Η καφετέρια είναι σχετικά άδεια αν εξαιρέσουμε μια παρέα κοριτσιών που πίνουν το τσάι τους και κοτσομπολεύουν κάθε παιδί από τον πρωινό αγιασμό του σχολείου.
Ο Νέιθαν οδηγεί την Ιφιγένεια σε ένα απόμακρο τραπέζι και κάθεται απέναντι της. Εκείνη τον κοιτάζει χαμογελώντας ευγενικά.
《Λοιπόν εκτός από τα ονόματα μας δεν έχουμε πει τίποτα άλλο.》 Αφήνει ένα γελάκι και τοποθετεί το χέρι του στην επιφάνεια του τραπεζιού.
《Σαν.. τι να πούμε;》 Απαντά δειλά η μικρή κοπέλα και παρατηρεί την νεαρή σερβιτόρα που έρχεται και αφήνει τα ποτήρια και το νερό.
《Τι θα πάρετε;》Δεν έχει ιδιαίτερη όρεξη για δουλειά και ίσως αυτό φταίει που το μαγαζί είναι σχετικά άδειο.
《Εγώ θέλω.. ένα Fredo Cappuccino γλυκό.》
《Εγώ μία κρύα γλυκιά σοκολάτα.》
Η σερβιτόρα αφού τα σημειώνει φεύγει κάπως βιαστικά από το τραπέζι.
Ο Νέιθαν κολλάει τα μάτια του στην Ιφιγένεια η οποία παρατηρεί τον δρόμο.
《Πόσο είσαι;》Ρωτά τελικά για να ανοίξει θέμα συζήτησης.
《16. Πηγαίνω πρώτη λυκείου..》Τα μάτια της γυρίζουν προς αυτόν. 《Εσύ;》
《26. Δουλεύω παντού αρκεί να με προσλάβουν κάπου. Δηλαδή κάποιος μπορεί να με πάρει τηλέφωνο και να μου ζητήσει το οτιδήποτε... ε και εγώ το κάνω》
《Ωραία.. νομίζω. Εγώ θέλω να σπουδάσω νηπιαγωγός. Λατρεύω τα παιδιά!》Χαμογελάει στην θύμησή τους.
Ο Νέιθαν κοιτάζει για λίγο έξω προσπαθώντας να σκεφτεί πως θα μάθει περισσότερα για εκείνη.
《Τι τρέχει με την οικογένειά σου; Πριν φάνηκες εντελώς ταραγμένη.》Η Ιφιγένεια τον κοιτάζει διστακτικά.
Μπορεί να τον εμπιστευτεί; Είναι ένας άντρας που γνώρισε πριν λίγο και δεν τον έχει ξαναδεί στην πόλη. Όμως προσφέρθηκε να την βοηθήσει και την έφερε σε καφετέρια. Δεν την έχει πειράξει και φαίνεται ήσυχος.
《Βλέπεις.. εγώ δεν είμαι σαν τους άλλους. Δεν έχω φίλους, ούτε μου αρέσει να μιλάω για εμένα. Η αδερφή μου με μισεί και προσπαθεί να με κάνει σκουπίδι. Ο αδερφός μου από την άλλη νοιάζεται μόνο για το ποια γκόμενα θα ρίξει στο κρεβάτι του και σπάνια μου μιλάει. Ο μπαμπάς μου είναι αυστηρός μαζί μου. Από μικρή με προσέχουν λες και είμαι από γυαλί. Δεν με άφησαν ποτέ μου να κάνω κάποια παρέα. Απλά..》Ένα δάκρυ κυλά στο πρόσωπο της γρήγορα και έπειτα καταλήγει στα κάτασπρα χέρια της. 《Εύχομαι να είχα το κουράγιο να τους εξηγήσω. Να είχα το κουράγιο να βάλω την αδερφή μου στην θέση της.》
YOU ARE READING
Κάθοδος: Ο Εμμονικός Απαγωγέας |✔
Action> Η απαγωγή της ήταν το τέλος του παλιού εαυτού της. Ήταν το τέλος του εγκληματικού μυαλού του. Ήταν η αρχή της έρευνας της αστυνομίας. Η αρχή του τέλους. Started: 08/09/2018 Finished: 10/07/2019 Covers by:weebnextdoor
