Πρόσεχε Αναστασία!

Κεφάλαιο 31

" Πάρ' αλλ'ένα σπόρι μαρή ... " με σκούντηξε η Βούλα και μου έγνεψε να πάρω απ'το σακουλάκι της ενώ σηκωνόταν από το κόκκινο μαξιλαράκι που βρισκόταν τοποθετημένο στο κέντρο της σοφίτας.

" Μπα ... Δεν έχω όρεξη... " μουρμούρισα καθώς αγνάντευα απ'το μικρό παραθυράκι τα βουνά που έσβηναν στον ορίζοντα.

" Καλά αλλά μην πεις δεν σ' έδωσα ... "

" Μην ανησυχείς ... Τίποτα δεν θα πω ... " απάντησα κι ανοιγόκλεισα τα μάτια μου ακόμη μία φορά μηχανικά.

" Μα τι έχεις σήμερα κι είσαι down ? " ρώτησε με την αγγλική της προφορά καθώς ακόνιζε ένα μαχαίρι.

....γιατί ακονίζει μαχαίρι είπαμε ;

" Δεν είμαι down ! " μούγκρισα και δάγκωσα τα χείλη μου μην γελάσω με την γκριμάτσα της και χαλάσω το σοβαρό ύφος που είχα πάρει !

" Κι εγώ είμαι γέννημα του 90 ... "

" Ποιού αιώνα ;; " ρώτησα και σήκωσα το φρύδι μου επιδεικτικά για να εκλάβω ένα δολοφονικό βλέμμα και άγριες διαθέσεις ως απάντηση.

" Θα σε απαντούσα μαρη αλλά έχεις χάρη που είσαι χάλια ... " τελικά σιγομουρμούρισε και άρχισε να σκαλίζει ένα κούτσουρο με το ακονισμένο πλέον μαχαίρι.

" Σου είπα μια χαρά είμαι ! "

" Μα δεν μιλούσα για την διάθεση σου ... " σχολίασε και σήκωσε τα φρύδια της δύο φορές συνεχόμενα μπροστά μου, κάνοντας με να ξεκαρδιστώ στα γέλια .

" Λες ότι εξωτερικά είμαι χάλια ή παραλογίζομαι ; "

" Με βάζεις δύσκολα ... " έσπευσε να πει και έσμιξε τα χείλη της και τάχα βρισκόμενη σε δύσκολη θέση.

" Εντάξει παραιτούμαι. Θα σου πω τι έχω αλλά τσιμουδιά ! " την προειδοποίησα κι εκείνη κάθησε ξανά σαν 'κουλ' ηλικιωμένη στο μαξιλαράκι, κουνώντας καταφατικά το κεφάλι της και έτοιμη να ακούσει τις τρέλες μου. " Δεν θέλω να δω τον Στέφανο και σήμερα μου είπε πως θα με συναντήσει στο δωμάτιο του η ώρα 9. Όμως δεν θέλω να πάω ! "

" ΩΩ νεαρή μου στο 'πα απ'την αρχή. Αφού δεν νιώθεις το ίδιο κι αφού ξέρς την πλεκτάνη που παίζει με σένα και την ξανθιά την αεροσυνοδό, άσε τον να φύγει ... Πάνε 2 εβδομάδες που 'στε μαζί κι ώρες ώρες αισθάνομαι πως καλύτερα θα 'νιωθες αν σ' έβαζα βραστά αυγά κάτ'απ'τις μασχάλες ... " γκρίνιαξε και σήκωσε το δάχτυλο της για να μου κάνει παρατήρηση !

" Χρειάζεται να του γίνω εξάρτηση. Να μην ξεκολλάει από πάνω μου. Να μην μπορεί μακρυά μου ! Θέλω εκδίκηση ! " δήλωσα και σηκώθηκα πάνω για να πλησιάσω κι άλλο το παράθυρο. " Είναι όμως ώρα να πηγαίνω. Όπου να 'σαι άκου τον... " διέκοψα την συζήτηση κι αφού είδα το δυσαρεστημένο υφάκι στο πρόσωπο της Βούλας, σήκωσα ψηλά το κεφάλι, κατάπια το σάλιο μου και βγήκα έξω με προορισμό το δωμάτιο του Στεφάνου.