Κάθοδος: Ο Εμμονικός Απαγωγέας |✔

Κεφάλαιο 9ο

Μετά από ώρες φτάνουν στον προορισμό τους.

Ο Νέιθαν παρκάρει το βαν πίσω από δύο πελώρια δέντρα. Έπειτα βγαίνει από το μπροστινό κάθισμα και ανοίγει τις πίσω πόρτες.

Αντικρίζει την Ιφιγένεια πεσμένη κάτω, αγκαλιά με την σακούλα. Τα μάτια της έχουν κάποια ξεραμένα δάκρυα και το κεφάλι της έχει λίγες σταγόνες αίματος.

《Συγγνώμη γι' αυτό..》Την κοιτάζει ενώ της πετάει τον σάκο της. 《Σε πέτυχα τουλάχιστον σε καλή μέρα.》Καταλήγει και την βοηθάει να βγει από το μαύρο βαν.

Αφού κλειδώνει το φορτηγάκι την οδηγεί μέσα στο σπίτι. Είναι μικρό. Έχει μόνο έναν όροφο και είναι φτιαγμένο από τσιμέντο και πέτρα. Έχει αρκετά παράθυρα τα οποία όμως στολίζονται από μαύρες κουρτίνες.

Η πόρτα φαίνεται γερή και δεν υπάρχει κάποια έξοδος διαφυγής.

Ο Νέιθαν σηκώνει ένα τούβλο και αποκαλύπτεται ένας ολόκληρος μηχανισμός. Πρόκειται για τα καινούργια μαραφέτια που αν βάλεις τον κωδικό ανοίγει κάποιο μυστικό πέρασμα που σε σώζει το τελευταίο δευτερόλεπτο. Βέβαια κάποιες φορές μπορεί να προκαλέσει την καταστροφή των άλλων.

Πληκτρολογεί μία σειρά από αριθμούς τους οποίους φροντίζει να κρύβει από την Ιφιγένεια.

Η πόρτα ανοίγει και μια κίνηση ο Νέιθαν πετάει μέσα την Ιφιγένεια και αφού μπαίνει  κλείνει την πόρτα προσεχτικά.

《Τι στο καλό γίνεται εδώ! Γιατί με έφερες εδω; Γιατί με χτύπησες;》Μία σειρά ερωτήσεων ξεχύνεται από το στόμα της Ιφιγένειας.

《Λυπάμαι αγάπη αλλά δεν είναι όλα όπως φαίνονται. Δυστυχώς είσαι.. εύκολη.》Επιλέγει τις λέξεις ενώ ανοίγει τα φώτα.

Το σπίτι είναι φτωχικό. Φθαρμένοι καναπέδες, σκονισμένα έπιπλα, λερωμένα χάλια και παλιές συσκευές το συντηρούν. Οι τοίχοι είναι άβαφοι.

《Χρειάζεται μια γυναίκα εδώ μέσα.》Η κωμική φωνή του Νέιθαν της εξάπτει τα νεύρα.

《Με απήγαγες!》Συνειδητοποιηεί έντρομη και τοποθετεί τα χέρια της στο πρόσωπο της.

《Επαναλαμβάνω πως δεν φταίω εγώ.》Θυμίζει ο Νέιθαν και κάθεται στον μεγαλύτερο καναπέ απλώνοντας τα πόδια του στην άκρη του τραπεζιού.

《Μα βέβαια.. φταίει το σύμπαν!》Κάθεται στον απέναντι καναπέ. 《Απλά πες μου γιατί..》Ανεβάζει τα πόδια της στον καναπέ και ακουμπά το κεφάλι της στον μπράτσο του μαύρου καναπέ.