Rock Bottom (#Wattys 2018)

Chapter 22

Malamig akong nakatitig mula sa baba ng bundok. Tinatanaw ang mga ilaw mula sa mga gusali. Still memories flashing inside my mind. Those heat of his body, his lips, the brown eyes. I don't know which brown eyes it is. Hanz... Silvestri... please, stop.

"Sarr, hindi mo 'ko iiwan di'ba? We'll make it through." No, Silvestri. Wala kana. Nakita kong hinaplos niya ang pisnge ko.

"You don't deserve me, Architect." I only see his lips moving. Is this what we called beautiful nightmare?

"Sarr?" Nabalik ako sa katotohanan nang hawakan ako ni Aries sa balikat. Nakatitig ang kanyang malalamig na mata sa akin. "You good?"

"Yeah, I'm just..." reminiscing. "...tired."

"Wanna go back?" Tanong niya. "The girls are kinda tired, too." Ngumisi siya.

"So?"

"This joyride-"

"It's not even a joyride, Aries. We're using our own car. It's called racing." Napairap ako sa hangin saka pinatunog yung sasakyan. Narinig kong tumawa siya.

"I don't care. I always win, bitches!" Sigaw niya. They all groaned.

Tatlong taon. Tatlong taon kong piniling maging masaya kasama sila para kalimutan ang mga panahon na yo'n. Mas pinili kong tumira sa Tarlac at do'n pag-isipan lahat.

Isa-isa silang nagpaandar ng kanilang kotse habang kami ni Aries ay naiwan pa rito. Nakasandal siya sa pintuan ng kanyang sasakyan habang ngumunguya ng bubble gum. I know this bitch has a problem.

"You go first. May gagawin pa ako." Tumango ako pagkasabi niya. Pinaandar ko na yung sasakyan ko at hindi na lumingon sa kanya.

Umabot ako sa convenience store para bumili ng maiinom. Habang namimili ako ng inumin ay may nahagip na tao sa paningin ko. Those built of the body. I shook my head. Maybe, I was hallucinating.

"One-hundred and thirty-eight pesos po."

"Here. Keep the change." That voice gave me goosebumps. Kinuha ko agad yung root beer at tumakbo sa counter pero nakita ko nalang ang paglabas ng lalaki sa convenience store.

Why do I still even care? It's been three years. Get the fuck out of my head.

Nakaharap ako ngayon sa body-size mirror habang pinagmamasdan ang sarili. I traced my finger into my scars. I slowly removed my bathrobe and exposed my naked body.

The scars...

Napamulat ang mata ko at pilit kumuha ng hangin. Napaubo ako at napasuka ng tubig. Ang puso ko ay napakabilis kung tumibok. Halos sumigaw ako sa sakit nang maramdaman ko ang sugat sa hita at likod ko.

Pinilit kong gumapang kahit na maraming dumi ang dumidikit sa akin. That bitch, tinapon niya ako sa lugar na hindi ko alam. Gusto kong tumigil, pero ayaw tumigil ng isipan ko. Wag akong susuko.

Silvestri, is this what you feel every time you protect me? Is this what you fucking want to protect me? Baby, I didn't want you to protect me. Our love isn't worth it. I lost you.