Rock Bottom (The Women of Chaos #1)

Epilogue

Tahimik na nakaupo ang batang si Sarr sa damuhan habang pinapakinggan ang pagkanta ng kanyang ina na si Starry habang dahan-dahan nitong sinusuklay ang kanyang buhok. Nakapikit lamang siya habang hinahayaan ang malamig na hangin na dumampi sa kanyang mukha, tila ba kinukumbinsi ang sarili na manatili sa sandaling iyon kung saan wala silang ibang problema.

"Mom, maganda ba sa Zambales?" Pagtatanong niya habang nakatingin pa rin sa paligid.

Ngumiti si Starry habang patuloy na inaayos ang mahahabang buhok ng anak niya. "Oo, honey. Maganda ro'n."

"Hindi ba ako mahihirapang makipagkaibigan?" Tanong ni Sarr na may halong pag-aalala sa boses.

Napatingin si Starry sa kanya at sandaling tumigil sa pagsusuklay bago ngumiti. "Lilipat ka ro'n, Sarr. Gusto kong makilala mo ang iba pa nating kapamilya."

Hinaplos niya ang pisnge ng anak niya na para bang sinusubukang tandaan ang bawat detalye ng mukha nito. "Gusto kong maging masaya ka ro'n."

Tahimik na tumingin si Sarr sa kanyang ina bago muling nagsalita.

"Should I trust anyone?"

Natigil ang kamay ni Starry sa pagsusuklay. Ilang segundo siyang nanatiling tahimik dahil alam niyang hindi magiging madali ang buhay na haharapin ng anak niya.

"No, honey."

Napakunot ang noo ni Sarr sa sagot na iyon. "Why?"

Ngumiti si Starry pero hindi umabot ang ngiti na iyon sa kanyang mga mata. "Because people change."

"Even the people you love."

"Don't trust me, either."

Mas lalong nagtaka si Sarr sa sinabi ng ina niya. Hindi niya maintindihan kung bakit parang may tinatago itong takot sa likod ng mga salita nito.

"Why would you say that?"

Dahan-dahang ibinaba ni Starry ang suklay at hinawakan ang maliit na kamay ng anak niya.

"Because I am your mother."

"And I want you to learn how to stand on your own."

"People will drag you down when they know you are weak."

"I don't really get it." Nagkibit balikat si Sarr habang nakatingin sa kanya. "You're my mother."

Ngumiti siya nang inosente.

"I can't just stop trusting you."

Hindi maiwasang mapangiti ni Starry sa sagot ng anak niya. Sa kabila ng lahat ng bagay na nangyayari sa mundo nila, nanatiling malinis ang puso ni Sarr.

"Malalaman mo rin 'yan sa tamang panahon, Sarr."

Naging seryoso ang mukha ni Starry habang nakatingin sa anak niya. "Kung dumating man ang araw na magkakaroon ng problema..."

"Huwag kang matakot."

"Huwag kang magpapatalo."

"Honey..."

Muling hinawakan ni Starry ang pisnge niya.

"Fight."

"Kahit sino pa ang kalaban mo."

"Kahit gaano pa sila kalapit sa'yo."

Natigilan si Sarr sa sinabi niya at tahimik na pinagmasdan ang mukha ng ina.

"Pero paano kung pamilya?"

Napabuntong hininga si Starry. Alam niyang iyon ang pinakamahirap na tanong na maaaring itanong sa kanya ng anak niya.