Unicode
"နောက်ဆုံးတော့ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပြီပေါ့"
ဦးသန့်စင်၏ ကြည်လင်ကာပြတ်သားသည့် အသံက နှစ်ထပ်ပျဉ်ထောင်အိမ်လေး၏အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
၎င်းက ပုဆိုးအဖြူ၊ ရှပ်လက်ရှည်အဖြူကို၀တ်ဆင်ထားပြီး လက်မှာလည်း ပုတီးတစ်ကုံးကိုကိုင်လို့ တရားထိုင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ခြည်လဲလျောင်းနေရာမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထလိုက်သည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အလှုပ်အရှားမရှိသည့် ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများကြောင့် အိပ်ယာပေါ်ဖတ်ခနဲပြန်လဲကျသွားသည်။
" ဖြည်းဖြည်းနဲ့ အချိန်ယူပြီးမှထပါ၊ မင်းမေ့မျောနေခဲ့တာ သုံးလတိတိရှိသွားခဲ့ပြီ"
သုံးလတောင်ရှိသွားခဲ့တာလား။
ခြည် အံ့အားသင့်စွာနဲ့ ဘေးဘယ်ညာကိုကြည့်လိုက်တော့ မည်သူမျှရှိမနေ။ ရုတ်တရက် သူ့ဘ၀ရဲ့ အရေးကြီးဆုံးတွေထဲကတစ်ခုကို သတိရသွားခဲ့သည်။
ခြည့် ကလေးလေး။
ခြည့် ၀မ်းဗိုက်နေရာကို လက်နဲ့ ဂရုတစိုက်စမ်းရင်းနဲ့ဆရာကြီးကို ကြည့်မိတော့ ဆရာကြီးက ခေါင်းယမ်းကာ...
"အခြေအနေမပေးလို့ သန္ဓေသားကို မင်းရဲ့ ၀မ်းမှာ မလွယ်ရတော့ဘူး ၊အဲ့ဒီအစား မင်းမိသားစုရဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ကလွယ်ပေးထားတယ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့ သူဘေးကင်းပါတယ်"
ခြည် ဆရာကြီးကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြောဖို့စကားပြောကြည့်သည်။ မရ။ စကားသံကထွက်မလာ။
ခြည့်မျက်လုံးတွေပြူးကျယ်လာကာ အသံထွက်ဖို့ ကြိုးစားအော်ကြည့်သည်။မရပါ။ အသံကလုံး၀ထွက်မလာ။
ခြည် ဆရာကြီးကို အားကိုးတကြီးနဲ့ လှမ်းကြည့်ကာ အိပ်ယာပေါ်မှ ဆင်းလို့ ဆရာကြီးအနားကိုပြေးသွားလိုက်သည်။
ခြေထောက်တွေကပျော့ခွေကာ လမ်းတစ်၀က်မှာတင် ယိုင်နဲ့ပြီး လဲကျသွားခဲ့သည်။
ဒုန်း !!
"ဖြည်းဖြည်းနဲ့ အချိန်ယူမှရမယ်လို့ ဆရာကြီးမပြောခဲ့ဘူးလား"
ဆရာကြီး ဦးသန့်စင်က ပုတီးကို ဘုရားကျောင်းဆောင်ပေါ်တင်လိုက်ပြီး တရားထိုင်ရာမှ ထကာ ခြည့်ကို ထူလိုက်သည်။
KAMU SEDANG MEMBACA
သတိရလာပြီးတဲ့နောက် သူဌေးကြီးရဲ့ ဒုတိယရင်သွေးကို ကိုယ်၀န်လွယ်ထားရတယ်
Romansa𝙲𝚘𝚖𝚎𝚍𝚢 | 𝚁𝚘𝚖𝚊𝚗𝚌𝚎 | 𝚁𝚎𝚋𝚒𝚛𝚝𝚑 | 𝚁𝚎𝚟𝚎𝚗𝚐𝚎 | 𝙼-𝙿𝚎𝚛𝚐
