Κάνε με δική σου!

Στο γραφείο

Λευκό. Πάλι λευκό. Το σπίτι ήταν λευκό. Και το γραφείο ήταν λευκό. Το γυάλινο γραφείο του ήταν δέκα μέτρα μακρυά από την πόρτα και από πίσω του είχε την μεγάλη τζαμαρία που έβλεπες όλη την θέα της πόλης. Κάθισα πάνω στο γραφείο, έτσι ώστε να βλέπω τους ουρανοξύστες απέναντι μου. Η πόρτα άνοιξε απότομα και έκλεισε με τόση δύναμη, που δεν χρειαζόταν να δω, για να καταλάβω ποιος ήταν. 

<Τι ήταν όλο αυτό?> Τον άκουσα να βρυχάται και να περπατά  χτυπώντας τα πόδια του στο έδαφος.

<Τίποτα που να φάνηκε να σε πείραξε!> Του απάντησα και εκείνος με γύρισε με δύναμη στην μεριά του. 

<Δεν κατάλαβες καλά! Εκείνη την στιγμή κάναμε δουλειά> Έριξε το σώμα του μπροστά, βάζοντας τα χέρια του αριστερά και δεξιά μου.

<Αααα... Δηλαδή εσύ θεωρείς δουλειά να βλέπεις την άλλη ξεκούμπωτη!> Και τον χτυπούσα με το δάχτυλο μου πάνω στο στήθος του, λέγοντας την κάθε λέξη ξεχωριστά.

<Πρώτον καλά θα κάνεις να την συνηθίσεις> Και έπιασε το δάχτυλο μου. <Δεύτερον δεν νομίζω να κοίταξα προς την μεριά της> Και Άρχισε να σκύβει ακόμα περισσότερο προς τα εμένα. <Και τρίτον έτσι και επαναληφθεί ξανά κάτι τέτοιο θα...> Όμως πρόλαβα και τον διέκοψα βάζοντας  τον δείκτη  του χεριού μου στα χείλη του σταματώντας τον.

<Τι θα γίνει Αφεντικό? Θα με απολύσετε?> Και ελευθέρωσα τα χείλη του, περιμένοντας μια απάντηση. 

Τόση ώρα στηριζόμουν στα χέρια μου, καθώς το σώμα του είχε αρχίσει να γέρνει πολύ και όσο με πλησίαζε, εγώ τόσο λύγιζα τους αγκώνες μου, για να έχουμε κάποια απόσταση.

<Θα παρακαλάς να σε απολαύσω!> Και  έβαλε τα χέρια του, στις κλειδώσεις των γονάτων μου και με τράβηξε πάνω του. 

<Δεν θα το κάνεις, έχοντας τους μισούς υπαλλήλους σου εδώ!> Όμως εκείνος μόλις άκουσε αυτό που του είπα μου χαμογέλασε πονηρά και σήκωσε το δεξί του φρύδι.

Με κρατούσε σε στυλ νύφης και πήγαινε προς έναν άλλο χώρο που δεν φαινόταν όταν μπήκα μέσα στο γραφείο. Ένας άσπρος καναπές βρέθηκε στην άκρη του δωματίου και ήταν γυρισμένος προς την μεριά του γραφείου. Με άφησε κάτω και με γύρισε πλάτη.

<Αχ γυναίκα πόσο λίγο με ξέρεις!> Και τα χέρια του άρχισαν να ξεκουμπώνουν την φούστα μου, κατεβάζοντας σιγά σιγά το φερμουάρ.

<Τζον> Έβαλα τα χέρια μου πάνω στα δικά του, για να τον σταματήσω. <Δεν είναι σωστά αυτά τα πράγματα!> Και εκείνος τράβηξε απότομα και ξεκούμπωσε τελείως την φούστα μου.