İki deli fırtına, iki deli ruh, Koray ve Dilay''ın sevdası hiç kolay olmadı.
Biri fırtınaydı diğeri kasırga, Biri delice akan nehir diğeri çağlayan.
.........
Kalbine davetsizce giren okyanus gözlü kızı seyrediyordu her gece olduğu gibi. Buzd...
Ramazan Bayramınızı en içten dileklerimle kutluyorum. Güzel bir tatil geçirin :)
Keyifli okumlar
seviliyorsunuz :)
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Koray Demirhan, girdiği büyük bir ihale dolayısıyla, şirketinin ihaleden ayrılması için tehdit ediliyor ancak girdiği hiçbir işte geri adım atmamak gibi bir prensibe sahip olduğu için kesinlikle vazgeçmiyordu, bunu hiç düşünmemişti bile. Üstelik Koray Demirhan gözünü budaktan sakınacak bir yapıda olmamıştı hiçbir zaman, mücadeleyi severdi. Babasından devraldığı şirketi uluslararası bir şirket haline getirebilmesini de buna borçluydu. Kimseye pabuç bırakacak bir adam değildi o. Sonuçta karşı tarafın Koray'a sözünü geçiremeyeceğini anlamasıyla zor kullanmaları kaçınılmaz olmuştu.
Koray şimdi zorla tutuluyordu ıssız bir yerde, ailesi Koray'ın kaçırıldığını öğrenmiş ve gerisin geriye dönmüşlerdi. Kudret Bey eski bağlantılarını kullanıp oğlunun bulunması için elinden geleni yapıyordu.
Ne var ki; Koray'ın yerini bulan özel tim, tutulduğu yerin yapacakları operasyonla aynı yerde ve zamanda olması sonucu Koray'ı gözden çıkarmak zorunda kalmışlardı. Aynı anda iki operasyon çok tehlikeliydi, bunu göze alamadılar. Diğer operasyonun ucunda milyonlarca insanın hayatı vardı, işi şansa bırakamazlardı kendilerine göre ama Dilay'a göre bir insan bir insandı.
Dilay kısa sürede planını yaptı ve kendini ispatlamak üzere yola koyuldu. Önce malum yerin plan ve krokilerine ulaştı sonra gerekli silahı ve ekipmanı alıp çıktı. İlk iş bir araba kiralamak oldu. Hızla hedefine doğru giderken kafasında kurtarma planı ile ilgili bir sürü senaryo dönüp duruyordu.
Fabrikada kaç kişi vardı, Koray denen iş adamını kaç kişi tutuyordu, ortam şartları nasıldı çok bilgi sahibi değildi. Önceden gidip araştırmalı ve yapacağı tek kişilik operasyonun her anına hâkim olmalıydı. Bir kez daha aynı hataya düşmemeliydi, bir insan daha kendi hataları yüzünden ölmemeliydi. Bu yükü kaldıramazdı.
Fabrika civarında ama uzak sayılabilecek bir yere yerleşti. Dürbünü çıkarıp etrafı incelemeye başladı, bir yandan da gördüklerini plan ve krokilerle karşılaştırıyor ve işine yarayacak ne varsa kazıyordu aklına. Mantık itibariyle çok kalabalık bir ekiple tutulmamalıydı. Fazla silahlı adam, üstelik terk edilmiş bir mekânda fazlasıyla dikkat çekebilirdi. Zaten bu gibi işlerde genelde az adam kullanılırdı.
Önce içerdeki adamların bir kısmını dışarı çıkarıp onların işini halletmeliydi, çok kalabalık bir ekibin üstesinden tek başına gelebilecek teçhizatı yoktu. Tabi bunun için uygun anı kollamalıydı ki, eski ekibinin de işini riske atmamalıydı. Kaş yaparken göz çıkarmak olurdu aksi bir durum.
