~7~

5.5K 383 13
                                        

👀zaw & uni👀

ကလေးနဲ့ပြန်ရောက်ပြီသိပ်မကြာ အောင့်တက်လာသော အစာအိမ်။ ကြည့်ရတာ ဖြစ်ပြန်ပြီထင်သည်။ အပေါ်ထပ်ရောက်တာနဲ့ ခံစားလိုက်ရသည်မို့ အခန်းထဲတောင် မနည်းဝင်ရသည်။ ဇောချွေးလည်းပြန်ချင်လာသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ချိန်ဆို သောက်နေကျဆေးရှိသည်မို့ ကုတင်နားက အံဆွဲဆီ မနည်းသွားရသည်။ သို့ပေမယ့် မရတော့။

“အားးး!!!” အော်သံနဲ့အတူ ကြမ်းပြင်ပေါ်ဒူးထောက်ချမ်ိသော ဂုဏ်ရည်။ ခံစားရတာ မသက်မသာနဲ့မို့ ဇောချွေးတွေပြန်လာနေပြီ။ တဖြည်းဖြည်းအောင့်တက်လာသော အစာအိမ်ကနာကျင်မှုကြောင့် အားတောင်မရှိချင်တော့။ ထိုသို့မဖြစ်တော့တာကြာပြီမို့ အခုတခေါက်အောင့်တာ ပိုဆိုးလာသလိုပင်။ ခေါင်းတောင် တဖြည်းဖြည်းငိုက်စိုက်ကျလာပြီး မနည်းတင်းခံနေရသည်။

ဒီလိုအတိုင်းသာဆို ငါ….

“ဦးထွဋ်!!” အထိတ်တလန့်ဖြစ်နေသည့် ခေါ်သံကျယ်ကြီးနဲ့အတူ အခန်းထဲဝင်လာသည့် တစ်ဦးတည်းသောကလေး။ သူစိတ်ပူနေပြီထင်သည်။

“ဦး!! ဘာဖြစ်တာလဲဟင် ဦး… ကျွန်တော်ခေါ်တာကြားရဲ့လား”

စိုးရိမ်တကြီး အော်ခေါ်နေသော ကလေးပုံစံက သူ့ကို သိပ်စိတ်ပူနေသလို။ ငါတော့ ကလေးစိတ်ပူအောင်လုပ်မိပြီထင်၏။

“ကလေး… ကိုယ်~~ ဘာ..မှ..မဖြစ်ဘူး…နော် ..စိတ်..မပူ…”

အသံကို မနည်းထွက်အောင်ပြောနေပေမယ့် ဆုံးအောင်တော့ မပြောလိုက်ရ။ နာကျင်လာသော ဗိုက်ကြောင့် အတင်းအံကြိတ်ထားနေရ၏။

“ဦးထွဋ်.. ကျွန်တော့်ကြောင့်….ဖြစ်ရပြီ။”

ပြောနေရင်း ငိုသံပါလာသော ကလေးစကားတွေမှာ နောင်တတွေရနေသလို။ မဟုတ်ဘူး သူ အခုလိုဖြစ်တာ ကလေးကြောင့်မှမဟုတ်ဘဲ။ သို့ပေမယ့်မဖြေရှင်းလိုက်နိုင်။ ပို၍ပို၍နာကျင်လွန်းသည်ကြောင့် လောကကြီးတောင် တဖြည်းဖြည်း အမှောင်ဖုံးသွားလေပြီ။

ဟင့်အင်း ငါ…ဘာမှဖြစ်လို့မရဘူး!!

ကိုယ့်ကိုယ်ကို အတန်တန် သတိပေးနေသည့်ကြားက ပြတ်တောက်သွားသော အသိတချို့။ အသိတို့မပြတ်တောက်ခင် ကလေး၏စိုးရိမ်လွန်းလို့ အော်ခေါ်နေသည့် အသံငယ်တို့အပြင် ကြီးမေတို့၏အသံတို့ကိုပါ ကြားလိုက်ရသေးသည်။

 Kiss me,Baby (Completed)Cerita yang bikin terobses. Temukan sekarang