💛💛💛
Kinusot kusot ko ang mata ko nang makita ko si monique na umiiyak sa labas ng kwarto ni nathan, parang bata nakaupo don habang nakapatong ang ulo sa pareho braso. Napakamot ako sa sintido, hindi ko pa man natatanong ay alam ko na ang nagyari. Lumapit ako sa kanya at umupo sa harap niya. Kita ko ang pamamaga ng mga mata niya, bakas din sa itsura niya ang puyat dahil sa pangingitim ng ilalim ng mata.
"Bakit nandito ka sa labas? Kamusta si nathan?" Tanong ko sa kanya habang inaayos ang buhok na nakaharang sa mukha niya.
"Ayaw niya ako makita denden, pinag tatabuyan niya ako palayo" humihikbi sabi niya sa akin.
Gusto ko mainis sa kapatid ko dahil sa kaartehan niya, kaya nga pinapunta ko dito si Monique dahil siya lang may kaya habaan ang pasensya sa kapatid ko. Minsan hindi ko maintindihan ang ugali noon, tinitigan ko naman si monique habang umiiyak.
"May dahilan naman siguro kaya ganoon si nathan" pag aalo ko sa kanya "tahan na monique" paulit ulit ko sinasabi habang hinahagod ang ulo niya.
Pinatahan niya ang sarili, pinunasan niya ang luha gamit ang likod ng kamay. Itinayo ko naman siya nang tumahan na sa pag iyak. Habang pinag mamasdan ko siya bigla bumukas ang pinto ng kwarto ni nathan, niluwa siya noon. Tiningnan niya kami pareho hanggang sa matuon ang atensyon niya kay monique.
"Why are you crying?" Tanong ni nathan na ng makalapit na sa amin dalawa, nakakunot ang noo niya habang pinag mamasdan si monique.
"Kamusta na pakiramdam mo?" Ako na ang umimik, dahil hindi siya pinansin ni Monique.
"I'm fine" binigyan niya lang ako ng isa sulyap.
"Good, talk to her. I don't wanna to see her like that"
"What's happened to her? Why she's crying?
"Because of you" prangka sabi ko.
"What?"
"You hear what I say" maarte ko sabi sa kanya.
"I don't get it, I did nothing wrong to her"
"Because you are stupid to see what you do.
Sa huli ay siya rin ang sumuko sa pakikipag talo sa akin, ang mahina pag hikbi ni monique ay pinag masdan niya lamang.
"Look I'm sorry monique, I didn't mean that, I'm sick last night all I want is to be alone, I don't need your present that time, all I want is to rest my mind, my body. That's why I push you away from me." Paliwanag ni nathan
"Okay I understand, I know you don't need my help. I know you don't need me all this time"
"No monique, don't say that, please understand. I just need some space, does not mean I do not want you anymore"
"Dami niyo pa kuda! Bakit hindi na lang kayo magbati" irita ko sabi sa kanila.
"Fine. Fine." Pag suko ni nathan, lumapit siya kay Monique at niyakap niya ito.
Kibit balikat ako bago ko sila iwan sa taas, ayoko na maging third wheel sa pag lalandian nilang dalawa. Tinahak ko ang sala nang masama ang tingin sa mga katulong na nakakasalubong ko palibhasa sanay na kaya hindi na sila nagugulat pa. Nang marating ko ang sala ginala ko ang paningin ko para hanapin si lawrence. Pero nabigo ako dahil wala siya doon pati labas tiningnan ko din pero wala siya. Nakapamulsa ako ng tinahak ko ang kusina, nakita ko siya abala sa pag hahanda ng umagahan. Bahagya pa ako natawa dahil naka apron siya na may design na sunflower. Hindi niya napansin ang presensya ko dahil nag may inaasikaso pa siya.
BINABASA MO ANG
THE HEIR OF LIGHT [Complete]
RomantikDISCLAIMER: This is work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, locales, and incidents are either the products of the author imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actua...
![THE HEIR OF LIGHT [Complete]](https://img.wattpad.com/cover/226503862-64-k536922.jpg)