Κάθοδος: Ο Εμμονικός Απαγωγέας |✔

Κεφάλαιο 8ο

Περπατά στους δρόμους της πόλης. Ο μαύρος ουρανός στολισμένος με γκρίζα σύννεφα, τα οποία σκεπάζουν τα φωτεινά και λαμπερά αστέρια, δίνουν μία πιο ψυχρή αίσθηση.

Αν και Σεπτέμβριος το κρύο αεράκι φυσάει απαλά παρασύροντας μία ποικιλία μυρωδιών. Τα αυτοκίνητα κινούνται ρυθμικά το ένα πίσω από το άλλο. Διάφορες καφετέριες σφύζουν από κόσμο, τραγούδια και γέλια. Τα μαγαζιά φωτίζουν τις βιτρίνες τους προβάλλοντας τα καλύτερα κομμάτια ρούχων φροντίζοντας να κρύβουν τις τιμές.

Η Ιφιγένεια περπατά στο σπασμένο πεζοδρόμιο προσέχοντας να μην πέσει πάνω σε κάποια πέτρα ή να μην κουτουλήσει σε κάποια κολώνα.

Φρόντισε λίγο πριν να μάθει από την Εύη την διεύθυνση της. Είναι αρκετά μακριά, σε μια απόμακρη γειτονιά. Η γειτονιά αυτή είναι αρκετά κακόφημη καθώς μαζεύονται άνθρωποι που παίρνουν ουσίες και πίνουν αλκοόλ.

Όμως δεν φοβάται. Είπε στην Εύη να την περιμένει στην αυλή της έτσι ώστε να είναι σίγουρη πως θα βρεθεί στο σωστό σπίτι.

Περπατά αμέριμνα στον δρόμο σκεπτόμενη πόσο έχει αλλάξει η ζωή της. Όλα ξεκίνησαν με την Εύη, συνεχίστηκαν με τον Νέιθαν και έφτασε στο σημείο να αποκτήσει αυτοπεποίθηση.

Είναι ικανοποιημένη με την αλλαγή της και ακόμη πιο ικανοποιημένη για την πρόοδο που έχει σημειώσει.

Στρίβει στην γωνία και παραξενεύεται όταν τα φώτα μειώνουν τον φωτισμό τους. Κοιτάζει ψηλά και δυσανασχετεί διακρίνοντας τρεις σπασμένες λάμπες και αρκετές ακόμα καμμένες.

Ανοίγει τον φακό του κινητού της και συνεχίζει τον δρόμο της. Θυμάται πως πριν λίγο καιρό μόλις έφτανε εννιά ο μαύρος ουρανός δεν είχε εμφανιστεί ακόμα.

Και να που τώρα, ενάμιση μήνα μετά, νυχτώνει πολύ νωρίς. Επιστρέφουν όλα στην καθημερινότητα. Η ρουτίνα επανέρχεται και όλα κυλούν σε φυσιολογικούς ρυθμούς.

Η Ιφιγένεια κοιτάζει προσεκτικά τον δρόμο ώσπου νιώθει ένα βλέμμα να την καρφώνει.

Γυρίζει απότομα το κεφάλι της προς κάθε κατεύθυνση ενώ οι χτύποι της καρδιάς της αυξάνονται. Σταγόνες ιδρώτα σχηματίζονται στο μέτωπο της.

Μα τα πόδια της δεν κινούνται. Έχουν κολλήσει στο έδαφος όπως κολλάει η κόλλα το χαρτί.

Αφού περνάνε κάποια λεπτά και δεν έχει παρατηρήσει κάτι διαφορετικό συνεχίζει τον δρόμο της. Αυτή τη φορά φροντίζει να περπατά αθόρυβα ενώ επιταχύνει.