Everything I Need [Book 2]

Chapter 18

ISABELA

"ISABELA!"

Tuluyan nang nasira ni Morris ang pinto ng silid.

Wala na akong naramdamang kahit na anong takot. Nakaluhod lang ako sa sahig at umiiyak habang yakap-yakap ang envelope na binigay sa 'kin ni Arkhe. Pumipintig ang ulo ko sa sakit dahil sa dami ng mga ala-alang bumalik sa 'kin, pero mas nangingibabaw ang sakit ng puso ko. Hindi ko matanggap na hinayaan kong mawala sa 'kin si Arkhe.

"You really never listen!" Bigla akong hinigit ni Morris patayo at bumulyaw mismo sa mukha ko. "'Di ba sinabi kong wag na wag kang papasok sa kwartong 'to!" Sabay sampal niya sa 'kin nang malakas sa pisngi!

Hindi ako nakalaban at dumiretso ako ng bagsak sa sahig. My knees were trembling, but I forced myself up and hit him in the chest. "Demonyo ka talaga! Napakasama mo, napakasama mo!" Pinaghahampas ko siya sa dibdib.

Hinawakan niya naman ako palayo at muli akong sinigawan. "Stop it! Masasaktan talaga kita!"

"E 'di saktan mo ako!" Galit kong inalis ang mga kamay niya mula sa mga balikat ko. "'Yan lang naman talaga ang kaya mong gawin. Ngayon alam ko na kung bakit ayaw mo akong papasukin dito sa kwarto. Kasi nandito lahat ng mga kademonyohan mo! Ano pang mayroon sa kwartong 'to, ha? Ano pang mga sikreto niyo rito!"

Hindi siya nakasagot at dapat aagawin niya na lang sa 'kin ang kapit kong envelope, pero nagmatigas ako at hindi ko binigay sa kanya. "No! Napakasama mo para itago ito sa 'kin. Lalo mo lang akong nilayo sa mga alaala ko!"

Bigla niya akong hinawakan sa mukha at diniin ang mga kuko niya sa mga pisngi ko. His eyes were burning with rage. "At ano naman ngayon? Ano, matapang ka na dahil nakita mo na 'yan? Nothing will change, Isabela. Akin ka pa rin at hindi ka na makakawala pa!"

"Who told you that? Makakawala ako sa 'yo! Babalikan ko si Arkhe at ipakukulong ka namin!" Tinulak ko siya at tumakbo ako palabas ng silid habang yakap-yakap pa rin ang mga alaala namin ni Arkhe.

Pero bigla na lang siyang tumawa nang malakas. "Sorry to ruin your drama, pero wala ka ng Arkhe na babalikan."

Natigilan ako at tiningnan siya nang masama. My hand balled into a fist. "What are you talking about?"

Lumakad siya palapit sa 'kin. "Alam mo, wala na nga dapat akong interes sa Arkhe na 'yon. Nakuha naman na kita kaya wala na akong pakialam. But just earlier at the office, someone broke the news to me . . ." Ngumisi pa siya bago nagpatuloy sa pagsasalita. ". . . Arkhe is dead."

Ang bilis nanghina ng mga tuhod ko at bigla akong nahirapang huminga. Pinipilit kong iproseso sa utak ko ang sinabi niya sa 'kin.

I know it's not true. That's impossible! Pinanlisikan ko siya ng tingin kahit na sinasalakay na ako ng takot. "Napakasinungaling mo talaga. Sa tingin mo ba maniniwala pa ako sa 'yo?"

"You don't have to believe me if you don't want to, sweetheart. But I'm telling the truth. Kaya nga gustong-gusto ko na sana agad makauwi sa 'yo para masabi ko na ang magandang balita. He's gone. Your beloved Arkhe is gone."

Bumuhos ang mga luha ko. Agad ko siyang sinugod at muli ko siyang pinaghahampas sa dibdib. "You're really a demon! Anong ginawa mo sa kanya, ha? Anong ginawa mo kay Arkhe!"

Nilayo niya ako at bigla ulit akong tinawanan na parang isang baliw. "Anong ginawa ko? You're accusing the wrong person, Isabela. It's not because of me. He died because of you."

Natigilan ako at napatulala sa kanya. "W-what?"

Muli niya akong nginisian. "Oh, you heard me right. He killed himself in a car crash seven months ago. Suicide. All because you left him and cheated on him. Tragic, isn't it?"