Κάθοδος: Ο Εμμονικός Απαγωγέας |✔

Κεφάλαιο 32

Η Εύη διασχίζει την μεγάλη οδό και παρατηρεί την χριστουγεννιάτικες βιτρίνες που προσπαθούν να πλασάρουν στους περαστικούς στολίδια και δώρα.

Το κρύο αεράκι, η πτώση της θερμοκρασίας, όλα δείχνουν πως σύντομα θα πέσουν και οι πρώτες νιφάδες. Έχει πολλά χρόνια να χιονίσει και να στρώσει το χιόνι. Κάθε χρονιά οι κάτοικοι νιώθουν το  κρύο όλο και πιο έντονα αλλά τελικά απογοητεύονται μόλις παρατηρούν πως ο καιρός περνάει χωρίς να έχει χιονίσει.

Φέτος όμως ο καιρός είναι πιο μουντός και δεν δείχνει διάθεση για να βελτιωθεί. Η Εύη τυλίγει το σακάκι της πάνω στο σώμα της εφόσον νιώθει το κρύο να την διαπερνάει. Ξεφυσάει αγχωμένη καθώς περνάει στο απέναντι πεζοδρόμιο. Λίγο πριν ο Νέιθαν την είχε ειδοποιήσει για τις καινούργιες του ενέργειες. Η ίδια αν και δεν συμφωνεί με αυτές του τις πράξεις δεν παίρνει το θάρρος να του το πει, καταλήγοντας να τον βοηθάει όσο τρελή και αν είναι η επιλογή του.

Μέσα της ένα κακό συναίσθημα γεννιέται και της προκαλεί ένα ελαφρύ τρέμουλο. Τα χέρια της εισέρχονται στις τσέπες της και το κεφάλι της συναντά το πεζοδρόμιο ώσπου μια ζαλάδα την κάνει να σταματήσει. Ξεροκαταπίνει και κάθεται στο παγκάκι. Ως πότε θα προσποιείται πως δεν είναι έγκυος; Ως πότε θα προσποιείται πως αυτό το παιδί δεν είναι αυτού του τρελού άντρα; Αχ μακάρι να μπορούσε να του εξηγήσει. Να μπορούσε να του πει την κατάσταση, να τον πείσει να φύγουν μακριά. Αλλά δεν γίνεται και δεν θα το κάνει. Γιατί αυτός είναι εθισμένος στον πόνο του άλλου και δεν θέλει το παιδί τους να τραβήξει τα ίδια. Οπότε θα φύγει μόνη της, θα εξαφανιστεί από προσώπου γης και θα μεγαλώσει το παιδί μόνη της με την στήριξη ενός άντρα που θα την ερωτευτεί πραγματικά και θα δεχτεί το παιδί χωρίς ερωτήσεις και ενδοιασμούς. Πάντα πίστευε στον κεραυνοβόλο έρωτα και ακόμα πιστεύει. Το θέμα της είναι ότι δεν ξέρει πως να ξεκολλήσει από αυτόν, πως να δεχτεί ότι έχασε. Τον έχασε. Ξέρει ότι δεν πρόκειται να τον κερδίσει.

《Εύη;》Ξαφνιάζεται που βλέπει μπροστά της τον Αλέξη να την κοιτάζει με μάτια γεμάτα άγχος.

《Γεια σου Αλέξη..》 Ψιθυρίζει αδύναμα καθώς νιώθει ότι ο κόσμος γύρω της γυρίζει ασταμάτητα χωρίς να της δώσει το δικαίωμα να χαλαρώσει.
《Είσαι καλά ; 》 Σχεδόν αμέσως πηγαίνει δίπλα της και τα μάτια του καρφώνονται στις κινήσεις της. Κρύβει κάτι παράξενο. Το χλωμό της πρόσωπο αποκαλύπτει πως η υγεία της κινδυνεύει. Τα χέρια της είναι πλέον τυλιγμένα γύρω από την κοιλιά της κάτι που του δίνει ελάχιστα στοιχεία.
《Ζαλιζομαι λιγάκι..》Απαντά αυθόρμητα η κοπέλα και μόλις καταλαβαίνει τι είπε καλύπτει με τα χέρια της το κεφάλι της. Ένας αναστεναγμός απελπισίας βγαίνει από τα χείλη της αφήνοντας τον Αλέξη άναυδο.