I'm Married To My Killer

>29

*Althea’s POV

Hindi ako nakatulog ng maayos dahil sa pag-uusap namin ni Dorothy kagabe. Nage-echo sa pandinig ko ang paghagulgol nya kagabi. At dahil doon, nakakaramdam ako ng paninikip ng dibdib.

Bumangon ako at nagluto na ng pwedeng almusalin ni Michael. Pinayagan na nya kong umalis at puntahan si Dorothy basta mag-iingat daw ako. Nakita ko pagputla nya kagabi ng marinig ang umiiyak na Dorothy sa telepono.

Kaya ba netong nakaraang linggo parang wala sa sarili si Kuya? Dahil nalaman na nyang bumalik na si Christine? Hindi ko alam ang dapat isipin! Kaibigan ko si Christine pero kaibigan ko din si Dorothy! At nakita kong may something na sa bawat tingin nila sa isa’t-isa! I saw it! Kita  ko sa mata ni kuya. Ganon nya tignan si Christine noon, kaya imposibleng bigla nalang mawala iyon? Anong nangyayare sayo kuya?

“I’m jealous right now wife.” Nag angat ako ng tingin sakanya at nakita ang iritado nyang mukha.

“Ha?”

“You were thinking about her the whole night after that damn phone call and until now?” napayuko ako.

“I’m sorry.. sobrang nag-aalala talaga ako sakanya.. I can’t sleep knowing that she’s in pain right now because of my own brother. I really want punch his face hon. I’m thinking about dropping at the company first before going to her house.”

“Think about it, I will give you a ride either of the two before going to office.”

“Hon.”

“Yes Hon?”

“Pwede bang magtagalog ka? Mas lalong sumasakit ang ulo ko sa kaka-english mo eh!” natigilan sya bigla pero ng mapansin nyang nakatitig ako sakanya ay tinawanan ako ng loko.

“I will try wife.” Hindi nako sumagot at nagpatuloy nalang ako sa pagkain.

“So saan tayo?” tanong nya, nanlaki ang mata ko, agad naman nyang tinawanan ang naging reaksyon ko. “O bakit?”

“Pamilyar ang boses mo..” nawala ang ngiti nya.

“Let’s go.” Hinila nya agad ko. I hit a nerve, I knew it.

“Text me when you want to go home. Susunduin kita. Understand?” tumango ako at hinalikan nya ko sa noo. Bumaba agad ako ng sasakyan at dumiretso sa apartment ni Dorothy. Saka na kami maghaharap ni Kuya, baka kung ano pang magawa ko sakanya.

“Althea.” Simpleng sabin nya. Kumunot ang noo ko dahil sa inaasal nya. is she trying to hide her emotion?! Tinaasan ko sya ng kilay at tumawa sya. “I’m glad you came, please come in.”

“How are you?”

“I’m fine.” Mabilis nyang sagot sa akin.

“Liar.”

“Thea, sometimes, lying is not a bad thing. Pretending you’re okay even if not is just a sign how strong you are.”