Κάθοδος: Ο Εμμονικός Απαγωγέας |✔

Κεφάλαιο 42

92 ώρες πριν το τέλος

Ο Αλέξης παραμένει έξω από την αποθήκη έχοντας στο χέρι του το όπλο του στραμμένο προς την πόρτα της αποθήκης. Παράθυρα σχεδόν δεν υπάρχουν. Μόνο ένα τέρμα ψηλά στην δεξιά πλευρά και ίσως ένα ακόμα από την αριστερή στο ίδιο ύψος με αυτό. Μα φυσικά ο Νέιθαν δεν είναι τόσο επιπόλαιος. Γνωρίζει πως τα παράθυρα είναι εύθραστα και ο πιο εύκολος τρόπος διαφυγής. Όταν όμως τα παράθυρα είναι ψηλά δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως τρόπος διαφυγής.

Από το εσωτερικό της αποθήκης δεν ακούγεται τίποτα. Κυριαρχεί σιωπή, κάπου κάπου δύο χτυπήματα στην πόρτα* τόσο αδύναμα που πρέπει να πλησιάσει πολύ κοντά για να τα ακούσει. Η Ιφιγένεια ζει, το θέμα είναι πως ο Νέιθαν είναι μαζί της και δεν μπορεί να το διακινδυνεύσει. Αν επιτεθεί τώρα που είναι ολομόναχος θα καταλήξουν και οι δύο νεκροί.

Ξαφνικά ένα πυροσβεστικό όχημα σταματάει και ένας κουρασμένος άντρας κατεβαίνει. Φαίνεται να είναι γύρω στα τριάντα καθώς τα μαλλιά του είναι φρέσκα, τα γένια του δεν έχουν καμία άσπρη τρίχα και τα χέρια του είναι γυμνασμένα. Το πρόσωπο του δεν έχει ρυτίδες αν και φαίνεται να έχει περάσει πολλά.

Ο άντρας κοιτάζει μέσα στα πράινα μάτια του Αλέξη και αφού κάνει δύο βήματα του επιτίθεται ξαφνικά. Το χέρι του έδωσε γροθιά στην μύτη του έμπειρου αστυμικού ενώ το πόδι του προσγειώνεται στην κοιλιακή του περιοχή χωρίς οίκτο, ξανά και ξανά. Ο Αλέξης δεν περίμενε το χτύπημα με αποτέλεσμα να πέσει κάτω και να βρει την ευκαιρία ο άντρας να τον σύρει μαζί του ως το πυροσβεστικό όχημα. Παράλληλα χτυπάει το κεφάλι του Αλέξη σε μια πέτρα για να σιγουρευτεί πως θα είναι αναίσθητος μέχρι να τον οδηγήσει στο καταφύγιο.

Την ίδια στιγμή μέσα από την αποθήκη ακούγεται το παρανοϊκό γέλιο του Νέιθαν. Κατάφερε το ακατόρθωτο χρησιμοποιώντας την απέραντη φαντασία του. Την βρώμικη φαντασία του.

Μέχρι και ο σπουδαίος αστυνομικός ξεγελάστηκε από το απάνθρωπο κτήνος. Ο Αλέξης έπεσε θύμα του παιχνιδιού του Νέιθαν. Όλοι παίζουν το δικό του προμελετημένο παιχνίδι. Και μάλιστα κάνουν ολόσωστες κινήσεις για να βγει αυτός νικητής.

[...]

Η Ιφιγένεια ξεφυσάει αγχωμένη. Ο απαγωγέας της γελάει, πίνει μια γουλιά μπύρας και καπνίζει αδιάκοπα. Φαίνεται χαρούμενος μα και συνάμα αγχωμένος με το πρώτο συναίσθημα να υπερτερεί.

《Προς τι η όλη χαρά Νέιθαν; Επειδή κερδίζεις; Σκέφτηκες  κάτι κακό που κατάφερε και πάλι να σε απαλλάξει από το να πληρώσεις τις συνέπειες των πράξεων σου; Γιατί δεν με εκπλήσσει;》Τον κοιτάζει περιφρονητικά και σηκώνεται στα δύο της πόδια με θράσος και τόλμη. Ήρθε η ώρα να πάρει στα χέρια της την κατάσταση.