Κάθοδος: Ο Εμμονικός Απαγωγέας |✔

Κεφάλαιο 24ο

Και κάπως έτσι οι μέρες πέρασαν.

Μια εβδομάδα μετά όλοι είναι ανήσυχοι.

Όλοι εκτός από την Ιφιγένεια η οποία βρίσκεται ακόμα στην σκοτεινή αποθήκη. Ο Νέιθαν πηγαίνει ανά τακτά χρονικά διαστήματα και της δίνει νερό και ψωμί.

Σήμερα όμως δεν είναι  έτσι. Από το πρωί δεν έχει εμφανιστεί και αυτό κάνει την Ιφιγένεια να ανησυχεί.  Το μπολ από το οποίο έπινε νερό είναι άδειο. Η κοιλιά της και η γλώσσα της παραπονιούνται διαρκώς. Οι πληγές στο σώμα της έχουν ηρεμήσει. Δεν είναι πια ανοιχτές αλλά πονάνε αφόρητα.

Η Ιφιγένεια σηκώνεται στα δύο της πόδια και πηγαίνει ξανά στο άχυρο. Με τις μέρες οργάνωνε όλο και περισσότερο την σκέψη της. Άρχισε να σκέφτεται πονηρά και επιτέλους βρήκε την λύση.

Ο Νέιθαν ερχόταν περίπου στις έντεκα το πρωί, όταν ο ήλιος έφτανε στην θέση από την οποία το δεξι παράθυρο φωτιζόταν. Ή αν είχε συννεφιά, το μεγαλύτερο σύννεφο αχνοφαινόταν από το αριστερό παράθυρο.

Όπως είπε δεν μένει πια στο παλιό σπίτι από το οποίο, κατά πάσα πιθανότητα, έκανε το πολύ μία ώρα - για να μην τον εντοπίσουν. Άρα θα μένει μέσα στην πόλη. Οπότε θα κάνει παραπάνω ώρα. Έτσι μία ώρα πριν τις έντεκα η Ιφιγένεια έκανε το πείραμα της. Σηκωνόταν και πετούσε πράγματα προς την κάμερα. Όταν ερχόταν ο Νέιθαν όμως δεν ανέφερε τίποτα γι' αυτό. Ίσα ίσα ήταν τόσο κουρασμένος που με το ζόρι της έβαζε νερό και της πετούσε ένα κομμάτι ψωμί. Η κάμερα δεν πρέπει να δούλευε, ίσως να ηταν παλια. Έπειτα ο απαγωγέας της κοιμόταν δίπλα της και δεν ξυπνούσε με τίποτα.

Σήμερα όμως η ώρα έντεκα έχει περάσει. Επομένως ο Νέιθαν λείπει  και δεν θα την επισκεφθεί σύντομα.

Έτσι, η Ιφιγένεια πηγαίνει στην άλλη άκρη. Σηκώνει τα άχυρα με μία μεθοδική κίνηση. Μόλις φτάνει στο τελευταίο, βάζει τα χέρια της στο εσωτερικού του και βγάζει ένα μεγάλο σίδερο με κοφερή την μία άκρη. Αρχίζει να το χειρίζεται με επιδέξιο τρόπο και καρφώνει τα άχυρα όσο πιο γρήγορα μπορεί.

Από μέσα της μετράει τα δευτερόλεπτα σταθερά. Δεν χάνει το μέτρημα ακόμα και όταν καρφώνει το σκουριασμένο σίδερο μέσα στο τελευταίο άχυρο.

《43 δευτερόλεπτα!》 Γελάει ανακουφισμένη και ταυτόχρονα περήφανη. Μέρα με την μέρα το ρεκόρ της σπάει. Τα πάει καλύτερα. Το σώμα της φουσκώνει, οι μύες της δυναμώνουν, κάποιοι κοιλιακοί έχουν αρχίσει να εμφανίζονται καθώς κάνει κοιλιακούς, τρέχει, κάνει κάμψεις. Αυτό που βοηθάει είναι ότι και στην έξω ζωή της γυμναζόταν το ίδιο τακτικά.