" මොකද බං උබ වෙව්ලන්නේ..බයද"
නිමේෂයා පිටිපස්සෙන් ඇවිත් පිටට තට්ටු කරලා ඇහුවේ කින්ඩි හිනාවක් දාන ගමන්.
" බය...ඒ මොකක් ද ඒ..මක් එහෙම එකක් දන්නේත් නෑ ම්හුක්"
එහෙම කිව්වට මොකද මං නම් ඇත්තටම බය වෙලා ඉන්නේ.. අනේ අද මං බඳිනවා කියලා මතක් වෙද්දී කිචි කිචි වගේ. දෙයියනේ මෙච්චර කල් බලන් ඉඳපු දවස නේද මේ . ඒත් හිත බයයි. මම ලස්සන සුදු පාට වෙඩින් කිට් එකක් ඇඳන් ඉන්නේ. මහීෂ අයියනම් තද නිල් පාට එකක්.එයත් ලස්සනට ඇති..
" හරි හරි වරෙන් යන් කට්ටිය උඹ එනකන් ඉන්නේ"
" අනේ මට ලැජ්ජයි බං "
" උබට මගුල් නටන්න ලැජ්ජ නෑ... ඌව බඳින්න ලැජ්ජයි .. අනේ මගේ කට "
" හා හා කට වහගනින් මගේ නම්බුව කන්නැතුව "
මං නිමේෂයගේ අතින් අල්ලන් නැගිට්ටා.ඌ මගේ කොට් එක පොඩ්ඩක් හදලා කොච්චර බැන්නත් මං දිහා බලලා සතුටු හිනාවක් පා කලා.
" එහෙනම් උබ ඇත්තටම බඳිනවා අද... අනේ මගේ පවුකාරයා "
මං මොකුත් කියන්න කලින් ඌ මට හග් එකක් දීලා ලඟ තිබ්බ මල් බොකේ එක අතට දුන්නා.
" යමන් දැන් නැත්තම් මගුල නෙමේ ගන්න වෙන්නේ කෙලින් ම හනිමූන් එක"
" පල පල පොඩි ඇටයා "
මන් උට ටොක්කක් ඇන්නා.. ආතරේ නිසානේ මේ සේරම..
ටිකකින් අපි දෙන්නා පහලට ආවා. වෙඩින් හෝල් එක ලස්සනට සරසලා මං බලාපොරොත්තු උනාටත් වඩා හොඳට. මහීෂ අයියා හෝල් එකේ කෙරෝලෙම හිටගෙන ඉන්නවා. අනේ මේකගේ හැඩ අප්පා.. මගේ හිත අයාලේ ගියා මහීෂ අයියව අයියව දැකලා.. මං අපේ අම්ම යි අයියයි එක්ක වෙඩින් හෝල් එක දිගේ ඉස්සරහට ගියා. මගේ තාත්තා නැති ඉන දවසේ ඉඳලා මගේ ජීවිතේ තාත්තා උනේ මගේ අයියා. අද එයාම මාව වෙන කෙනෙක් ට බලාපොරොත්තු ගොඩක් හිතේ තියාගෙන බාර දෙනවා. මං දන්නවා එයාට අඬන්න බැරි කමට ඉන්නවා මිසක් අයියා හිතෙන් දුක් වෙනවා කියලා...
අයියා මාව ඉස්සරහට එක්කන් ගිහින් මගේ අත අරං මහීෂ අයියගේ අත උඩින් තිබ්බේ " අද ඉඳන් මගේ ජීවිතේ වටිනම වස්තුව උඹේ ලඟ " කියන ගමන්.. කොච්චර රණ්ඩු උනත් , අයියයි මල්ලියි උනාට ආදරේ පෙන්නුවේ නැතත් ඒ වචන ඇතුලේ තිබ්බ ආදරේ කාටද නොතේරෙන්නේ..
කොහොම හරි වෙඩින් එකේ වැඩ ලස්සනට උනා.. හැමෝම සතුටු උනා විනෝද උනා... වෙඩින් එකෙන් පස්සේ හොටෙල් එකට යන්න කාර් එක ගාවට ගියා.
YOU ARE READING
🌼..ප්රාර්ථනා නිමා නොවේ..🌼
Romantik🌼සුන්දර ප්රේමයක් සොයා යන අහිංසකයෙකුගේ ප්රේමනීය කතාව🌼
