the untold story

# hoofdstuk 5

Mijn moeder was na een tijdje in slaap gevallen. Ik hoorde de bel gaan en liep naar beneden. Dat zal die maatschappelijke werker wel zijn. Ik deed open en inderdaad, daar was ze weer. We groette mekaar en ik zette mijn fake happy masker weer op.
"Zullen we gaan zitten?" Vroeg ze.
Ik knikte en bood haar wat te drinken aan. Ik ging thee zitten en liep er na met twee glazen thee in mijn handen teruf en nam plaats.

"Zo vertel eens, hoe gaat het met je?"

Serieus gaat ze zo beginnen..

" het gaat. Hoe is het met u?"

Even later kwamen we dieper ter sprake. En vroeg ze me van alles en nog wat. Ze probeerde alles uit me te krijgen, maar dat lukte haar niet echt. Ik ken haar nu 3weken. Ze komt 1 keer in de week langs.

"Oke nou als het goed is, wil je nog steeds verhuizen, zodra je straks alleen bent met je vader. Heb je al een woning gevonden?"

"Ja, nee.. nou die had ik gevonden, maar op een of andere manier gaat dat niet meer door. Dus ja verder zoeken heh."

"Wil je er over praten?"

"Moet ik heel eerlijk zijn?" Vroeg ik haar.

"Ja het liefst wel."

"Oke.. nou ik wil niet bot overkomen. Maar ik denk dat u de situatie wel begrijpt hoop ik. En eigenlijk wilde ik helemaal niet zo een gesprek voeren vandaag. Het komt op het moment niet zo goed uit."

"Oke. Daar toon ik graag begrip voor. Zullen we ons afspraak gewoon een andere keer voortzetten?"

Ik knikte. "Heel graag."

We plande een andere afspraak. Zij zou verder meezoeken naar een tijdige woonplek voor mij. Ze zou haar best doen. Ik bedankte haar en we namen na 15 minuten sinds ze binnen is gelopen alweer afscheid.

Ik deed de deur achter haar dicht en liep naar mijn kamer toe. Ik hoorde m'n vader niet veel later het huis binnen komen dus deed ik mijn slaapkamer deur dicht. Zo had ik wat privacy. Ik pakte m'n telefoon en las wat app berichtjes en reageerde terug. Hm een sms berichtje. Ik opende het en las het volgende:
Morgen 14.00uur zelfde park Xx nourdin.

Die is gek.

Ik verwijderde zijn sms en legde mijn telefoon weer weg. Ik ging liggen en sloot mijn ogen. Na lange tijd kreeg ik weer flashbacks van de tijden met Nourdin.....

#flashback#
Een jaar geleden..
"Aaahhh Nourdin. Leg me neer!" Hahha
Hij keek me diep in de ogen aan en zei heel lief: "ik hou van je lina inoe"

"Ja whatever. Dat zeggen ze allemaal."
Ik hield er van hem te pesten. Ik was met iedereen wel spontaan en deed lekker gek. Ik genoot van het leven. Maar wel binnen de grenzen. Het geloof is erg belangrijk voor me.
Bidden vond ik nog het allerbelangrijkste. En ja.. daarom hield ik van Nourdin. Hij bid.. hij rookt niet.. hij is precies wat ik nodig heb. Hij zou binnenkort ook m'n hand vragen...

"Wat zei je daar? Je gelooft me niet heh! Na 6 maanden relatie geloof je me nog niet yek." En weer kietelde hij me. Daar kon ik zooo niet tegen en lachte weer als een gek.

7 maanden geleden...
Hij zou over een weekje mijn hand vragen en hij was super zenuwachtig. Ik wilde hem daarom verassen op zijn werk. Hij was zo klaar en dan konden we wat leuks doen samen.
Mijn hart klopte sneller en brak uiteindelijk uit elkaar na het zien van Nourdin samen met een andere wijf. Ze kon niet van hem afblijven. Maar ook hij leek het niet echt te stoppen. Die deed gewoon mee. Ik voelde mijn ogen vochtig worden. Het is mij gewoon overkomen. Zo bedrogen door een man die je liet geloven dat we voor mekaar bestemd zijn. Zogenaamd zou hij over een week bij mijn vader langs komen. Ik werd zo boos. Maar dan ook echt zo boos. Ik wilde eerst als een verslagen meisje dat net bedrogen is zielig weglopen, maar nadat ik mijn rug had omgekeerd van die twee vieze mensen, draaide ik me weer om en had hun in m'n zicht. Zo makkelijk kom je er niet van af. Mij zo behandelen jek. Al snel had ik een plan bedacht. Ze zaten samen op zijn kantoor half naakt! Ik liep zonder dat ze me door hadden het gebouw binnen en vroeg zijn collega's mee te komen. Zogenaamd had ik hulp nodig. Tja hoe krijg je ze anders van hun luie reet. Ze liepen mee naar buiten en voor het raam van zijn kantoor bleven we staan. Zo konden zijn collega's mee kijken wat daar binnen gebeurd. Het grappige is dat die twee het op het begin niet eens doorhadden! Gauw liep ik weg. De afloop zal toch net zo een schande zijn. Heb genoeg gezien.

Ik reed weg en kwam even later thuis aan. Ongeveer twee uur later belde hij me tig keer. Ik nam niet op, dus smste hij mij.

Is dat je wraak heh?! Super bedankt. Wacht maar. Jij gaat zien!

In zijn andere smssen die de dagen erna volgde stonden precies dezelfde dreigementen.

Fuck hem. Hij heeft een grote fout gemaakt, niet ik.

4dagen na die gebeurtenis kwam ik hem op straat tegen. Hij hield me tegen en vroeg waarom ik dat gedaan had. Ik vertelde precies hoe ik mij voelde toen ik hun twee betrapte. Dat wat hij mij heeft aangedaan niet niks is! Ik zei meteen dat ik hem nooit meer wilde zien of spreken. Een traan kon ik niet meer tegenhouden. Hij was tenslotte wel mijn eerste liefde. Pas toen besefte hij denk ik dat hij fout zat. Hij zei dat hij er spijt van had. Maar ik had geen zin meer. Ik zei dag en liep weg.
Daarna heb ik hem niet meer gezien. Ook niets van hem gehoord..

# einde flashback #

"Lina!!!" Hoorde ik mijn vader ernstig roepen.

"Bismillah irahman irahim. Ya rabbi laat het niet mijn moeder zijn..." met hartkloppingen in mijn keel liep ik snel mijn kamer uit.