Mama Ko, Karibal Ko

CHAPTER 25

MAMA KO
KARIBAL KO

(CHAPTER 25)

H A N S

Nakapatong ang dalawang siko ko sa aking mga binti habang nakaupo ako sa sopa. Nang biglang tumunog ang doorbell hudyat na sinusundo na ako ng mga magiging ka-team ko sa basketball.

Tiningnan ko ang orasan. Kalahating oras na lang bago magsimula ang aming laro, pero hanggang ngayon ay hindi pa rin dumarating si Macoy.

Kaya naman ay dismiyado akong tumayo na para lumabas ng bahay at salubungin ang mga bago kong ka-tropa na taga-dito lang din sa village kung saan kami nakatira.

"Bro!" masayang bati ng bago ko lang kakilala na si Jose. Pilit naman ang ngiti ko na tinanggap ang pakikipagkamay niya saka nito ipinakilala sa akin ang dalawa pa niyang mga kasama. "Sila pala sina Voun at Noel, mga tropa ko. Ka-team din natin," sabi pa niya kahit halata namang mga ka-team din namin sila dahil sa pare-pareho kaming suot ng basketball uniform; na kulay silver na may tatak na logo ng subdivision namin. Sa likod naman ng jersey na sando ay ang mga apelyedo namin at number na pinili namin ang naka-printa. Number seven ang nakatatak sa likod ng sando ko, dahil iyon ang petsa no'ng umuwi ako dito sa Pilipinas, ang araw din kung kailan ko unang nakita si Macoy nang personal.

"Mga bro, siya si Hans." Nakipag-fist bump naman sa akin ang dalawa.

Ang covered court kung saan kami maglalaro ay naririto lang din sa loob ng village, mga dalawang street ang pagitan. Kaya hindi lumagpas ng limang minuto ay nakarating na nga kami sa loob ng covered court. Hindi ko na lang dinala ang kotse ko dahil sa malapit lang naman. Parang warm-up na rin sa amin itong paglalakad.

Pagdating namin sa court ay marami ng mga tao ang nandodoon. Naka-pwesto na rin ang tatlong judge at mukhang sa team namin kaming apat na lang ang hinihintay. Binubuo ng sampong miyembro ang bawat team. Ang makakalaban naman namin ay mula lamang sa katabi naming village.

Limang minuto bago magsimula ang laro ay nag-briefing muna sa amin ang Coach. Nagbigay ito sa amin ng mga instructions at mga rules na dapat naming sundin.

Pero hindi naman ako makapag-focus sa mga sinasabi sa amin ng Coach dahil panay ang linga ko sa paligid. Hinahagilap pa rin ng mga mata ko si Macoy.

Hanggang sa pumito na nga ang Coach at inihagis nito paitaas ang bola na aming pag aagawan.

M A C O Y

Parang isang life achievement sa pakiramdam nang maibagsak ko na rin sa wakas si Mabeth sa kama nito. Tagaktak na ang pawis sa nuo kaya kinuha ko ang panyo sa bulsa ko para punasan ang aking nuo.

"M-makoy... B-babe..." Asar na napabuntong hininga na lang ako dahil bumangon ulit si Mabeth, kahit halos wala na itong lakas dahil sa sobrang kalasingan.

"Ano na naman?!"

Hinawakan niya ang kamay ko at dahil sa hindi ko inaasahang paghila niya sa akin ay sumubsob ako sa kanya. Saglit na na-blangko pa ang isip ko hanggang sa ma-realized ko na naka-ibabaw na pala ako sa kanya.

"Don't leave me... P-please.."

"P-pero... H-hindi pwede, may kailangan akong puntahan." Iaangat ko na sana ang katawan ko nang bigla naman niyang hinawakan ang ulo ko saka niya ako kinabig para marahas na halikan.