Κάθοδος: Ο Εμμονικός Απαγωγέας |✔

Κεφάλαιο 3ο

Απογοητεύτηκε μόλις είδε την ώρα να περνάει.

Εδώ και ώρα μόνο ματιές αντάλλασσε με μαθητές. Όμως δεν της έφτανε απλώς ένα βλέμμα. Ήθελε να μιλήσει. Πρώτη φορά μετά από τόσα χρόνια είχε την όρεξη να πει μια κουβέντα, να συστήσει τον εαυτό της και να πει κάποια λόγια για την ζωή της.

Τώρα, περιμένει να τελειώσει ο αγιασμός και να τους μοιράσουν σε τάξεις. Ανυπομονησία καταβάλει κάθε άκρο του σώματος της. Έχει ελέγξει κάθε παιδί. Έχει σκεφτεί ποιους από αυτούς θα τους ήθελε για συντροφιά στην τάξη και ποιους όχι. Όμως ποιος ξέρει; Ίσως τελικά να είναι με μαθητές που δεν έχει παρατηρήσει τόσο καλά.

Μόλις τελειώνει ο αγιασμός, ένας ψηλόλιγνος άντρας πλησιάζει στο μικρόφωνο και αφού περιμένει να ησυχάσει το κουρασμένο από τον ήλιο, πλήθος, αναφωνεί:

《Αγαπητοί μαθητές καλημέρα σας. Ελπίζουμε και αυτή την χρονιά να την περάσουμε όμορφα, ενωμένα, δίχως εντάσεις και τσακωμούς. Έχουν έρθει καινούργιοι μαθητές, αρκετοί είναι ίδιοι. Θα σας παρακαλούσα να βοηθήσετε τους νέους μαθητές να προσαρμοστούν. Δείξτε το καλό παράδειγμα.  Τώρα θα μπείτε μέσα στο σχολείο, θα πάτε στις τάξεις σας και θα καθίσετε στα θρανία σας. Θα σας μοιράσουμε τα βιβλία και δεν θα σας  κρατήσουμε άλλο.》
Φωνές, χειροκροτήματα, γέλια και σφυρίγματα ξεσπούν από τα παιδιά.

Εκείνη απλά χαμογελάει ανακουφισμένα καθώς σκέφτεται πως θα μπορέσει να απολαύσει ακόμη μία μέρα κλεισμένη στο σπίτι, να κάνει παρέα στα πολύτιμα, εξωσχολικά της βιβλία.

Σιγά - σιγά ο διευθυντής ανακοινώνει τα ονοματεπώνυμα των μαθητών και την τάξη στην οποία θα ανήκουν από εδώ κι πέρα.

Περιμένει με αγωνία να ακούσει το δικό της όνομα. Ξαφνικά ακούει το ονοματεπώνυμο της και καταλαβαίνει πως ανήκει στο Α'3.  Με διστακτικά βήματα ανεβαίνει τις σκάλες και περνά τις πόρτες. Κατευθύνεται προς την τάξη της και στέκεται έξω από την άσπρη πόρτα.

Κοιτάει τα παιδιά και καρφώνει με το βλέμμα της μία παρέα. Μα φυσικά και η τύχη δεν ήταν με το μέρος της. Τα "κακά" αγόρια, την παρέα που ευχόταν να μην μπλέξει μαζί της, τους έχει τώρα συμμαθητές.

Πηγαίνει προς τα πίσω και κοιτάζει μία κοπέλα που δεν ανήκει σε κάποια παρέα. Έχει μαύρα μαλλιά και μαύρα μάτια. Είναι αδύνατη, αρκετά αναπτυγμένη για την ηλικία της.

Χωρίς δεύτερη σκέψη και με ένα πρωτόγνωρο, για την Ιφιγένεια, θάρρος την πλησιάζει και τη χαμογελά.