A Wife With No Right

AWWNR 47

Ivy

"Ate, what the hell are you doing?!" A familiar voice suddenly called me. Bakas pa ang pagkataranta nito sa boses.

"What are you doing here?" Balik kong tanong sa kapatid ko ng hindi siya nililingon. "You really knows where to find me, huh?"

Pinilit kong magtunog nagbibiro pero lumabas pa rin ata ang pait sa pekeng pagtawa ko.

I heard her sighed.

Naglakad siya palapit at umupo sa malaking batong kinauupuan ko din. She settled her self beside me.

"Your wife called me."

I see.

My wife called her. I bet she thinks that I'm messing things up again. That's why she showed up here infront of me. But, I am not. I don't have a reason to.

"What's really the matter?" She worriedly asked. Natatawa na lang akong umiling habang ang paningin ko ay tutok pa rin sa harap.

"I.. Nothing." Balewala kong sagot.

Ayokong magsabi. Problema ko lang ito at isa pa, nahihiya na din ako sa kanya. Palagi niyang nililinis ang kalat ko kaya gusto kong ako naman ang humarap at umayos ng lahat.

Besides, I can still endure. Natitiis ko pa naman yung sakit, tinablan lang ako ng konti pero kaya ko pa.

"It's nothing to the point that you're burning your car?... Yeah, it's really nothing, ate!" She sarcastically said.

Hindi ako sumagot. I just kept my eyes on my burning car. Yes. I decided to burn my car, so I could erase the traces of that damn guy left on it. Gumaan din kasi kahit papaano ang pakiramdam ko habang pinapanood ang pagkasunog nito.

How I wish na kasamang masunog sana ang lalaking iyon. Damn him!

"What did my wife told you?" Pag-iiba ko ng topic. Umiinit na naman kasi ang ulo ko.

"She asked me if your with me. Nagpaalam ka daw kasi na magpapa-car wash, but the night already came and your still not at home. She grew worried."

Worried? Bago yun ah.

Baka worried na may gawin akong something sa lalaki niya. She knows me, alam niya kung paano umandar ang pagkademonyo ko pero bakit gumagawa pa rin siya ng dahilan para gumawa ako ng masama.

Pagak akong natawa. "She's not worried. Not for me, atleast."

Namayani ang katahimikan matapos ko iyong sabihin. Hinimas ko pa ng marahan ang dibdib ko, pasimpli ko iyong ginawa para ibsan yung bigat at kirot na hindi ko alam kung saan nagmumula.

"You can tell me everything, ate. Hindi yung ganito na pupunta ka sa liblib na lugar at magsusunog ng sasakyan. My condo is just fifteen minutes away, you know." Pambabasag niya sa katahimikan. Marahan ulit akong natawa.

"You don't understand." Mariin kong saad. I need this. I need to be away. Kasi pag hindi ako pansamantalang lumayo ay baka kung anong magawa ko.

And I can't make everything right by doing another mistake. I need to calm the demon inside me at ito lang naiisip kong paraan.

I can't harm anyone. I can't let my daughter to hate me. Not again.

"Ate, I can't help you if you won't open up to me!" Pamimilit pa nito, nag-aalala.

Madiin akong pumikit at malalim na huminga. Since mapilit siya, sige, sasabihin ko sa kanya.

"Alli... My wife... She's with.." saglit akong lumunok bago muling magsalita. "She's with a guy."