THE HEIR OF LIGHT [Complete]

🔥33

💛💛💛

One Month Later

Nakatingin ako sa salamin habang pinag mamasdan ko ang sarili ko. Naka suot ako ng all black na outfit. Muli ko pinunasan ang takas ko luha na nanggaling sa mga mata ko saka ngumiti ng peke sa salamin.

"Ate nakahanda na ang lahat" Si Samantha, lumingon ako sa kanya binigyan ko lang sya ng tipid na ngiti.

Hinawakan ko ang singsing na binigay sa akin ni Lawrence saka hinagkan yon.

Pag katapos ng isang buwan dumating na si nathaniel, maganda ang binalita nya sa amin. Sumaya ang puso ko dahil sa wakas ligtas na ang western empire.

Lumabas ako sa aking kwarto lahat sila ay nasa baba na ako na lang ang iniintay ng aking pamilya.

Sa bawat pag hakbang ko sa hagdanan, sya ding pagbigat ng aking pakiramdam. Lahat sila ay nakatingin sa akin, umiiyak si mommy habang yakap ni daddy si Samantha ay humihikbi na rin habang nakatingin sa akin. Lahat ng kaibigan ko ay nandito din. Lahat sila ay nakatingin sa akin habang pababa ako ng hagdanan.

Pigil ang aking pag iyak ng unting unti lumalapit kay nathaniel.

Ngayon ang birthday ni Lawrence, ngayon araw ko rin sya papakawalan.

Nanlalamig ang aking kamay ng abutin ko ang marble na hawak ni nathan.

Niyakap ko yon saka umiyak ng tuluyan. Hanggang ngayon masakit pa rin sa akin ang nangyari hindi ko ko akalaing hahantong ang lahat sa ganito.

"Tara na" pag yaya ko sa kanila, hindi ko sila tiningnan bagkus sa marble ako nakatingin.

Umalalay sa akin si mommy, sumakay kami sa kotse ng wala ako imik. Ako pa rin ang may hawak ng marble. Hinayaan ko umagos ang luha ko sa aking mata.

Flashback

"Anak nandyan na sila" bumangon ako sa pag kakahiga ng sabihin yon ni mommy.

Sa wakas dumating na ang kapatid ko at si Lawrence. Isang buwan ako wala balita sa kanila dalawa. Isang buwan ako hindi mapakanali. Ilang beses ako nag dasal na sana ay ligtas sila makarating dalawa na sana mali ang aking kutob.

Bago ako lumabas pinigilan ako ni mommy, nangingilid ang kanya luha ng tingnan nya ako. Wala ako natanggap sa kanya na salita bagkus niyakap nya ako ng mahigpit.

"Mommy bakit" ang pananabik ko ay biglang napalitan ng kaba.

"Kahit ano mangyari wag mo sisihin sarili mo anak, mahal na mahal ka namin" emosyonal nya sabi sa akin.

"Mommy diba buhay si Lawrence, diba mommy" ayoko mawalan ng pag asa, natatakot ako baka totoo ang pakiramdam ko.

Niyaya ako ni mommy lumabas ng kwarto ko, sumama naman ako.

Lahat ng pamilya ko ay nasa sala, nakatingin sa akin si daddy at Samantha, samantalang si nathan ay nakatalikod sa akin.

Lalo ako kinabahan ng si nathan lang nakita ko, humigpit ang kapit sa akin ni mommy ng tuluyan na kami nakababa.

Umagos na ang luha ko ng humarap sa akin si Nathaniel, may sugat ang kanya mukha. Mababakas talaga sa kanya na nakipag laban talaga sya.

Lalo nanikip ang aking dibdib ng makita ko ang kanya hawak. Nanlumo ako ng mapag tanto ko kung kanino ang nandoon sa hawak nya.

Humagugol na si mommy, napahawak ako sa aking bibig. Nanlalabo ang aking paningin dahil sa luha. Umalalay sa akin si daddy ng muntik na ako matumba.