THE HILARIOUS HUSBAND (LEE BROTHERS #2)

Chapter 67

CHAPTER SIXTY-SEVEN

DANGER

❥ ELISSE GARCIA ❥

(Continuation of chapter 66...)

"Si Edward, kumain na?" tanong ko noong magkaharap na kami ni Hope sa dining. Napansin kong lahat ng niluto niya ay ang paborito kong inaalmusal.

"Oo, tapos na. Nauna siya kanina," he replied, looking up at me after serving himself. "Gusto mong kape?"

I shook my head slightly. "Just hot chocolate."

He stood up and walked to the counter to make me a cup. Watching him from behind, I wondered how I could tell him the real reason I'd stopped drinking coffee—that I was pregnant. I didn't know how he'd react, especially since having a child was never part of the contract we'd agreed upon. To be honest, I hadn't expected to get pregnant either.

Pareho naman kaming gumagamit ng proteksyon. Bago pa man kami ikasal, lalo na noong binanggit niya sa 'kin na magsasama kami sa iisang bubong at matutulog sa iisang kwarto, inihanda ko na ang sarili ako. I'd been taking birth control pills, though he didn't know about that, so he'd still been using protection. Pero... hindi naging consistent ang pag-inom ko. Noong nalaman ko ang sitwasyon ni Ella, at dalawang linggo akong nagpahinga para bantayan siya, hindi ko napagtuunan ng pansin ang pills ko. Wala rin that time si Hope sa bahay, nasa kanila siya kaya nawala sa isip ko ang pag-inom.

And now, here I was, anxious about how he'd take the unexpected news of my pregnancy. Would he be happy to become a father so soon? Somehow, I doubted it. If anything, I'm worried I'd end up feeling like I was raising two kids—our child and Hope himself. He was caring, yes, but sometimes his maturity was... questionable.

"Ate Elisse." Kasabay ng pagbalik ni Hope sa puwesto niya at ang paglapag niya ng mug sa harap ko—mayroon din siyang tinimpla na para sa kaniya—ay siyang pagdating ni Edward sa dining. Nakahinto siya sa tapat ng doorway. "Aalis lang ako."

"Saan ka pupunta?" I asked, curious.

"Pupuntahan ko lang si Ate Ella sa apartment niya." Hindi na siya nagbigay pa ng ibang detalye bukod sa pagdalaw niya kay Ella. Pero bago siya umalis ay nag-send ako sa bank account niya ng pera para maipag-grocery niya si Ella kahit na alam kong hindi naman nito 'yon kailangan dahil suportado siya ni Mrs. Vivar gaya ng pangako nito. Nagbilin din ako na bigyan ng cash si Ella, pandagdag niya sa allowance or kung may gusto siyang bilhin para sa sarili niya.

"May lakad ka ba ngayong araw?" Si Hope, nakaangat sa 'kin ang tingin niya habang busy ang bibig sa pagnguya.

"Wala."

"Let's go shopping then. Isang taon na tayo pero sa grocery pa lang kita nakasamang mamili."

⫘⫘⫘

Because Hope and I had been busy shopping, I still hadn't found the right moment to tell him about my pregnancy. Maybe I'd find the courage to bring it up once we were back home. Hindi ko kasi nasabi 'yon sa kaniya noong anniversary namin dahil binungad niya sa 'kin ang tungkol sa divorce.

"Thirty-five thousand and two hundred eighty-seven pesos po, Sir," nakangiting sabi ng babaeng cashier kay Hope matapos nitong scan lahat ng pinamili namin. Mga damit 'yon, couple shoes at may lingerie na siya mismo ang pumili para sa 'kin.

"35,287? Ang mahal naman. Baka p'wedeng 287 na lang?" Hope said with a grin.

Agad akong napatalikod sa counter at kinublihan ang mukha ko gamit ang aking palad dahil sa kahihiyan. Ang akala ba niya nasa palengke siya?