Κεφάλαιο 59

330 61 11
                                        

20 ώρες μέχρι το τέλος - 19:00 μ.μ.

Η Ιφιγένεια κοιτάζει τον γκρίζο τοίχο του αστυνομικού τμήματος. Πάνω του είναι καρφωμένος ο πίνακας ανακοινώσεων, γεμάτος με φωτογραφίες, δηλώσεις και στοιχεία. Τα μάτια της νεαρής κοπέλας τον εξερευνούν ανυπόμονα και τελικά βρίσκει και την δική της υπόθεση σε μία γωνία. Υπάρχει μια φωτογραφία που την απεικονίζει να κρατάει την τούρτα για τα δέκατα έκτα γενέθλια της και να χαμογελάει. Βέβαια μέσα της ξέρει πως δεν ήταν και τόσο χαρούμενη ανάμνηση.

Όλοι είχαν τσακωθεί μεταξύ τους εκείνη την μέρα αλλά όλοι έβαλαν στην άκρη τα προσωπικά τους και γιόρτασαν αυτό το χαρμόσυνο γεγονός σαν οικογένεια. ''Πόσο ψέμα. Πόση υποκρισία.'' Σκέφτεται απογοητευμένα η νεαρή κοπέλα και αφήνει ένα σύντομο ειρωνικό γέλιο. Δίπλα από την δική της φωτογραφία υπάρχει ένα σκίτσο με το πρόσωπο του Νέιθαν ή αλλιώς Γιάννη. Ο Αλέξης, το όνομα του αστυνομικού όπως έμαθε πριν λίγο, τον έκανε ολόιδιο με εξαίρεση τα μαλλιά του. Τα μαλλιά του απαγωγέα της ήταν πάντα προσεγμένα και φροντισμένα με ζελέ. Ακόμη θυμάται το άρωμα του και τα θλιμμένα του μάτια. Τον άφησε αιμόφυρτο στο έδαφος και έφυγε. Αυτός δεν είχε ποτέ την πρόθεση να την σκοτώσει. Αντιθέτως την έκανε σαν εκείνον.

Μέσα της κυριαρχεί κακία, πόνος και τύψεις. Μακάρι να μην χρησιμοποιούσε ποτέ της το όπλο. Αν δεν το έκανε θα γλίτωνε ένα σωρό ανακρίσεις, άγνωστα πρόσωπα που υποτίθεται πως νοιάζονται, θα γλίτωνε την υποκρισία και δεν θα χρειαζόταν να χαμογελάει σε όλους για να τους διαβεβαιώσει πως είναι καλά. Δεν είναι καλά, το μυαλό της έχει διαλυθεί και η καρδιά της χτυπάει πλέον χωρίς να της δίνει ξεκάθαρα συναισθήματα. Δεν ξέρει τι νιώθει. Όχι εντελώς.

《Ιφιγένεια με συγχωρείς που είσαι αναγκασμένη να μένεις εδώ μέσα. Όμως ο απαγωγέας σου δεν έχει πιαστεί ακόμα. Πολύ πιθανόν να τηλεφώνησε σε κάποιον συνεργάτη του και να έχουν καταφύγει σε ένα νοσοκομείο.》 Ο Αλέξης της εξηγεί ενώ κάθεται δίπλα της. Την κοιτάζει μέσα στα μάτια προσπαθώντας να κρατήσει μια επαφή.

《Η Εύη Βασιλείου. Αυτήν τον βοηθάει.》 Ψιθυρίζει αδιάφορα και γυρίζει το κεφάλι της στην αντίθετη κατεύθυνση. 《Αυτό το τέρας βοήθησε το άλλο τέρας να δημιουργήσει ένα ακόμα τέρας!》 Η ειρωνεία στην φωνή της είναι ευδιάκριτη όπως και η πίκρα που νιώθει.

《Ιφιγένεια πρέπει να ξέρεις πως η Εύη μας βοήθησε πολύ. Όντως αγαπούσε και αγαπάει πολύ τον άντρα που σε απήγαγε αλλά κατάλαβε το λάθος της και μας έδωσε χρήσιμες πληροφορίες.》 Ο Αλέξης μιλάει ήρεμα και προσπαθεί να επιλέγει λέξεις που δεν θα εξαγριώσουν την ανήλικη κοπέλα.

Κάθοδος: Ο Εμμονικός Απαγωγέας |✔Stories to obsess over. Discover now