The Playboy Game Changer (REVISING)

Epilogue

EPILOGUE

last
.

Gusto ko lang mag-hi kila 👋
@iam_ghie, @mrkamor77, @magnetabrooke, @TeramisuBerry,  @green_pearl,  @louisylouisang,  @yoursweetlittlebitch,  @saranghaeEMA, @tismysurname, @andreavelez845

Mga mahal kong mambabasa, mapa-active reader man kayo o silent reader, salamat sa walang sawang pagsuporta niyo kila Yro at Briane. Hindi nila kayo makakalimutan. Lahat ng comments niyo at mga votes niyo ay babaunin nila.

mami-miss ko kayo
❤️

—

🍎

NANGHIHINA kong iminulat ang mga mata ko. May naririnig akong mga boses. Was that Gavin?

Sinubukan kong bumangon pero muling napahiga ang katawan ko. I closed my eyes because of how painful it felt. My body feels so weak.

Huminga ako ng malalim at muling minulat ang mga mata ko.

Unang nahanap ng mga mata ko ay si Yro na tahimik sa gilid habang kinakausap siya nila Gavin. Ngunit nakayuko lang siya at nakatingin sa sahig.

And then it hit me. Dread filled my body.

"Y-Yro..." Tawag ko sa asawa ko. Kaagad siyang nag-angat ng tingin at nilapitan ako. Napahawak ako sa tiyan ko. Sobrang takot ang lumukob sa akin dahil wala akong maramdamang umbok. My tummy feels empty.

I sobbed. "Y-yro! Where's my baby?" Pumiyok ang boses ko. It can't be. I clutched on my husband's shirt when he hugged me and didn't say anything else.

Tuluyan akong nanghina. Napahikbi ako. "Ang anak natin, Yro! Asan ang baby ko? Please tell me...tell me my baby is fine..." Nangungusap kong iyak. Sinubukan kong tumayo pero hinigpitan lang lalo ni Yro ang yakap niya sa akin. "Shhh... calm down, reyna ko. Calm down.." Paos niyang bulong pero hindi iyon ang gusto kong marinig. Gusto kong marinig na sabihin niyang maayos ang lahat. Gusto kong sabihin niyang walang nangyaring masama sa anak namin.

Subalit napayakap ako sa kanya at napahagulgol dahil sa sobrang sakit na tumama sa dibdib ko nang umiling siya at ibinulong ang pangalan ko.

Pakiramdam ko nawalan ako ng buhay. Nanlabo ang paningin ko. "No please... you're lying! Sa'n nila dinala ang anak natin? Yro please! Tell me the baby is fine. Nakiki-usap ako sa'yo..parang a-awa m-mo na.." Napahikbi ako. "Parang awa mo na... please tell me... t-tell me you're just lying! Yro! Alam kong buhay pa is baby! S-saan niyo siya dinala?" Patuloy na naglandas ang mga luha ko ngunit wala akong pakialam. Nagsisinungaling lang siya.

Sinapo ko ang magkabilang pisngi niya at pinatatag ang sarili ko nang maramdamang basang-basa ang pisngi niya. Napatitig ako sa mga mata niyang nag-iwas ng tingin.

I laughed humorlessly. "You're j-just joking right? Buhay pa ang anak natin! B-buhay pa siya... b-buhay pa..." puno ng hinanakit akong umiyak nang ikulong niya ako sa bisig niya.

"Our baby didn't make it.." he whispered.

I sobbed painfully. "No! No! Not my baby! N-no please..." Malakas kong hagulgol.

"Love, wake up.." Yro's faint voice echoed on the four corners of the room.

"Wake up, reyna ko. Wake up" I heard him say. Nagsimulang maglaho ang mukha niyang kaharap ko at ang tanging naririnig ko na lang ay ang boses niya.

Napasinghap ako at nagmulat ng mga mata. Bumulagta sa mga mata ko ang nag-aalalang mukha ni Yro. "You were dreaming...again.." he whispered. Bumaba ang tingin niya sa mga pisngi kong basa.