Kiss me,Baby (Completed)

~5~

👀uni & zaw👀

ယနေ့ပထမဆုံးကျောင်းတက်ရက်မို့ လရောင်ပျို့အတွက်အခတ်ခဲတွေရှိနေသည်။ ဤကား ကျောင်းနေရာတွေကိုမရင်းနှီးသေးခြင်းပင်။ အတန်းထိလာတုန်းကတော့ ပါမောက္ခကြီးအကူညီကြောင့် ဆရာမတစ်ယောက်ကိုယ်တိုင်လာပို့ပေးခြင်းပင်။ စစဦးဆုံးမို့ ကိုယ်နဲ့မရင်းနှီးသူတွေနဲ့သာမို့ လရောင်ပျို့မှာဝေ့လည်ဝေ့လည်ဖြစ်နေရသည်။  မိမိတို့စစတက်တဲ့ရက်ကအတန်းတွေမခွဲသေးသည်မို့ အခန်းတစ်ခန်းမှာလူတွေကများနေသည်။ ဘယ်မေဂျာကျဦးမလဲ သူငယ်ချင်းတွေကလည်း ဘယ်သူတွေနဲ့ထပ်တွေ့ဦးမလဲ သေချာမသိသေး။ယခုလောလောဆယ် ဆူညံနေသည့်အတန်းထဲဝယ် လရောင်ပျို့မှာတစ်ဦးတည်းသာနှုတ်ဆိတ်နေလို့။

အတန်းချိန်ဘယ်လိုကုန်လို့ကုန်သွားမှန်းမသိ နေ့လည်စာစားချိန်တောင်ရောက်နေပြီ။ ထိုအရာကစတာပါဘဲ ခင်တဲ့သူမရှိသေးတော့ဘယ်သူနဲ့ဘယ်လိုသွားရမလဲမသိ။ ယောင်လည်လည်ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဟိတ် နင် တစ်ယောက်တည်းဖြစ်နေတာလား"
မိမိနဲ့အရပ်မတိမ်းမယိမ်းလောက်ရှိသည့်ကောင်မလေးတစ်ယောက်က စ၍ခေါ်လာတော့လရောက်ပျို့ အူကြောင်ကြောင်လေးဖြင့် ပြန်ဖြေမိပါသည်။

"ဟုတ်...ဟုတ်ပါတယ်"

"နင် ကန်တင်းသွားမယ်ဆို ငါနဲ့လိုက်ခဲ့လေ"

"ငါလိုက်လို့အဆင်ပြေပါ့မလား"
လရောင်ပျို့အတွေးက မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့အခုလိုတွဲသွားရင်မသင့်တော်မှာစိုးသောကြောင့်ပင်။ ထိုမိန်းကလေးကတော့ ပေါ့ပါးစွာပင်ပြောလာပါသည်။

"အေးဆေးပါဟ အခုငါတို့ရောက်နေတာ တက္ကသိုလ်နော် အထက်တန်း ကျောင်းမဟုတ်ဘူး"

သူမစကားကြောင့် လရောင်ရယ်မိသည်။ သူမပုံစံလေးကတကယ့်ကိုလွတ်လွတ်လပ်လပ်ရှိသလို။

"ငါ့နာမည်က နွယ်နီ....နင်က??"

"လရောင်ပျို့"
"နာမည်က အပျံစားဘဲ...လာ လာ ကန်တင်းသွားရအောင်"

ပြောပြီးသည်နှင့် နှစ်ယောက်သား ကန်တင်းဆီသို့ဦးတည်လာခဲ့ကြသည်။

လရောင်ပျို့တို့မှာ ကျောင်းစစတက်ချင်းပင် မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ခင်မင်ခွင့်ရတာ တော်ရုံ​တော့မဟုတ်ပါ။ ထိုမိန်းကလေးသည် လရောင် အထက်တန်း တုန်းကတွေ့ဖူးနေတဲ့သူများလို ယဥ်ယဥ်လေးမဟုတ်သလို ပဲများတာမျိုးလည်းမရှိ။လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသည်။ လရောင်လိုဘဲ သူလည်း ဤကျောင်းတွင်အပေါင်းအသင်းမရှိ။ ကြည့်ရတာတော့ လရောင်ပျို့ အပေါင်းသင်းကောင်းရလိုက်ပြီထင်ပါသည်။ သူနဲ့မိမိမှာ ထိုနေ့လေးတင် အကြောင်းကိစ္စများများစားစားမသိလိုက်ပေမယ့် အတန်တော့ခင်မင်ရင်းနှီးခဲ့သည်။