Rock Bottom (#Wattys 2018)

Chapter 26

Mahigpit ang hawak ko sa manibela matapos mangyari yung kanina. Kagat-kagat ko ang labi ko habang nalalasahan yung dugo. Shit! I didn't expected that! Dapat talaga hindi ko na ginawa yo'n. Nadala nanaman sa emosyon.

Hinampas ko ang manibela nang bumagal yung takbo nung mga sasakyan. Traffic nanaman. Hindi pa ako kumakain. Nakakairita.

Biglang tumunog yung cellphone ko at isang unregistered number ito.

This is Sir Josh's secretary. Ma'am, we're having an urgent meeting here in The Hill. Some of the investors are here.

Pagkabasa ko no'n ay hinagis ko yung cellphone ko sa passenger's seat. Dammit! Ang bagal pa ng takbo ng mga sasakyan.

Nang makakita ako ng daan sa gilid ay agad kong niliko para bumalik sa Palanginan. Dire-diretso akong pumasok at halos umusok na noong ipreno ko yung sasakyan para tumigil sa isang tabi.

"Ma'am, this way po." Bungad nung sekretarya ni Josh. Dire-diretso akong pumunta sa elevator at hinintay siyang pumasok.

Pagkapasok ko ay napadako ang tingin nila sa suot ko. Oh, this is an urgent meeting. Do you fucking expect me to wear a gown?!

"So, what do we have here?" Nakangiting tanong ko.

"Technically, we're talking about the investments here, Miss Sartorius." Iirap sana ako kaso naalala kong pagmamay-ari 'to ng kapatid ko.

"Well, let me introduce myself, again. I'm Architect Sarr Antha Sartorius. Being an architect are being a business woman, too." Coz some of them are judging me. "So, by handling my brother's company right now. I want to introduce you the needs of this hotel."

Nagtanguhan naman sila. I'm really damn hungry.

"First of all, this hotel recently opened and it's not quite popular yet. But, the looks of this hotel, it really needs attention. My brother wanted this to be a five-star hotel and he's expecting, we are expecting it to expand to other places." Sabi ko habang nakangiti. Isa-isa ko silang tinitignan.

"Mhmm, so how much percent do you sell?" Oh shoot. "This is a small company, we should get the needs first before expanding it."

"Oh, yes. But, I was just telling you what's the possibilities of this." Madiing sabi ko. Humalukipkip ako. "Name your price. It'll base the percentage."

"Two point five million." Sabi nung isa. Dumako ang paningin ko sa isang matandang babae.

"Five million." Ngumuso ako at umiling.

"Seven point five million." Sabi nung isang lalaki. Wala ng ibang sumunod sa kanya kaya ngumisi ako. "So, what's the purpose of getting our money?"

"As what Mister Gutierrez said. Needs before expanding." I answered. Are we going to deal right now? Coz I'm damn famished!

"Let's talk about the rivals, the competitors. I heard Selroms are over-taking the businesses in here." Of course, motherfucker! They rule this place! "How will you convince us?"

"I'm not into business. But, the important thing is I am doing these for my brother. If you're going to cancel the investments, I don't really mind." Natawa naman yung iba. Bullshit.

"Hindi ba makakaapekto 'to sa kapatid mo? Padalos dalos ka, hija." Nag-init yung ulo ko.

"Lahat ng kumpanya ay nagsisimula sa baba. Habang paakyat nang paakyat, pababa nang pababa ang kalaban. I told you not to get in my way." Seryosong sabi ko. "Because, stepping inside this company, I rule. My boldness is taking over myself." I can't stop the words i'm saying.

"Oh, you run the business like a criminal?" Ako naman ang natawa.

"Business is business, Sir. You'll do whatever you want just to be on top. Just like them." Halos pabulong ko nalang na sabi ang huling sinabi ko. "Because, being inside this company. We don't have competitors outside. We compete ourselves. So, the question is..."

Nakita kong napapalunok na yung iba dahil matatalim ko silang tinitignan.

"Is it a deal or no?" I'm leaning my hands on the table while tapping my fingers on it. Nagtinginan pa sila sa isa't isa hanggang sa napabuntong si Sir Gutierrez.

"Deal." Napangisi ako ng malaki.

"The meeting is adjourned." Pagkasabi ko no'n ay lumabas na ako.

Pinatakbo ko na agad yung sasakyan ko. Ngayon ko lang napansin na malapit ng maubos yung gas ko kaya hinampas ko nanaman yung manibela nang maramdaman kong unti-unting bumabagal ang takbo.

"Shit! I need to eat!" Mamamatay na ako sa gutom. I don't know how to cook. Pero, may binili akong mga delata. Too bad, I had no gas. Wala pang taong dumadaan dito.

Sa sobrang inis ko ay lumabas ako ng kotse. Kukuha na sana ako ng pagkain sa pinamili ko. Kaso naalala kong makalat akong kumain pag hindi nakalagay sa plato. Fuck it!

Nakanguso ako habang nakasandal sa kotse ko at naghihintay ng kotse na dadaanan. Narinig ko ang pagkulog ng tiyan ko kaya nainis ako lalo. Sinimulan kong maglakad para sumalubong sa sasakyan pero habang naglalakad ako ay lumalabo ang paningin ko.

What the fuck?

"Isn't hot?" Rinig ko sa paligid ko. May narinig pa akong tawanan. Mukhang may kausap 'tong taong 'to sa cellphone. Unti-unti kong ginagalaw ang daliri ko hanggang sa napadilat ako.

Fuck! Don't tell me, nahimatay ako sa daanan?! Inilibot ko ang paningin ko sa kabuuan ng kwarto. Panglalaki ang itsura dahil narin sa amoy ng pabangong pumapasok sa ilong ko.

Could it be... him?

"You're awake." That deep voice. Hindi ako makagalaw sa hinihigaan ko. Saka ko lang napagtantong nasa gilid ko siya. His messy hair looks damn hot. Wearing a simple v-neck shirt. "I found you in the middle of the road. So, I decided to brought you here."

"W-where the fuck am I?" Malamig kong tanong.

"Tree house." Maikling sagot niya saka tumayo. Lalabas na sana siya ng magsalita pa ako.

"Sa hacienda?"

"Nah, this is way more bigger and better than the old one. Remember, someone burned our hacienda. Someone burned memories." Nakangising sabi niya. "Someone should be in jail for a crime of arson. Pero, I let it go since I'm a good man."

Fuck! Naalala kong ako ang gumawa no'n. Alam niya ba? Nagalit ba siya? Ano bang pake ko? Kailangan kong makaalis dito. Kailangan kong makalayo sa kanya.

Nakita ko ang sapatos ko sa isang tabi at kinuha yo'n. Dahan-dahan akong bumaba kaso naalala kong gawa sa kahoy 'to kaya nagkaroon ng ingay.

"Iaakyat ko sana 'tong pagkain. Kumain kana rito." Napapikit ako ng mariin.

"Aalis na ako." Dumiretso ako sa pintuan nang magsalita siya.

"Talaga?" Napayukom ang kamao ko nang tumunog yung tiyan ko. Hindi pa pala ako kumakain. Kaya kahit labag sa kalooban ko ay bumalik ako nang hindi siya tinitignan. "Hmm, it's hard to deny me."

"Bitch, it's hard to deny foods. Not you." Iritang sabi ko pero tumawa lang siya ng marahan. Napairap ako.

Bumagal ang pag nguya ko nang umupo siya sa harapan ko. Lagi nalang akong inaasar ng kaniyang berdeng mata.

"Can I tell you something?" Tanong niya.

"What?" Iritang tanong ko.

"You are giving me massive boner right now." I choked as he said that.