Fireproof Hearts.

Part 5.

Γαμημενη ζωη. Νιωθω καθε μερα τον πονο.Κατακλιζει ολο μου το κορμι. Απωλεια; Οχι.


Διασχιζω την αδεια λεωφορο.Τα ματια μου πεφτουν σε μια σταση λεωφορειου.Μια ακομα βασανιστικη αναμνηση ξεκιναει...




''Ολα καλα με την μεταφορα;''Ρωταω τον Στεφαν που φιλοτιμηθικε να παραδωσει τα υπολοιπα.


''Ναι ρε μην αγχωνεσαι.''Μπαινει μεσα στο αυτοκινητο μου.''Με πηρε η Τζορτζια.Σε εψαχνε...''Λεει με ενα ειρωνικο υφος.


''Ποιος την γαμαει και αυτην;''Γελαω και ανοιγω στο τερμα τα ηχεια του αυτοκινητου.Εχει πολυ κρυο για να ανοιξω τα παραθυρα.


Φτανουμε στο σπιτι μου.Ξεκλειδωνω την πορτα μου. Ευτυχως που ο κατω οροφος ειναι ολοδικος μου.Δεν γουσταρω να βλεπω τα μουτρα τους.



''Εχεις καμια μπυρα;''Ο Στεφαν ξαπλωνει στο κρεβατι μου με τα παπουτσια.


''Το ψυγειο ξες που ειναι μεγαλε.''Ξαπλωνω και εγω διπλα του παιρνωντας το κινητο στα χερια μου.Εχω πολλες κλισεις απο την Τζορτζια.Της διαγραφω ολες και κοιταζω το ταβανι.


''Που ησουν σημερα.''Με ρωταει και σχεδον πνιγομαι.


''Επαιζα με την μικρη.''Λεω αδιαφορα.


''Ποια μικρη; Μην μου πεις...''Γουρλωνει τα ματια του.


''Ναι σωστα την Εβελιν.Ετυχε κατι και μπορουσα να την ρωτησω οτι ηθελα.Εε και μετα πηγα καπου μαζι της.''Φοβαμαι οτι αμα του πω θα βαλει τα γελια.


''Εννοεις ραντεβου;''Γουρλωνει ξανα τα γαλανα του ματια.


''Οχι , οχι την πηρα απο πισω και μπορεις να πεις πως εκανα εθελοντισμο.''


''Τι εθελοντισμο;''Γυριζει για να με βλεπει.


''Σε κατι παιδακια.''Περιμενω ενα δευτερολεπτο και ολο το δωματιο παιζει στην διαπασον τα δικα του γελια.


''Εσυ; Εσυ ρε μαλακα με μωρα;''Βαραει τα χερια του στο στρωμα.Εγω εχω πιο ανεκφραστη εκφραση και απο τον Καλαμάρι.


''Ναι , απλως ηθελα να ερθω και καλα πιο κοντα της. Μισο να ντυθω και φευγουμε.''Σηκωνομαι γιατι δεν μπορω να τον ακουσω αλλο.Ανοιγω την ντουλαπα και αλλαζω γρηγορα μια μπλουζα.Ειναι πιο μακρυα και πιο ριχτη.Δενω το χρυσο ρολοι στο αριστερο μου χερι και βαζω το μπουφαν μου.


''Ετοιμος , φυγαμε..''Κανω νοημα στον Στεφαν ο οποιος σηκωνεται γρηγορα...



Η κινηση στο κεντρο της πολης δεν ειναι μεγαλη.Οταν εννοω κεντρο δεν εννοω κατι τεραστιο.Ετσι και αλλιως το Amster ειναι μικρο αλλα με αρκετους κατοικους. Ο ηλιος εχει δυση και η ωρα που  βγαινουν τα παιδια της ηλικιας μας εχε φτασει.Παρακαρω το αυτοκινητο σε ενα δωρεαν παρκινγκ και περπαταμε πανω σε μια λεωφορο.Κοριτσια με ψηλα τακουνια και σκουρα χειλια περπατανε αναμεσα μας.


''Νενα.''Ο Στεφαν σταματαει αποτομα.Το κοριτσι που ηταν το πρωι αναμεσα στην μεση του ειναι μπροστα μας με μια αλλη ξανθια κοπελα.


''Τι κανεις;''Λεει η κοπελα και φιλιουνται σταυρωτα.''Οπ γεια σου Ιθαν.Να σας συστησω στην φιλη μου.''Κανει περα και η ξανθια κοπελα εμφανιζεται.''Εβελιν απο εδω τα παιδια...Ιθαν και Στεφαν...''Κολλαω για μερικα δευτερολεπτα.


''εγω την ξερω.''Λεω αδιαφορα παρατηρωντας τα χειλια του που εχω διαφορετικη αποχρωση.Ειναι κοκκινα και δειχνουν πιο σαρκωδη απο οτι ειναι.Και τα γαλανα της ματια δειχνουν πιο σκοτεινα.


''Δυστηχως...''Προσθετει αυτη και ο Στεφαν με την Νενα γελανε.


''Οοο ελα γιατι;''Λεει η Νενα.''Ειναι πολυ καλα παιδια.''Κλεινει το ματι στον Στεφαν.Δεν μπορω να μην δεν κοιταξω τα γυμνα της ποδια της Εβελιν αυτο το μαυρο ριχτο φορεματακι ειναι κοντο γαμωτο.


''Τα καλυτερα.''Το χερι του Στεφαν τυλιγεται γυρω απο την μεση της Νενας η οποια του φιλαει τον λαιμο πουθενα.


''Που θα πατε;''Μας ρωταει η Νενα.


''Δεν εχουμε αποφασισει ακομα , οπου εχει καλη παρεα.''Το χερι του κατεβαινει ολο και πιο κατω απο την μεση της.Με την ακρη του ματιου μου κοιταζω την Εβελιν που στριφογυριζει τα ματια της.


''Εδω εχει καλη παρεα.Τι λες Εβελιν θελεις;''Δεν εχω ορεξη μαζι τους αλλα θα ηθελα να φιλησω την Εβελιν αποψε...


''Δεν ειπαμε οτι θα βγαιναμε μονες σημερα;''Παραπονιεται σταυρωνοντας τα γυμνα της ποδια.


''Οοο ελα σε παρακαλω.''Απομακρυνεται απο το χουφτωμα του Στεφαν και πηγαινει διπλα της.


''Θα σου δωσω ολες τις σημειωσεις στα μαθηματικα...''Η Νενα παρακαλαει την Εβελιν.Εκεινη το σκευτεται και υστερα κοιταζει εμενα.Σιγουρα φαινομαι πολυ ανεκφραστος.Οπως παντα αλλωστε.



''Καλα...''Ξεφυσαει.Ηρθε η ωρα για παιχνιδι...


Περπαταμε σε μια ευθεια , εγω διπλα μου ο Στεφαν που κραταει την Νενα και διπλα απο την Νενα η Εβελιν.Εχει ακομα ακουστικα στα αυτια της.Αναρωτιεμαι δεν τα βγαζει ποτε; Άκομα καλυτερα αναρωτιεμαι αν μας ακουει καθολου.


''Εβελιν;''την φωναζω για να τεσταρω.Κανει μπροστα το κεφαλι της κοιτωντας με.


''Τι;''Απανταει κοφτα.


''Ελα απο εδω , μην περπατας μονη..''Εξηγω κομπλαρωντας ελαφρα.


''Καλα ειμαι και εδω.''Συνεχιζει να περπαταει κοιτωντας ευθεια.Με δυο βηματα φτανω διπλα της.


''Δεν ειναι καλο η πριγκιπισσες να περπατανε μονες.''Της λεω με σηκωμενο φρυδι.


''Μπορεις να μην μου μιλας; Τζαμπα σπαταλαω το σαλιο μου.Εισαι ενας βλακας που δεν ξερω και εγω τι κανει στα παιδακια.''Γαμωτο επρεπε να θυμηθει το σημερινο;


''Δεν κανω τιποτα στα παιδακια.''Φωναζω ελαφρα.


''Οοο ελα.Ο Τζοναθαν κατουρησε πανω του απο τον φοβο.Απλως πες μου τι σκατα εκανες.''Σταματαει πιανοντας μου τον καρπο.Οι αλλοι προχωρανε λιγο πιο μπροστα χωρις να εχουν καταλαβει κατι.


''Ηταν σχετικα με τον πατερα του.Ετυχε να ειναι μπροστα σε ενα περιστατικο.''Λεω ψεματα.Φυσικα και δεν ετυχε ο πατερας του με παρακαλεσε να μην βλεπει.Εγω απλως γελασα χτυπωντας τον με το ροπαλο ακομα πιο δυνατα.



''Τι περιστατικο Ιθαν;''Πιανει την μεση της.


''Ο πατερας του δεν πληρωνε , αρα πρε αυτο που του αξιζε.''Κανω ενα βημα μπροστα αλλα με σταματαει.


''Τον σκοτωσες;''Ρωταει ψιθιριζωντας.


''Φυσικα και οχι.Απλως χρειαστηκε να μπει στο νοσοκομειο απο τα χτυπηματα .Ευχαριστημενη; Και τωρα μην με πριζεις...''Σμπρωχνω το χερι της και προχοραω προς τους αλλους.


''Εγω σε πριζω; Εισαι...Εισαι...''Ερχεται διπλα μου.Δεν συνεχιζει και δεν απανταω.



''Παιδια τι θα κανουμε γιατι εχω βαρεθει να περπαταω;''Ρωταει η Νενα σταματωντας.


''Ξερω ενα μπαρ δυτικα αλλα πρεπει να παμε με το λεωφορειο.''Λεω οσο πιο λακωνικα μπορω.Δεν εχω ορεξη τωρα.Δεν θελω οι ανθρωποι να μου θυμιζουν τις μαλακιες που εχω κανει.



''Ωραια παμε εκει τοτε.Εβελιν συμφωνεις;''ρωταει η Νενα.Εκεινη ανασηκωνει τους ωμους της αδιαφορα.Δειχνει θυμωμενη.Καπως λογικο η φιλη της την παρατησε για γκομενο.


''Ωραια παμε στην σταση , ειναι λιγα λεπτα πιο κατω.''Λεει ο Στεφαν και προχωραμε προς την σταση.Καθως περπαταμε ενα λεωφορειο μας προσπερναει.


''Αυτο ειναι.''Φωναζει ο Στεφαν.


''Νομιζω ναι.''Δεν κοιταζω το νουμερο που αναγραφεται πανω αλλα συνηθως τετοια ωρα περναει.


''Ωραια τρεξτε το προλαβαινουμε.''Αρχιζουμαι να τρεχουμε ολοι.Η νενα δυσκολευεται λογο των τακουνιων ομως η Εβελιν φοραει κανονικα παπουσια αλλαα τρεχει κρατωντας σφιχτα τις ακρες του φορεματος της.Εχει πλακα.Οι πορτες του λεωφορειου ανοιγουν.Οι Νενα και ο Στεφαν πηδανε μεσα .Τοτε παρατηρω το νουμερο του λεωφορειου.Δεν ειναι το σωστο.


''Κατεβειτε δεν ειναι αυτο.''Τους φωναζω αλλα οι πορτες κλεινουν.Παει να ανεβει η Εβελιν αλλα της τραβαω το χερι.Οχι που δεν θα εκμαιταλευτω την ευκαιρια...



Οι πορτες κλεινουν και αυτη με κοιταζει με ματια ολο θυμο.''Επρεπε να με αφησεις να μπω μεσα.''Γρυλιζει και μερικα ατομα μας κοιταζουν.


''Ειναι λαθος λεωφορειο.Θα παμε καπου αλλου...''Πιανω το χερι της ομως αυτη το απομακρυνει αποτομα.


''Σιγα μην παω καπου μαζι σου.Θα παω σπιτι.''Ξεκιναει να προχωραει προς την επομενη σταση


''Και να πας σπιτι τι θα κανεις; Εχει πολυ καλο καιρο σημερα. Και κοσμο .Και απλως μεινει.''Ακουγεται πολυ ρομαντικο; Μαλακιες απλως να την ξεμοναχιασω θελω.


Σταματαει να περπαταει και γυριζει και με κοιταζει.''Δεν θα με νευριασεις ομως ενταξει;''



''Υποσχομαι.''Θα της κανω κατι καλυτερο ισως...




__________________________________________________________________________


Γεια σαςς . Ειναι καπως μικρα τα κεφαλαια αλλα επειδη ειναι αρχη ετσι μου βγαινουν.Τα λεμε στο επομενο.Love ya.<3