သတိရလာပြီးတဲ့နောက် သူဌေးကြီးရဲ့ ဒုတိယရင်သွေးကို ကိုယ်၀န်လွယ်ထားရတယ်

AFTER REBIRTH [ EPISODE 21 ]

Unicode

မြို့ပြရဲ့ညဟာ လျှပ်စစ်မီးရောင်စုံတွေနဲ့ တစ်လက်လက်တောက်ပကာ အထီးကျန်ဆန်ခြင်းတစ်စက်ကလေးမှရှိမနေပါဘဲ သက်ရှိသက်မဲ့အရာအားလုံး ကိုယ်စီကိုယ်စီ လှုပ်ရှားရုန်းကန်နေကြဆဲပင်။

လမ်းဘေးမှောင်ရိပ်ကျသည့်နေရာ၌ ကျကျနန ထိုးရပ်ထားသည့်ကားထဲတွင်တော့ အမျိုးသားနှစ်ဦးတို့၏ အသံတို့ကရောရှက်နေကာ ကားကိုပင်တစ်ချက်တစ်ချက်လှုပ်ခါသွားစေလေသည်။

နာရီ၀က်ခန့်အကြာတွင်ကိစ္စအရပ်ရပ်ကိုပြုလုပ်ပြီးစီးသွားခဲ့သည်ထင့်။ အရာရာဟာ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

ကားထဲတွင် စတီဗင်ဟိန်းတစ်ယောက် ပင်ပန်းကာငြိမ်ကျသွားသည့်ချာတိတ်ကို တစ်ရှူးဖြင့် သန့်ရှင်းပေးလိုက်ပြီး ဖယ်ခွာထားသည့်အ၀တ်အစားများကို ပြန်လျှို၀တ်ပေးထားလိုက်သည်။

ညစ်ပတ်နေသည်ဆိုပေမယ့် သူ့စံအိမ်ကိုမရောက်မချင်းတော့ ချာတိတ်ကိုကိုယ်တုံးလုံးကြီးထားဖို့ရန်မဖြစ်နိုင်။

သူကိုယ်တိုင်လည်း စတိုင်ပန့်နှင့် တီရှပ်ကိုပြန်လျှို၀တ်ကာမောင်းသူနေရာသို့သွားထိုင်လိုက်ပြီးစံအိမ်သို့ဦးတည်မောင်းနှင်လိုက်သည်။

စံအိမ် ဆင်၀င်မှာကားရပ်သည်နှင့် ဦးကျင်မိုးက တံခါးဖွင့်ဖို့လုပ်သည်။သို့ပေမယ့် မောင်းသူနေရာကနေ သူဌေးထွက်လာတာမြင်တော့ ဦးကျင်မိုး အံ့ဩသွားပြီး နောက်ဆုတ်ကာ ခါးကိုရို့လို့ အမြန် နှုတ်ဆက်လေသည်။

"သူဌေး "

"ရေနွေးပြင်ပြီး ကျွန်တော့်အခန်းကိုပို့ထားပေးပါ ကိုမိုး"

"ဟုတ်ကဲ့ပါသူဌေး"

ဦးကျင်မိုးက တံခါးအနားမှာ စောင့်ဆိုင်းနေသည့် အိမ်စေမလေးနှစ်ယောက်ကို သူနှင့် အတူခေါ်သွားခဲ့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်ပင် စတီဗင်ဟိန်း လည်း ကားတံခါးကိုဖွင့်ကာ ချာတိတ်ကိုပွေ့ချီလိုက်ပြီး အိမ်ထဲသို့၀င်သွားလိုက်သည်။

သူဌေးရဲ့ ရှည်လျားတဲ့အရပ်ကြီးက အသက်လေးဆယ်ဆိုတဲ့အရွယ်တစ်ခုကို မေ့လျော့သွားစေပြီး အိမ်စေမလေးအချို့ကိုရင်ဖိုစေခဲ့သည်။ သို့ပေမယ့် ယခုညမှာတော့ သူဌေးရဲ့ ရင်ခွင်တွင်းမှာ ပါလာတဲ့ အရုပ်ကြိုးပြတ် သက်ရှိလေးကို သူမတို့မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။