Κάθοδος: Ο Εμμονικός Απαγωγέας |✔

Κεφάλαιο 16ο

Μετά από ώρες ο Νέιθαν γυρίζει σπίτι κουρασμένος. Τα μαλλιά του έχουν πέσει και τόνοι ιδρώτα αποτυπώνονται στο πέτρινο πρόσωπο του.

Η Ιφιγένεια βρίσκεται κουλουριασμένη στον καναπέ και απολαμβάνει την ξεκούραση. Όλο το σπίτι είναι πεντακάθαρο. Τα ράφια γυαλίζουν, ο καναπές φαίνεται σαν καινούργιος και αν κοιτάξεις το πάτωμα βλέπεις ξανά το πρόσωπο σου.

《Συγχαρητήρια μικρή!》Η βραχνή φωνή του αντηχεί στους γυμνούς τοίχους και αναγκάζει την Ιφιγένεια να τον κοιτάξει.
Ένα χαμόγελο σχηματίζεται στα ροζέ χείλη της νεαρής κοπέλας.

《Αν και δεν ξέχασα την τιμωρία σου.. δεν έχω κουράγιο για ένα ακόμη κήρυγμα και επειδή έκανες καλή δουλειά η τιμωρία σου θα σου επιβληθεί αύριο.》Κάθεται στον δερμάτινο καναπέ ανεβάζει τα πόδια του στο τραπεζάκι.

《Νέιθαν.. έχει κρύο.》 Γκρινιάζει και βάζει τα χέρια της στα μαλλιά της. Ευτυχώς καταφέρνει να κερδίσει ένα πονηρό βλέμμα από τον απαγωγέα της.

《Και τι είναι εδώ; Ξενοδοχείο;》
Χασκογελάει κάνοντας την να κοκκινήσει από τα νεύρα της.
《Και εγώ τότε τι είμαι εδώ μέσα; Καθαρίστρια; Πόσο διπολικός παίζει να είσαι;》Ξεσπάει φανερά νευριασμένη κοιτάζοντας άγρια τον Νέιθαν.

《Είμαι φανερά κουρασμένος. Η ξεκούραση μου και η ψυχική μου ηρεμία σου κάνουν την χάρη και σε αφήνουν να χαθείς από μπροστά μου πριν αναλάβει η άλλη πλευρά. Βάλε μου να φάω τώρα!》Καρφώνει το άγριο βλέμμα του στο σώμα της και έπειτα καταλήγει στα μάτια της.

《Θα σου κάνω και εγώ την χάρη λοιπόν και θα εξαφανιστώ χωρίς να σου φέρω να φας. Άλλωστε δεν ξέρω να μαγειρεύω. Λυπάμαι. Ίσως οι προηγούμενες να ήξεραν.》Σηκώνεται και ετοιμάζεται  να πάει μέσα αλλά το δυνατό του κράτημα την  οδηγεί πάνω του.

《Δεν θα τα πάμε καλά!》Της χαϊδεύει τα μαλλιά και εκείνη  χάνεται στο βάθος και στο σκοτάδι των ματιών του.
《Το ξέρω ότι σε τρελαίνω.》Λέει παιχνιδιάρικα και αμέσως τον σπρώχνει.
《Φυσικά και μου σπας τα νεύρα. Η τρέλα μου είναι εκ φύσεως.》Σηκώνεται από πάνω του και πηγαίνει προς τα μέσα.

Ειλικρινά απορεί με τον εαυτό της πως εμπιστεύτηκε έναν τόσο τρελό άνθρωπο. Δεν αμφιβάλλει για την παιδική του ηλικία άλλωστε είναι φανερό πως υπάρχουν ακόμη τραύματα και ανοιχτές πληγές που τον κάνουν ευαίσθητο και μπορούν να τον μετατρέψουν σε ένα αδύναμο θύμα.

Αλλά η ιδεολογία του σχετικά με την οικογένεια, το γεγονός πως έβλεπε τους πάντες καχύποπτα αλλά και η απέραντη ευγένεια και καλοσύνη προς μια νεαρή, ταραγμένη κοπέλα είναι χαρακτηριστικά  που κανένας κάτοικος δεν τα έχει πια. Αν και υπάρχουν οι εξαιρέσεις.. πόσο πιθανόν είναι να γνωρίσεις μια από αυτές;
Αδύνατο.