My First Crush

35: Positive

"If I would die tomorrow or next week, why not now?" A sudden thought. Actually I'm laughing at myself.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~😳

September 2, today is another day. I open my eyes, tumayo ako sa kama at pumasok sa banyo. Pinuno ko ng tubig ang bathtub and I lay my body there.

"Kasalanan mo ang lahat," rinig kong sambit mula sa boses sa aking ulo. "Ikaw, isa kang malas," dagdag pa nito. Nababaliw na ata ako, kung ano ano nalang ang naririnig ko.

Sinarado ko ang aking mga mata, I just need to calm my self. I just need to relax. I just need to be saved. Water... I know, water can be trusted. Water saves me... water...

Nakatulog ako habang nasa bathtub ako, buhay pa ako... tumayo ako at tinignan ang oras. Mahigit dalawang oras na pala ang nakalipas. Mabuti na lamang at wala kaming pasok ngayon.

Lumabas ako habang ang tanging suot ko lamang ay ang roba ko. Nakita ko ang texts ng sekretarya ko, at texts mula kila Aphrodite. May 69 missed calls na rin na galing kay Shan—ang sekretarya ko.

From Shan:

Ma'am? Asan na po kayo?

From Shan:

Ma'am, marami na pong naghahanap sainyo dito sa office.

From Shan:

Ma'am tulog pa po ba kayo?

From Shan:

Ma'am send A kung gising na kayo.

From Shan:

Ma'am galit na po si Ma'am Kristine Anne Lugtu po

From Shan:

Ma'am pasok na kayo😭, inaaway na po nila ako.

From Shan:

Sige Ma'am, salamat nalang sa lahat.

Binato ko ang phone ko sa kama at tyaka nagbihis para pumasok sa trabaho. Oo nga pala, marami nga palang umaasa sa akin ngayon. Hindi ako dapat papetiks petiks lang lalo na't maraming building ang maapektuhan.

I just wear black slacks and white tube, meron din akong blazer. I wear sneakers para mas comfortable. Kinuha ko na rin ang black sling bag ko, sa office nalang ako kakain.

Agad akong umalis at nang makarating ako sa office ko ay nakita ko kaagad si Ms. Lugtu—ang babaeng nagpapagawa ng weird na bahay—na nakaupo sa may visitor's chair ko.

"Sa wakas nandito ka na rin Ms. Madriaga," bungad nito sa akin. "Nandito ako para sa pagbabago ng design para sa tree house na walang tree ko," sabay pakita nito sa akin ng mga designs. She's an architect so may tiwala ako sakanya.

"Okay, sige. Kami na ang bahala basta bigla mo nalang kami ng go signal para maumpisahan na ang bahay mo,"  sambit ko rito. "Thank you." Sabi nito sabay umalis.

Napahilot ako sa aking sentido, tree house pero walang puno? Kakaloka talaga. Papagawin kami ng puno pero gawa sa semento, nakakaloka. Kung hindi lang malaking halaga ang ibabayad n'ya hindi ko talaga kukunin 'yan.

Biglang pumasok si Shan sa loob ng opisina ko, "Ma'am si Ms. Estepa po, nagpapaupdate don sa restaurant na pinapagawa n'ya." Isa pa ang babae na 'yon sa sakit sa ulo. Nakakaloka naman ang mga nagpapagawa sa amin. Nakakaloka.

"Set a meeting with her. ASAP. Nakakastress, bakit ba kasi bawal silang bitawan?" Hinilot ko ang aking sentido. "Anak po kasi sila ng mga Friends ng tita n'yo Ma'am." Sagot naman nito sa akin.

"Shut up, bili mo'ko kape," utos ko rito. "Ma'am bawal ka po sa kape, lagot ka kay doc Villaforte n'yan," pang-aasar nito sa akin.

Tinignan ko s'ya ng masama. Hinawakan ko ang aking paboritong ballpen ay itinutok sakan'ya. "Gusto mong pag-untugin ko kayo ni Uno? Ha?" Inis na sambit ko rito.

"Joke lang naman Madam, eto na bibili na po ako ng kape mo. Kalma ka muna. Sige ka papangit ka, baka maturn off sa'yo si Boss Uno." Kinindatan ako sabay alis.

Si Uno at si Ace, ang kambal na nanligaw sa akin noong ako'y highschool pa lamang. Hindi na kami nagkita noong namatay si Ace, lumuwas sila ng Manila para ipagpatuloy ang pamumuhay nila. Noong nakaraan lang ay nakita namin s'ya ni Shan sa hospital kung saan namin kinuha ang DNA results.

"Shunga mo self!" Sambit ko sabay sampal sa sarili ko. Isang linggo na ang nakalipas pero hindi ko pa rin binubuksan ang DNA results. Nawala ito sa isio ko dahil sa kaarawan ng mommy ko. Masyado akong nilamon ng pag-iisip sa birthday ni mommy.

Agad kong hinanap ang DNA results. Nakalimutan ko na rin ata kung saan ko nilagay. Habang naghahanap ako ay biglang pumasok si Engineer Aehtla sa aking office.

"Sorry ma'am, kung bigla akong pumasok. Need ko lang po kayo makausap," sambit nito. "Sige maupo ka," tugon ko naman rito. Itinali n'ya ang kan'yang buhok into messy bun. Lumitaw ang kan'yang leeg. Awit may bakat.

Tumikhim ako at tumingin ito sa akin, "Engineer, gusto mo concealer?" Tanong ko rito sabay abot ko ng concealer ko sa drawer ko.

"P-po m-ma'am?" Nagtatakang tanong ko rito. Itinuro ko ang kanyang leeg na namumula pa. "Ay hala ma'am," nagpapanic na sabi nito sabay ladlad ulit ng kanyang buhok. "So ma'am, balik na po muna tayo sa main topic." Tinignan ko ito.

"Ma'am, pwede po bang hindi nalang ako ang ma-assign ka ms. Lugtu?" Pagmamakaawa nito sa akin. Last week n'ya pa ako sinasabihan tungkol dito. "Wala na akong ibang Engineer, pasensya na." Laging tugon ko rito.

"Ma'am, si Vasquez nalang!" Nakangiting tugon ko rito. "Nakaassign talaga s'ya dyan, hindi ba't magpartner nga kayo?" Tinaasan ko ito ng kilay.

"P-pero ma'am—" pinutol ko kaagad ang kan'yang sasabihin. "Wala nang pero pero. Hindi ba't wala kang inuurungan Engineer? Ayusin nalang natin ang trabaho natin." And after that she leave my office.

Bumalik ako sa paghahanap ng DNA results. Nasaan kaya 'yon? Hanggang sa naalala kong nasa ilalim pala iyon ng aking drawer. Ang drawer na may lock, ewan ko ba kung bakit may ganito dito.

I open the drawer with the same password of my mom's phone, and other things. Grabe naman, mahaba password pero iisa lang sa lahat.

Nakita ko ang isang envelope na may nakalagay na name ng hospital, ito na 'to. I open it. When I saw the result I feel a water starting to urge on my eyes. Even my knees now are weakened. I feel that, that dark shadow would eat me again. I feel so blank right now.

It's positive, he's my father. It's 99.9999998%, and in just a snap, I feel my world darkened. The shadows are coming again. Everything I see is dark, where's my light?

~~~~~~~~~~~~
•LIGAYA•