Sing for Me, Love

CHAPTER 16

Luna

Kahit maagang natapos ang dinner meeting na iyon, minabuti ni Martin na umuwi na kami sa kanyang unit. Dahil naging maganda ang resulta ng lakad namin, hindi na mawala sa isip ko ang maaaring mangyari anumang oras. Napakalaking tulong talaga itong ibinigay niya sa akin. I can't thank him enough. Ang dami niya nang nagagawa para sa akin. I felt spoiled every time I'm with him.

Nagpaalam siya sa akin matapos niya akong ihatid sa aking kwarto. He told me that he'll stay in the library. Marami yata siyang nakabinbin na trabaho dahil bago namin nilisan ang restaurant na iyon ay nag-usap pa sila ng masinsinan ni Fred.

"Take a rest now, Luna." He said. Nasa pintuan na kami pareho nang magsalita siya.

I nodded and gave him a small smile. "You should rest, too."

"Later. I'll just check on something." Seryosong sabi niya sa akin. There's no humor in his eyes.

Akma kong nang isasara ang pintuan nang bigla niya iyong pigilan. Niluwangan ko agad iyon sa takot ko na baka maipit ang kamay niya dahil inilusot niya iyon sa espasyo sa pagitan ng pintuan at hamba.

"M-May sasabihin ka pa?" I asked.

I saw him gulped. My eyes landed on his thin, red lips. It parted a bit. Nang ibinalik ko ang tingin ko sa kanyang mga mata ay pirming nakatingin lang iyon sa akin.

"Can I..." He can't finish what he wanted to say. Para siyang nahihirapang sabihin iyon sa akin. He looked up the ceiling at mariin na pumikit. My brows raised. How hard is it to say what he wanted to tell me?

Hindi ako umimik. Hinintay ko siyang magsalita. Muli niya akong tiningnan. I gave him an assuring smile so he'd loosen up.

Humakbang siya ng isang beses sa harap ko. Kahit inaatake na ako ng nerbyos ay hindi ko iyon ipinahalata. I remained calm in front of him even though my knees are wobbling already because of nervousness.

"Can I kiss you good night?" His husky voice sent me goosebumps.

Natigilan ako sa gusto niyang mangyari. I smirked inwardly. Halik lang naman pala, Martin. I will gladly give it to you.

Pero hindi iyon ang ginawa ko. Instead, I mocked him. "Nasasanay ka ah? Porke't exclusive tayo? Saka, ano 'yong sinabi mo sa resto kanina? That I'm making you jealous?" I sensually said.

Humakbang din ako palapit sa kanya. Halos ilang pulgada na lang ang pagitan ng mga katawan namin. My fingers traced his prominent jaw. I saw and felt how it clenched. He looked away but I held his chin to remain his eyes on me. Sandali niya lamang akong tinitigan bago niya muling iniwas ang kanyang tingin.

"Don't talk to me that way." He said firmly.

Nangunot ang noo ko sa narinig. Oops. Wrong choice of words yata ako. I think I offended him.

Umatras ako ng isang hakbang palayo sa kanya. I played and massaged with my fingers. His gazed darted on my hands and saw how his forehead creased. Pagtingin niya sa akin ay nagbago ang ekspresyon ng kanyang mukha. He looked at me already with concern in his eyes.

"Why are you sorry?"

Umiling ako at ngumiti sa kanya. "Sorry... uh, nabastos ba kita? I shouldn't talk to you that way. Next time---"

"What are you talking about?" umabante siya sa akin. I didn't expect it that's why I backed off.

Inabot niya ang aking kamay. "Baby..."

Mas lalong nagwala ang puso kong kanina pa binubundol ng kaba. Sari-saring emosyon ang bumubuhos sa akin kapag tinatawag niya ako sa ganoong endearment. Pakiramdam ko, akin siya. Akin lang. Walang kaagaw, walang kahati.