အရာရာဟာ ပျော်စရာတွေ အတိပဲဆိုတဲ့ အသိစိတ်တွေရှိနေတဲ့ လူတစ်ယောက်က ဘယ်လောက်အထိ ပြုံးပျော်နိုင်မယ်လို့ ထင်သလဲ ။ ကျွန်မအတွက်ဆိုရင်တော့ စိတ်အေးမှုအပြည့်နဲ့ ပြုံးပျော်လို့ရတဲ့ ပမာဏလို့ ပြောလို့ရတယ် ။
ခွန်းကို တွေးမိတိုင်း နှစ်ယောက်အတူ ရင်ဆိုင်ရမယ့်အရာတွေကိုပါ ယှဉ်တွဲပြီး တွေးမိလွန်းလို့ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့မိတာလည်း ဘယ်နှကြိမ်တောင် ရှိနေပြီလဲဆိုတာကို မသိတော့ဘူး ။ ကျွန်မ ပင်ပန်းမှာကို ကြောက်လို့ မဟုတ်ဘဲ ခွန်းကို နာကျင်စရာတွေ မပေးချင်လို့ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်က လွဲမှားနေခဲ့တာ ။ တကယ်တော့ အတူတူဆိုရင် ရင်ဆိုင်လို့ ဖြစ်တဲ့ အရာတွေချည်းပဲ ရှိနေခဲ့တာ ။
" သွင် အဲဒါ မဟုတ်ဘူး မှားနေပြီ ၊ အစိမ်းရောင်လေး တွေ့လား "
" မင်းဟာက ရှုပ်နေတာလေ "
" မဟုတ်ဘူးလေ သွင်ရဲ့ ၊ လွယ်ပါတယ် ဒီမှာ ကြည့် "
ခွန်းက သူ့လက်ထဲက ဖုန်းကိုချပြီး ကျွန်မအနားကို ကပ်လာတယ် ။ ဂိမ်းနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ တကယ်ကို စိတ်အားထက်သန်လွန်းလှပါတယ် ။ သူနဲ့ ပိုပြီး နီးစပ်ဖို့ဆို သူသဘောကျတဲ့ အရာမှန်သမျှကို နားလည်အောင် လေ့လာရမယ်ဆိုပြီး သူဆော့တဲ့ ဂိမ်းတွေကို ဖုန်းထဲ download လုပ်ထားမိတယ် ။
သူ ရှင်းပြနေတာတွေကို တစ်ခုမှ နားမလည်ပေမယ့် ခွန်းရဲ့ တက်ကြွနေတဲ့ အမူအယာတွေကြောင့် မေးထောက်ပြီး ထိုင်ငေးနေမိတယ် ။ ဒီလိုအချိန်မျိုးဆို ကျွန်မရဲ့ ခွန်းက တကယ့်ကို ကလေးလေးပါပဲ ။
" သွင် နားလည်လား "
" အင်းးးး နည်းနည်း "
" သွင် "
" ရှင် "
" သွင် ဒါတွေ စိတ်မဝင်စားဘူးမဟုတ်လား "
သူခိုးလူမိဖြစ်သွားသလို ရယ်ပြလိုက်တော့ ခွန်းကလည်း ခေါင်းတခါခါနဲ့ ရယ်တယ် ။
" အဲဒါကို ဘာလို့ ဆော့ချင်တယ် ပြောရတာလဲ သွင်ရဲ့ "
" ချစ်ဖို့ကောင်းလို့ "
" ဂိမ်းကလား "
" မင်းက "
" ကျွန်မက ? "
YOU ARE READING
ချစ်ခြင်းသွင်ပြင်
Storie d'amoreအချစ်ရဲ့ အသွင်အပြင်ဟာ ဆံပင်နီညိုရောင်တွေကို လက်နဲ့ မကြာခဏ သပ်တင်လေ့ရှိပြီး ... အချစ်ဟာ ခပ်ထေ့ထေ့ အပြုံးတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်တယ် ။
