Όλα γύρω είναι ασπρόμαυρα. Μήπως εκείνη είναι η ασπρόμαυρη; Μήπως εκείνος; Δεν μπορεί να καταλάβει. Όλα γύρω γυρίζουν. Απομακρύνονται κι άλλο ξαφνικά και τόσο γρήγορα επιστρέφουν και την τρομάζουν.
Βρίσκεται σε δωμάτιο ή στην εξοχή; Της μιλάνε ή όλοι την προσπερνάνε; Υπάρχουν άνθρωποι γύρω της; Δεν μπορεί να διακρίνει. Κάπου κάπου το μάτι της πιάνει σκιές να τρέχουν γύρω της. Μήπως είναι όλα στο μυαλό της; Που είναι ο Νέιθαν; Που είναι όλοι;
Η πόλη φτάνει γκρίζα στα μάτια της. Οι δρόμοι είναι άδειοι, οι καφετέριες έχουν ερημώσει όπως και κάθε άλλου είδους μαγαζί. Τα πεσμένα στην άσφαλτο φύλλα μαρτυρούν πως κάτι έχει συμβεί. Τα δέντρα μοιάζουν γερασμένα, το ίδιο και το χορτάρι που έχει μεγαλώσει και περιμένει υπομονετικά κάποιον να το περιποιηθεί.
Η Ιφιγένεια κάνει μερικά βήματα για να κοιτάξει το ίδιο αποτέλεσμα και στην επόμενη οδό. Το πάρκο έρημο με ξεχασμένα παιχνίδια - κούκλες και αυτοκινητάκια, αρκουδάκια και κουζινικά. Εφημερίδες και περιοδικά στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο και ακουμπισμένα έξω από τον γεμάτο κάδο της ανακύκλωσης. Λίγο παραπέρα σφαίρες αχρησιμοποίητες, αφημένες βιαστικά στην άκρη. Κανένα αυτοκίνητο εκεί κοντά. Ούτε λεωφορείο ή μηχανάκι. Μήτε τα ποδήλατα των παιδιών βρίσκονται στην απέναντι στάση, εκεί που θα έπρεπε να είναι.
Τι έχει συμβεί σε αυτήν την άλλοτε ζωντανή και πλουσιοπάροχη πόλη; Που είναι ο κόσμος; Οι εργάτες; Τα παιδιά; Οι έφηβοι; Οι ηλικιωμένοι;
《Βοήθεια!》 Ουρλιάζει η Ιφιγένεια καθώς προχωρά προς το σπίτι της, εκεί που ελπίζει πως θα βρει κάποιον. 《Γιατί τώρα που με άφησε δεν είστε εδώ; Μαμά! Έκτορα!》 Φωνάζει καθώς χτυπάει νευρικά την πόρτα του σπιτιού της.
Μα όσο και αν επιμένει κανείς δεν της ανοίγει. Είναι μια έρημη πόλη. Χωρίς κατοίκους. Μόνο αυτή ζει εδώ.
《Ιφιγένεια εδώ είσαι;》 Γυρίζει απότομα προς την αντίθετη πλευρά και βλέπει τον αδερφό της με πληγές στο πρόσωπο. Στον λαιμό του είναι περασμένο ένα χοντρό σκοινί αν και δεν φαίνεται να είναι δεμένο κάπου.
《Έκτορα.. τι συμβαίνει; Που είναι η μαμά; Τι έχεις πάθει; Η πόλη.. γιατί είναι έτσι;》 Ρωτάει γεμάτη αφέλεια η νεαρή κοπέλα η οποία τα κατάφερε και δεν έχασε όλη την αθωότητα που είχε.
《Δεν θα καταλάβεις Ιφιγένεια, ποτέ δεν θα το κάνεις..》Η μορφή του Έκτορα εξαφανίζεται εμφανίζοντας στα χέρια της νεαρής κοπέλας ένα φυλλάδιο.
YOU ARE READING
Κάθοδος: Ο Εμμονικός Απαγωγέας |✔
Action> Η απαγωγή της ήταν το τέλος του παλιού εαυτού της. Ήταν το τέλος του εγκληματικού μυαλού του. Ήταν η αρχή της έρευνας της αστυνομίας. Η αρχή του τέλους. Started: 08/09/2018 Finished: 10/07/2019 Covers by:weebnextdoor
