Soraya & Chakir { DEEL 2 }

Hoofdstuk 86: De pret is voorbij.

Rachida's perspectief:

Ik was toch niet meer naar Imad gegaan, ik was gelijk naar Safae gegaan. Ja, ze is mijn dochter. Al die tijd vroegen jullie je af wie 'mijn dochter' was. Nu weten jullie precies wie er achter zit. Safae. En toevallig bij aankomst, zag ik Chakir naar zijn auto toe rennen. Alsof zijn leven ervan afhing. Maar als hij wist dat ik achter zijn voeten hing, had hij al de motor gestart en was hij weg. Maar nee, ik kwam uit het niets. Safae kwam de deur uit en deed de knopen van haar jas dicht. 'Salam alaikoum mama.'
Ik keek met een vies gezicht haar kant op. Waarom had ik een dochter? Al die tijd nep doen alsof je van haar houdt. Al die tijd leugens verspreiden, ik wordt een beetje moe. 'Zullen we gaan? Ik heb nog dingen te doen.' Zeg ik boos.
Safae keek geschrokken en liep naar de auto. Ik stapte in en ze kwam naast me zitten. 'Alles goed? Je klinkt zo boos mams.' Zegt Safae bezorgd.
Ik moest bezorgd zijn, niet zij. En waarom noemt ze me mams? Zo kleffig.
'Ja hoor.'
Ik ga sneller rijden en Safae kijkt recht voor haar uit. 'Rustiger.' Zegt ze bang.
Een rode volkswagen komt plotseling uit de hoek en ik rem hard genoeg dat we het net halen. Safae zucht opgelucht en lacht.
Ik sla linksaf en parkeer de auto en Safae stapt gelijk uit. Alsof ze dacht dat ik weer snel verder ga rijden. Ik stap zelf ook uit en zucht. 'Heeeeerlijk, frisse lucht.' Zeg ik lachend. Safae luistert niet naar mijn opmerking en steekt de weg over. Ik doe hetzelfde en we stappen een cafétje binnen.
We nemen een plaats bij het raam, waardoor Safae tegenover me ging zitten. En niemand derbij aan kan schuiven.
'Een cola alsjeblieft.' Zeg ik tegen het magere meisje dat naar onze bestelling vroeg. 'Voor mij ook een cola.'
Het meisje is snel weg en komt even later met twee goed gevulde glazen cola.
Niemand die haar bedankt. We waren dus allebei aan het denken aan wat we zouden zeggen.
'Wat speelt er tussen jou en Chakir?' Begin ik eerst. 'Helemaal niks, ga je je ook bemoeien met mijn privé zaken?' Zegt Safae bot. Nog nooit heeft ze zo tegen me gepraat. Het was helder, ze vond hem leuk. Maar dat moest veranderen, het kan niet zo lang verder. Ik bedoel maar. Safae en Chakir? Het werd al geen Imad en Soraya. En dan wilt ze met hem? Ze is breekbaar. Safae is breekbaar.
'Ga alsjeblieft niks verkeerds doen, hij is getrouwd Safae. En hij heeft een kind, binnekort dan. En Soraya zal het niet accepteren.' Rattel ik.
Safae kijkt met grote ogen. 'Hoe weet je dat allemaal? Hoe weet je van Soraya en Chakir? Wat heb je weer gedaan? Heb je het ook bij haar gedaan?' Zegt Safae boos.
Ik lach. Ze wist niks van me. Alleen dat ik patiënten gebruik. 'Ik zal je mijn verhaal vertellen, de band tussen Soraya en mij. En Chakir en mij.' Zeg ik lief.
Ik wil het liever geheim houden, maar zij zal me ook iets vertellen na mijn eigen verhaal. Ik las het in haar ogen, ze had moeite om het geheim te houden. Heel moeilijk.
'En zo heb ik Chakir en Soraya niet meer gezien, althans Chakir heb ik vandaag nog gezien.' Eindig ik mijn verhaal.
Safae was stil tijdens mijn verhaal, de ene keer hield ze haar mond een paar seconden open en de andere keer had ze haar handen in een kommetje gevormd. Dat deed ze altijd als ze bang was. Een gekkigheid.
'Was het niet moeilijk?' Zegt Safae.
Ik kijk vragend, een rare vraag. Ik dacht dat ze boos zou worden. Bozer dan Soraya was.
'Nee, ik was slim bezig. Je weet hoe ik ben.'
Plotseling lacht Safae en kijkt me dan lang aan. 'Ik weet ook dat jij iets wilt zeggen.' Zeg ik nieuwsgierig.
Safae kijkt vragend en opent haar mond.
'Je bent echt slim, sirieus. Hoe weet je dat altijd?'
'Ik ben je moeder, ik weet dat soort dingen.'
'Ik heb Chakir ontvoerd uit het ziekenhuis toen hij een maand geleden een ongeluk had gemaakt en beland was in het ziekenhuis. Soraya en haar zogenaamde stomme bodyguard kwamen er achter. De pret was voorbij.' Zegt Safae zacht.
Ik lach. Ze is net als mij. Ze zal net als mij zijn. 'Lieverd.. Het maakt niet uit. Je had het geprobeerd.' Zeg ik medeleidend.
Safae's verdrietige gezicht veranderd naar een lachend gezicht.
'Hoe moet het verder?' Zegt Safae dan.
Ik kijk vragend. Wat bedoeld ze?
'Je bent toch niet van plan om mee te werken he?'
'Nee ben je gek. Straks beland ik voor de tweede keer de gevangenis in.' Zegt ze boos.
De eerste keer was omdat ze iemand had vermoord. Ja, jullie lezen het goed. Het was haar ex. Haar ex die ze haat. En niet een beetje, maar erg. Uiteindelijk had ik geregeld dat het probleem niet op haar naam kwam te staan. En daardoor was de gevangenis uit en had ze een goede verdiende baan.
'Nou.. Dit was leuk, moet weer verder.' Zeg ik uiteindelijk. 'Doe je rustig aan? Je weet dat het altijd de verkeerde kant op kan gaan.' Zegt Safae alsof zij nu mijn moeder was.
'Daaaag Safae, de pret is voorbij.'
Ik pak mijn tas, leg een briefje van tien op tafel en loop op de tegels die het geluid van mijn hakken weerkaatsen. Het was een goed antwoord. Dit antwoord betekende dat er ergere dingen kwamen. Maar jullie weten dat al lezers, maar niet alles. Want soms moet je dingen geheim houden. De pret is voorbij.

Word vervolgd.
©ST.