One Shot Stories

21. Sa Ilalim ng Puting Ilaw

SA ILALIM NG PUTING ILAW

"Karlos!" napalingon ako ng may ngiti sa aking labi ng makita ang pinakamamahal ko, si Samantha. Nakangiti siya habang tumatakbo palapit saakin. Ang mga kulay abo niyang mga mata ay nawawala dulot ng kanyang mga hagikgik, ang matangos niyang ilong, ang mapupula niyang labi at ang kanyang ngiti na abot hanggang tenga, ang mahaba at kulot niyang buhok na tumatalbog habang tumatakbo siya patungo saakin. Walang pinagbago, napakaganda. Sinalubong ko siya ng yakap at pinaikot ikot sa ere.

"I MISSED YOUUUUU! SO MUUCH!" tili ni Samanta habang ang braso niya ay nakapulupot sa aking leeg at nakayakap parin ako sa kanyang bewang. Ibinaba ko siya matapos ang ilang segundo.

"Na-miss din kita. Dinner?" i offered. She smiled. The smile that i love so much.

"LET'S GO! To our fave resto?" I slightly smiled as i nodded.

"Yieee let's go! I'm hungry Karlos!" the way she says my name as she complains. Would i even get to hear that again?

I chuckled.

"Okay okay, tara na Sammy" i grabbed her wrist. Lumabas kami sa airport ng magkahawak kamay habang hawak ko naman sa kabilang kamay ang maleta niya. Binuksan ko ang pintuan ng kotse para kay Samantha at inilagay ang kanyang maleta sa compartment ng sasakyan ko. Binuksan ko ang pinto at tumingin sa kalangitan. Ang liwanag ng buwan. Napangiti ako ng mapait bago pumasok sa loob ng aking sasakyan.

Tinitigan ko siya habang itinataas niya ang kanyang buhok at ginawa itong bun. Ngumiti ako.

"Let's go now Karloooos" she pouted. Humalakhak lang ako at pinaandar ang makina ng kotse.

"How have you been?" inaayos niya ang radyo ng kotse ko. Walang pinagbago. Ganito parin siya.

"Well, i've been so happy ever since— oh, our favorite song!" Narinig ko ang isang pamilyar na tunog na nanggagaling sa radyo ng sasakyan ko.

'Ako'y sa'yo ikaw ay akin'

'Ganda mo sa paningin'

I stared at her as she sang along at our favorite song that was released almost ten years ago. My song. Buwan.

"C'mon JK! Sing along!" she squealed as the chorus came.

"Sa ilalim ng puting ilaw, sa dilaw na buwan" i sang smoothly. Ngunit pinatay ko 'yong radyo dahilan para sumimangot siya.

"I'll sing for you later. Don't worry." ngumiti ako at tahimik kaming dumating sa paborito naming kainan. Itong resto na ito, maraming memories dito. Like, dito siya nag-iiiyak saakin sa first heart break niya, noong 18th birthday niya, noong nakagraduate na kami, magkasama kaming nagcelebrate. Wow. We've aged.

Malamig na simoy ng hangin na mula sa baybayin ang sumalubong sa amin. Itong resto na ito, open space siya. Walang bubong, walang pader. Lamesa at upuan lang ang makikita mo. At ang isang maliit na stage para sa live performances. It's breezy and cool here. The atmosphere is great, the food taste delicious. At makikita mo ng malinaw ang mga bituin at buwan sa kalangitan. I once performed here. For them.

"Orderin mo lahat ng gusto mo, Samantha. Ako bahala. Alam kong na-miss mo 'to" sambit ko. Nanlaki ang mga mata niya.

"Awwwww" napasimangot ako sa inakto niya. Mang-aasar 'to.

"You changed. Hindi mo kaya ako nililibre before!" i smirked.

"Hiyang hiya ako" piningot ko ang ilong niya. She giggled. Napangiti nalang ako nang tawagin niya ang waiter at umorder.

"—two big glasses of beer, aaaaand all time favorite. Sizzling sisig!" i stared at her cuteness. Narinig ko ang pagtawa ng babaeng waiter bago umalis. She fished out her phone. She's texting someone.