Rock Bottom (#Wattys 2018)

Chapter 18

Simula palang sa una ay magulo na ang pamilya namin. Hindi malabong makita yo'n sa mga ginawa nila noon. Ang taong pinapairal ang kanilang katalinuhan ngunit walang puso ay matatalo parin ito ng mga taong taos pusong lumalaban para sa kanilang karapatan.

"Sarr, tumawag na sa'yo si Mama?" Tanong ni Josh. Pinapanuod namin sa likuran ng mansion si Nanay na naglalaro ng golf. Hindi ko akalaing nakakalaro pa si Nanay.

"Not yet." I said.

"Kung hindi pa. Sasabihin kong uuwi sila this month. Malamang sa katapusan pa yo'n. She's asking if you're working here." Tumingin ako sa kanya.

"Anong sabi mo?"

"I said, yes. I can't lie to her. But, luckily, hindi niya tinanong kung kanino ka nagtatrabaho ngayon." Ngumisi siya. "Mukhang hindi sila magtatagal dito sa Zambales."

"Sila?" He nodded.

"Kasama yung mga uncle at auntie natin." Parang bibisita lang. Shit, kailangan kong tigilan ang plano ko kung darating na sila. Pagkaalis nila, malamang sa Tarlac ang punta nila.

"Anong gagawin nila rito?" Ngumisi siya.

"They're planning to move in Tarlac. Nanay agreed." Nanlaki ang mata ko sa sinabi niya. What the fuck? "May mansyon do'n si Lolo. Kaya ro'n daw muna tayo. Safe pa, 'di ba?"

"Bakit naman? I mean, maayos naman tayong naninirahan dito. How dare they dictate us what to do! Si Nanay? Ba't pumayag siya? Dito siya lumaki!" Gusto ko siyang suntukin dahil sa mga nalaman ko ngayon.

"Sarr, hindi porket dito ka lumaki, dito ka mamamatay." Makahulugan niyang sabi. "Minsan, kailangan mong magparaya nang makaiwas sa gulo." Fuck! Kung ayan ang plano nila, paano yung plano ko?

Hindi ko hahayaang hindi magawa yo'n! Parang umakyat lahat ng dugo ko sa ulo ko dahil sa galit.

"Saka, may dahilan si Nanay kung bakit sumang-ayon siya." Sumandal siya sa pader habang nakatingin sa kawalan. "You're making everything worse. You're making him fall for you. Believe me, Sarr. Ang dahilan ng pinag-aawayan ng pamilya natin dati ay ang kapangyarihan. Wag kang gagawa ng kalokohan. I hate people when they're fighting for love."

Napatayo ako sa kinauupuan ko. Gusto kong ibalibag si Josh dahil sa mga sinasabi niya. He's too young to understand what my intention is. Hindi ako babalik dito nang hindi ko alam ang ginagawa ko.

"Are you trying to stop me, Josh?" May halong galit ang tanong ko.

"No, Sarr. Sinasabi ko lang ang maaaring mangyari." Ngumisi siya. "Hanz might be the one who'll stop you." Umiling-iling siya.

"I know my limits, Josh! I know what I'm doing!" Iritang sabi ko.

"Really? Hindi ba kayo nag-sex? Hindi ba kayo nagsabihan ng nararamdaman niyo? God, Sarr! Nagtatrabaho ka sa kanya! Anak siya ng Selrom! Tingin mo wala silang pinaplano?! Hindi mo ba naiisip na ginagamit ka rin niya?!" He shouted at me. Agad kong tinumba yung lamesa at pinanlakihan siya ng mata. "Hindi mo ba alam na naglolokohan lang kayo?!"

"Stop!" Sigaw ko. Nakita ko ang pagbuntong hininga niya.

"Hintayin mo nalang si Mama. Sa kanya mo ilabas lahat ng galit mo. Alam kong ginagawa mo 'to kay Silvestri. Pero, alam kong mahal mo si Hanz." Saka siya umalis sa harapan ko.

What should I do now? Hindi pa sapat ang ebidensya. Hindi ko pa alam ang buong istorya kung bakit nagawa ni Janina yo'n. Alam kong may assassination ang pamilyang Selrom.

Namalayan ko nalang na tinatawagan ko si Hanz. Napakagat pa ako sa labi ko nang marinig ko na ang kanyang boses sa kabilang linya. Bumilis pa lalo ang tibok ng puso ko.

"Bakit ka napatawag?" Mukhang busy siya.

"May itatanong lang sana ako." I said.

"What is it?" Natigil ang tunog ng pagtitipa sa keyboard. Mukhang itinigil niya ang ginagawa niya.

"Does your parents are against us?" Halos magdugo ang labi ko dahil sa kakakagat dito.

"Yeah." Napapikit ako ng mariin. Paano pa kaya sila Mom? Alam kong kailangan kong gawin ang lahat ng sinasabi nila. They're still dictating me, though I'm twenty-three. "Is there something wrong, baby?"

"Darating ang magulang ko." Naupo ako sa upuan at napahawak sa noo. Like, what the fuck! Hindi na ako teenager para bantayan nila sa ginagawa ko.

"Tapos?"

"Maybe they're against what I'm planning." Shit. Mali. "I mean, against sa atin."

"Hmm..." napabuntong hininga ako. "We can make it through 'til the end, baby. Just trust me. Kung sino man ang hahangad sa atin, hindi nila magugustuhan ang gagawin ko."

I can feel my lips trembling, "T-thank you." No, please. I hate people sacrificing for me. I don't wanna lose him because of me.

"No, problem. By the way, I have lots of things to do. See you later."

"Take care." Then, I ended the call.

Weeks passed and we're still dating. Masaya parin siyang kasama at bastos parin. Kung saan-saang falls dito sa Zambales kami pumunta. Pero, parang may mali. Parang hindi ko na nagagawa ang dapat kong gawin. Sometimes, I was wondering, what if tigilan ko na 'to? Baka kung tumagal kami sa mga paganto-ganto lang ay masasaktan ang isa sa amin.

I was making a draft inside my room when Josh entered. Namumutla pa nga siya at hindi makatingin sa mga mata. Humalukipkip ako habang nakatingin sa kanyang mata.

"What? Mukhang kinakabahan ka." He shrugged.

"Mom called, again." I rolled my eyes. "At mas mapapaaga pa yung pagdating nila." Nanlaki yung mata ko. Why so sudden? I mean, I'm not yet ready to tell them what's happening in my fucking life!

"Bakit? Ano ba talagang pakay nila?" Nagulat ako nang lumapit siya sa akin at inabot yung panyo. Anong gagawin ko sa panyo niya? Is he expecting me to cry?

"They want to stop what you're doing." Natigilan ako. Stop me? Why? Why are they fucking stopping me for what I'm doing? Mahigpit ako napahawak sa panyo. Hindi ako iiyak. Hindi. "Mom doesn't want you to get a revenge."

I laughed sarcastically, "These people... the fucking Selroms are making this province into a whole fucking lie! They keep on killing innocent people and stealing some properties! How dare they stop me? I'm not doing a revenge, Josh!"

"So, tell me what you're doing." Nakangisi siya ngayon. Wow! Kapatid ko ba 'to? Hindi niya ba alam na pag hindi ako gumawa ng aksyon ay hindi malilinis ang pangalan namin?!

"Justice." Maikling sabi ko. "These people doesn't deserve to rule this place. They deserve to hit the rock bottom!"

"I know you can do it." He smirked. "There's only one way to do it."

"What?" Why am I even hearing some fucking advice from him?!

"Cut your connection from Hanz. He's taking your attention. Hindi mo na nagagawa ang dapat mong gawin." He said then sighed. "Love can really destroy everything."

As he said that, he left me inside my room. Nanghihina akong napasandal sa upuan ko. Gustong tumulo ng luha ko pero pinipigilan ko. Am I doing my worst when I'm with you, baby?