လိုင်းပြတ်တောက်သွားတယ် ။ ဘယ်တတ်နိုင်ပါ့မလဲ ။ ကျွန်မ ရွေးချယ်ထားတဲ့ အရာတွေထဲမှာ ဒီလိုပုံစံတွေလည်း ပါနေမှာပဲလေ ။
YOU ARE READING
ချစ်ခြင်းသွင်ပြင်
Roman d'amourအချစ်ရဲ့ အသွင်အပြင်ဟာ ဆံပင်နီညိုရောင်တွေကို လက်နဲ့ မကြာခဏ သပ်တင်လေ့ရှိပြီး ... အချစ်ဟာ ခပ်ထေ့ထေ့ အပြုံးတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်တယ် ။
