Κάνε με δική σου!

Το βίντεο

                                                                                ΕΝΑΣ ΜΗΝΑΣ ΜΕΤΑ

<Λέγε!> Περίμενα πως και πως να ακούσω τον αριθμό. 

<Έχεις πάρει ένα κιλό και η κοιλιά σου έχει φουσκώσει  πέντε εκατοστά> Έβγαλε την μεζούρα από την  κοιλιά μου και κατέβηκα από την ζυγαριά, ενώ ο Φίλιπ έτρεξε να πάρει το βιβίο εγκυμοσύνης από το τραπέζι. <Η μικρή δεν είναι μαγανούλα. είμαστε στην δέκατη εβδομάδα και εδώ λέει ότι στην δωδέκατη πρέπει να ζυγίζει περίπου δύο κιλά> 

<Φίλιπ θέλω να ηρεμήσεις. Όλα πάνε μια χαρά ακόμα και η γιατρός το είπε!> Προσπάθησα να τον καθησυχάσω και έβαλα την ζυγαριά στην θέση της.

<Επίσης, λέει ότι έχει σχηματιστεί το κεφάλι του, αλλά...> Σταμάτησε και κοίταξε την κοιλιά μου. <Όπως το κόβω...> Κούνησε το χέρι του κάνοντας στην νοηματική το περίπου. <Θα είναι πολύ μικρό, αν σκεφτόυμε την χωρητικότητα εκεί μέσα>

<Το δικό σου το κεφάλι είναι μικρό! Ακόμα στην δέκατη εβδομάδα είμαστε θες να έχει την πλήρη ανάπτυξη του?!> Είρωνεύτηκα και εκείνος με αγριοκοίταξε.

<Συνεχίζω!!!> Τόνισε και συνέχισε να διαβάζει. <Εδώ λέει ότι έχει βγάλει και βλέφαρα! Ααα στο καλό!> Χτύπησε το χέρι του στο πόδι. <Και εγώ που νόμιζα ότι όλα αυτά τα βγάζουν στις τελευταίες εβδομάδες>

<Φίλιπ σε παρακαλώ αν θες να διαβάσεις το βιβλίο σου πάνε μέσα στο γραφείο σου ή διάβασε το από μέσα σου!> Γρύλισα γιατί η κατάσταση με αυτό το βιβλίο είχε καταντήσει πονοκέφαλος.

<Επίσης λέει ότι το έντερο του θα αρχίσει να αποκτά τις χαρακτηριστικές του αγκύλες!> Με κοίταξε με έναν ενθουσιασμό στα μάτια, λες και δεν είχε ακούσει τι του είχα πει πριν από κάτι δευτερόλεπτα.

<Εεεε...  δεν τρώγεσαι!> Πήρα το μαξιλάρι από τον καναπέ και του το πέταξα. Εκεινός γρήγορα έκλεισε το βιβλίο και το έβαλε μπροστά στο πρόσωπο του για να αποκρούση το μαξιλάρι. <Κάθε εβδομάδα μου παίρνεις τα μέτρα λες και θές να μου κάνεις καμία κάσα! Προσέχεις την διατροφή μου, παρατηρείς πόσα κιλά βάζω φτάνει ποια!!!> Πήρα βαθιά ανάσα και μετά βούρκωσα. <Φιλιπ μου συγχώρεσε με!!!> Έτρεξα στην  αγκαλιά του και άρχισα να κλαίω στον ώμο του. Ο καημένος είχε μείνει άφωνος. <Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει αλλά συγνώμη που σου φωνάζω κάνεις τόσα και τόσα, αλλά τα νεύρα μου δεν είναι καλά. Σε ευχαριστώ που μας προσέχεις τόσο πολύ>