Kiss me,Baby (Completed)

~18~

ရန်ကုန်မြို့၏လှပလွန်းသည့်ညနေစောင်းရှုခင်းကို မြင်ရသော rooftopတစ်နေရာ။ နာမည်ကြီးbarတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်သည့် Atlas Bar၌ ရှိန်းရောက်နေခြင်းပင်။ barဆိုပေမယ့် လူတွေက ထူးထူးဆန်းဆန်း ရှင်းနေသည်။ ဒီလိုနေရာမျိုးဆို အထက်တန်းလွှာတွေရောက်လာကြမှာဧကန်ပင်မဟုတ်လား။ ဒါကို ဘာလို့ ဘယ်သူမှမရှိရတာလဲ။ Barမှာထိုင်မြဲဖြစ်သည့်bartenderတစ်ဦးသာတွေ့ရသည်မို့ ရှိန်းအမှန်တကယ်အံ့အားသင့်ရသည်။

"ဒီမှာ ဆိုင်ကပိတ်ထားတာလား ဘယ်သူမှလဲမရှိဘူး"
ရှိန်း တွေးဆဆပင်ပြောတော့ မြတ်မင်းက တချက်ပြုံးရင်း bartenderထည့်ပေးလာသည့် ခွက်နှစ်ခွက်ကိုယူလိုက်သည်။

"ရော့ ဒါသောက်လိုက်"
မိမိမေးတာကို မဖြေဘဲ အရက်ခွက်လာပေးနေသော ထိုလူကြောင့် ရှိန်း ဘုကြည့် ကြည့်မိသည်။ ဤသည်ကို ထိုလူကသဘောပေါက်ဟန် ရယ်လာ၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါမင်းကိုဘာမှမလုပ်ဘူး အခု မင်းကိုပေးတဲ့ဟာကလည်းအရက်မဟုတ်ဘူး အပျော့စားကော့တေးဘဲ"

မြတ်မင်းစကားကြောင့် ရှိန်း အကဲခတ်ရင်း ထိုခွက်ကိုအနံ့ခံကြည့်ကာ အနည်းငယ် အရသာခံမိသည်။ ထိုအခါမှ ရှတတအရသာအား ချိုမြိန်စွာခံစားလိုက်ရသည်။ မြတ်မင်းမှာတော့ ပထမဆုံးသောက်ဖူးဟန်ရှိသော ထိုချာတိတ်ကိုကြည့်ရင်း သဘောတကျပြုံးမိသည်။

"ကိုယ်တို့ဟိုဘက်သွားကြမလား"
ဘား၏ တစ်ဖတ် viewကိုမြင်ရလောက်သည့် နေရာကို မြတ်မင်းကညွှန်ပြကာ ထိုသို့သူအရင်ထွက်သွားသည်။ ရှိန်းလည်း ခွက်ကိုကိုင်ပြီး လိုက်သွားပါသည်။

"ဘယ်လိုလဲ လှတယ်မလား"
မျက်စိရှေ့မြင်နေရသည့်မြင်ကွင်းက တကယ့်ကိုလှပ၏။ မြင်ရသူအဖို့ ရင်မောဖွယ်ရာပင်။ ကောင်းကင်ကြီး၏တိမ်မို့မို့က အုံ့ဆိုင်းနေသည့်အပြင် ပုစွန်ဆီရောင် နေဝန်းကြီးကလည်း ခပ်ယဲ့ယဲ့ပင် အလင်းပေးတော့သည်။ တဖြည်းဖြည်းဖြင့် နေတောင်ဝင်တော့မည်မဟုတ်ပါလား။ မှန်စွာဆိုရပါက ဤမြင်ကွင်းက တကယ့်ကိုလှပ၏။

"သဘောကျလွန်းလို့ ပြန်တောင်မပြောနိုင်တော့ဘူးထင်တယ်"

မြတ်မင်းစကားကြောင့် ရှိန်း ချောင်းပင်ဟန့်မိတော့၏။ သူတကယ်လည်း ထိုသို့ဖြစ်သွားမိသည်ကိုး။