အပြင်က ရာသီဥတုကို ဆန့်ကျင်လို့ ကားထဲက အနွေးဓာတ်ကတော့ ပိုပိုသာသာလေးကို လွန်ကဲနေရတယ် ။ ကျွန်မရဲ့ အနွေးဓာတ်ကလေး ရှိနေလို့ နွေးထွေးနိုင်နေတာ ထင်ပါရဲ့ ။
" ခွန်း "
" သွင် "
သွင်က ဆက်ခနဲ လှည့်ကြည့်ပြီး အရင်ပြောဖို့ ဦးစားပေးတယ် ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ စကားလုံးတွေက ဘာကြောင့်များ ထွက်ကျမလာရတာပါလိမ့် ။
" ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ် "
" တို့ မှားတာပါလို့ ပြောပြီးပြီလေကွယ် "
ကျွန်မရဲ့ အမှားတွေမှန်း သိသာနေတာတောင် သွင်က သူ့ကြောင့်ပါဆိုပြီး လွှဲယူနေတာပဲ ။ သွင်က သိပ်ကို လူကြီးဆန်ဆန်ပြုမူတတ်တယ် ။ အဲဒါကြောင့်လည်း ကျွန်မက ပိုပြီး ဆိုးသွမ်းနေမိတာ ထင်တယ် ။
" မင်း အခု ဘယ်မှာ နေသလဲ "
" ကျွန်မ သွင်နဲ့ လိုက်နေလို့ မရဘူးလားဟင် "
ကားမောင်းနေရင်း မျက်မှောင်တွေ ကျုံ့လိုက်တဲ့ သွင့်ကို ဘေးတစောင်းအနေအထားနဲ့ မြင်လိုက်ရတယ် ။
" အဝတ်တစ်ထည် ကိုယ်တစ်ခုနဲ့ ရောက်လာတာတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး ၊ အိတ်တွေ ဘယ်မှာ ထားခဲ့လဲ "
" သွင့် ကွန်ဒိုနားက ဟိုတယ်မှာ "
သွင်က ကျွန်မကို ဆက်ခနဲ လှမ်းကြည့်တယ် ။ ဘာလို့လဲဆိုပြီး မေးမိတော့ သွင်က ခေါင်းခါပြပြီး လမ်းဘေးမှာ ကားကို ချရပ်လိုက်တယ် ။
" အိမ်လိပ်စာ ဘယ်က ရလဲ "
သွင့်ကို ငေးစိုက်ကြည့်နေရင်း နားတွေ အူထွက်သွားမိတဲ့အထိပဲ ။ အဖြေရှိနေပြီးသား မေးခွန်းဖြစ်ပြီး သွင်ကလည်း အဲဒီအဖြေကို သိနေလောက်မှာပါ ။
" မင်း တကယ်ပဲ "
" အဲဒါဆို ကျွန်မကရော ဘယ်လို ဆက်လုပ်ရမှာလဲ ၊ သွင်က ကျွန်မကို ပြန်စဉ်းစားရအောင်ဆိုပြီး အဲ့လို အဆက်အသွယ်ဖြတ်ခဲ့တာလေ ။ ကျွန်မမှာ ... ရူးတော့မယ့် စိတ်နဲ့ ဘယ်လို ဆက်ပြီး ... ကောက်ရိုးတစ်မျှင်လောက်ကို ဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မ ဆွဲရမှာပဲလေ "
အခုလေးတင်ပဲ ခမ်းခြောက်သွားတဲ့ မျက်ဝန်းအိမ်မှာ အရည်ကြည်တစ်ချို့က ဝေ့တက်လာပြန်တယ် ။ သွင်က သက်ပြင်းကို ချရင်း ကျွန်မဆီက အကြည့်ကို ရှေ့တူရှူဆီ ပြန်ပို့လိုက်တယ် ။
YOU ARE READING
ချစ်ခြင်းသွင်ပြင်
Romansaအချစ်ရဲ့ အသွင်အပြင်ဟာ ဆံပင်နီညိုရောင်တွေကို လက်နဲ့ မကြာခဏ သပ်တင်လေ့ရှိပြီး ... အချစ်ဟာ ခပ်ထေ့ထေ့ အပြုံးတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်တယ် ။
